تابستونم شروع بشه دوباره میخونمش

لالایی بعد از مدت ها>>

تمام طول مسیر را که قدم بر می‌دارم تو را کنارم میبینم، حست می‌کنم. صدایت را،خنده‌هایت را می‌شنوم

-

«تاریکم. فردا سراغ من بیا.»

دستش را به گلویش می‌زند و می‌گوید؛ اینجاست، رد نمی‌شود.

آن حرف‌هایی که هیچ‌وقت نتوانستیم به کسی بگوییم، همان‌ها بلای جانمان می‌شوند‌.

«من که سال‌ها پیش از آمدنم به این دنیا خود را در او احساس می‌کردم. در روح او، جان او و خون او بودم، در رگ‌هایش جریان داشتم و در نگاهش همیشه نشانی از من وجود داشت.» _عباس معروفی.

«تو را در خلال اندوهم دوست می‌دارم.» _نزار قبانی.

جآن‌ِمن‌ذاتي‌ست‌بعضی‌ویژگی‌هایِ‌بشر

_یا بفرما به سرایم یا بفرما به سر آیم!_

«شاید بتوانم از تو اسمی نبرم اما نمی‌توانم از تو یادی نکنم.»