من همیشه گفتم، آنچه از دل بر آید خوش آید. واقعا هرچیزی که دلی باشه قطعا ارزشمنده، اما خب شما باید یک محتوای دلی بنویسی، نه یک بی‌محتوای دلی. چیزی که آدم مینویسه باید بار معنایی و ارزشی هم داشته باشه، نه اینکه فقط یه جمله‌ی بنویسی که شاید حتی ادبی هم نباشه، معنای خاصی هم نداشته باشه، ویژه و خاص اون شخص نویسنده هم نباشه و خب عملا هنری درش به کار نرفته باشه و بعد تازه بیاد منتشرش هم بکنه... وقت و پول و سرمایه‌‌ست که بر سر همین‌ها هدر میره متاسفانه.

وقت تلفیه، یا شایدم سوزوندن دارایی. مثلا بیای این سبک کتابا رو بخونی که مثلا بعد از هر یه جمله فقط بیای بگی عه چقد راست میگههههه..؟ یا چمیدونم دل آدم به حال بدبختی نویسنده بسوزه؟؟ همین؟؟ اینا چیزایی هستن که آدما قراره وقت ارزشمندشونو صرفش کنن؟ آدم باید یه چیزی بخونه که یه چیزی بهش اضافه بکنه، حتی شده یه چیز، اما حداقل همون یه چیز رو هم اضافه کنه، یه سودی داشته باشه، یه چیزی یاد بگیره، تو یه چیزی مهارت کسب کنه، و و و و.. واقعا وقتمونو با چیزهای بی‌ارزش هدر ندیم.

پایسیز ، تو باعث میشی که توی شکمش پروانه‌ها رو حس کنه.

این مال یه دقیقشه، پروانه‌ها میان توی حلقم و نمیذارن نفس بکشم یا حرف بزنم، فکر کنم اگه دهنمو باز کنم پروانه میرن بیرون، برای همینم وقتی یه چیزی بهم میگه من نمیتونم دهنمو باز کنم عین آدم دو تا کلمه جوابشو بدم و عملا خیلی وقتا با زبان اشاره باهاش صحبت میکنم😭😂 تازه میرن تو مغزم بال میزنن و من سردرد عجیبی میگیرم وقتی اونو میبینم. گاهی هم مغزم کار نمیکنه کارای احمقانه‌ای ازم سر میزن-😭 عادیه؟؟

خستمه وای خسته خسته

کی حال داره بره والیبال ساعت ۴ و نیم. ایخدا

همین الان تازه ناهار خوردم

وای من کی بخوابم کی پاشم کی آماده شم کی برم

میرم سرمو بکوبم تو دیوار

من هرروز خدا:

چیبگم

ها راستی حسابی پخت و پز کردم برای قسمت بعدی داستان و این حرفا