«دفترچه یاداشت من»
ایران چو مادریست، با چادری سهرنگ در ظلمت شبان، نوریست بیدرنگ چشمان خستهاش، ابریست پر ز درد
اولین شعری که گفتم، بعد جنگ دوازده روزه =)
البته به اتفاق های اخیرم مربوط میشه
امروز بیدار شدم رفتیم مدرسه، بارون شدید بود کل خیابونا رو اب گرفته بود، تو سرویس بودم که گفتن مدرسه تعطیله:/