یه مود عجیبی دارم که انگار میخوام داد بزنم، نمیشه میخوام داد نزنم، نمیشه میخوام بخابم، نمیتونم میخوام بخندم، یه چیزی نمیزاره میخوام برم بیرون، ولی حس و حالش نیست؛ آدمای اطرافمو دوست دارم ولی حال و حوصلشونو ندارم . خیلی چیزای دیگه که حتی نمیدونم .. کلا یه مود عجیبیه که حتی خودمم نمیفهممش

‹ سال داره تموم میشه ولی مهم اینه که کی برات موند ، کی باهات راه اومد کی تلاش کرد که خنده بیاره روی لبات وقتی که از غصه بریده بودی ، کی قدرِ بودنت رو دونست و کی همیشه بخشیدت و کی دوستت داشت وقتی که اصلا دوست داشتنی نبودی! ›

اگه بگم حالم بده هنوز مثل قبل با دیوونه بازیات سعی میکنی بخندونیم؟

چه جمله اشنایی!

با اینکه بی رحمی

یک روز میفهمی

عاشق تر از من این حوالی نیست!

دیگه سنگین ترین آرامبخش هام نمیتونن منو بخوابونن

میشه بگی با چه مسکنی میتونم تورو از کابوسام بندازم بیرون؟؟

خسته م ازینکه شبا با جیغ از خواب بپرم.

اونجا ک ناجی میگه: جا مونده تو عطرایی میدونم...