سلام:)

دنبال عکس برا شعرم گشتم نبودد اصن هوش مصنوعی ایرانی هم که....

سلام:)

خیلی قشنگه واقعا

من:

ایران چو مادری‌ست، با چادری سه‌رنگ در ظلمت شبان، نوری‌ست بی‌درنگ چشمان خسته‌اش، ابری‌ست پر ز درد اشکش روانه است، از سینه‌ی نبرد لالایی وطن خاموش گشته باز در خواب کودکان، بی‌تاب و بی‌نیاز از لاله‌ی شهید آید صدای راز بر خاک عاشقان جوشد نوای ساز صبحی رسد که لب با خنده وا شود دل‌های خسته را امید ما شود در کوچه‌ها هنوز بوی غم آشناست دل‌ها ولی هنوز پرنور و باصفاست در سینه‌اش طنین، آوازِ جاودان در ریشه‌اش امید، در برگ‌ها اذان دستانِ مهربان، زخمی ز روزگار اما دلش هنوز، روشن چو چشمه‌سار ایران، پناه جان، مادر، امید ما قلبش تپنده است، چون گنبد طلا _لارا

اولین شعری که گفتم، بعد جنگ دوازده روزه =) البته به اتفاق های اخیرم مربوط میشه

خیلی بهم پیام دادین😭💘همه تون عشقامین

سلام