تمام اهداف ما ،

تمام حرکات ما برای رسیدن به آرامشه ..!

یعنی مثلا من اگر دوست دارم ازدواج کنم ، واسه اینه که کسی باشه که کنارش آروم بشم

اگه دنبال یه شغل و پول خوب می‌گردم ، واسه اینه که خیالم از بابت نگرانی‌های مالی راحت بشه

اگه دوست دارم یه دانشگاه خوب قبول بشم ، می‌خوام خیالم از آیندهٔ شغلیم آسوده باشه و بدونم جایی برای مدرک گیر نمی‌کنم

حتی اگه می‌خوام به دین خدا خدمت کنم تهش اینه که دلم آروم بگیره ..

غیر اینه ؟!

شاید بعضیا این‌طوری باشن ، اما اکثرا ؟! نه ..

حالا این بی‌قراریِ ما بده ؟!

ما مشکلی داریم که این‌جوری شدیم ؟!

کاری کردیم ؟! گناهی کردیم ؟! هیزم تَری فروختیم ؟!