میخوام براتون یه آنالیز بگم

تقریبا خیلی از قاتلای سریالی که عمده دلایلشون واسه قتل برمیگرده به خانواده و محیط زندگیشون، بیشترین مشکلی که داشتن با پدرشون بوده. ینی یا اینجوری بوده که مادر خوب و پدر بدی داشتن، یا اینکه هر دو والد بد بودن ولی تاثیر منفی ای که گرفتن بیشتر از سمت پدر بوده

اینکه از سمت پدرشون تایید نشن مخصوصا برا پسرا رسما نابودشون می‌کنه. درحالیکه برای مادر اینطوری نیس انگار اینجوریه که همیشه دلشون به عشق مادرشون قرصه حتی اگه مادر بداخلاق و مزخرفی داشته باشن

ولی اینو میدونن که برا بدست آوردن عشق پدر باید تلاش کنن و وقتی نتیجه نمی‌ده رد میدن البته از بین اینایی که گفتم جفری دامر استثنائه چون پدرش فوق العاده بود🛐ولی جان وین گیسی دقیقا مثال چیزیه که گفتم

- رزیتا، انسان به جنون کشیده شده پیرامون اسارت بشری - در جستجوی حقیقت. دور و صمیمی ما با نواختن احساسات عمیق و خفته در لایه لایه منطق‌مان زندگی می‌کردیم درست وقتی مرد که نمی‌دانستم چرا زندگی‌اش مایه‌ی حسرت من است.

داداش ایبابا((:

امروز خیلی اتفاقی تجربیات یه دانشجوی ادبیات انگلیسی که برای راهنمایی انتخاب رشته کنکوری‌ها نوشته بود رو خوندم. داشتم به این فکر میکردم که چی میشه جدی جدی بزنم زیر همه‌چیز، آسون بگیرم و فقط روی زبانم کار کنم، کنکور زبان بدم و تهشم بشم دانشجوی ادبیات انگلیسی؟ دوران دانشجویی رو هم وقتی بقیه تحت فشار درسا و واحد‌های سنگین دارن له میشن، من آثار و اشعار فاخر ادبیات انگلیسی رو بخونم و برای پروژه‌‌ی فلان استاد نقدش کنم و به عنوان تکلیف، داستان کوتاه یا شعر ادبی بنویسم. قطعا از لحاظ بازارکار و آیند‌ه‌شغلی ادبیات انگلیسی انقدرها هم رویایی نیست ولی زندگی کوتاه‌تر از اونی نیست که پراشتیاق‌ترین و هیجان‌انگیزترین سال‌های زندگیم رو به تحصیل تو رشته‌ای که همیشه از یادگیریش لذت می‌بردم نگذرونم؟! #رویا.

آه.

نقش: قاتل _کدام یک را ترجیح می‌دهی : آنکه نان‌ات می‌دهد و آزادی‌ات می‌گیرد یا آنکه نان‌ات می‌بُرد و آزادی‌ات می‌دهد؟

for: @missRepple from: @Daichi_library

کاش لازم نبود انقد زود با همه چی کنار اومد و ادامه داد.