یه متنی خوندم میگفت ما روزی به 8 تا بغل نیاز داریم:))) (8 بود یا 4 نمیدونم:/)

من اینجوریم که اگه یه نفر تو زندگیم باشه حالا چه به عنوان رفیق ، عشق و ..... همیشه خودمو در قبالش مسئول میدونم و ناراحتیش ناراحتیمه قهقهش خندمه . کاش یا من اینجوری نبودم یا شما همه اینجوری بودین :)))

میدونستین‌‌ بیا‌ بغلم مجازیشم‌ قشنگه؛

‏نوشته بود : در برخی از عکس‌ها و پیام‌هایمان انقدر مرا دوست داری ، که باورم نمی‌شود رفته‌ای .

یکی بیاد منو از دست خودم نجات بده.

من کلی ایده و هدف و انگیزه و از این جور چیزا دارم اما سوال اصلی این جاس.. کی حال داره از جاش بلند شه؟

همیشه منتظر بودم منتظر بودم یکی ازم بپرسه "خوبی؟" و بعد بهش بگم، براش تعریف کنم که نه خوب نیستم و چرا خوب نیستم ولی هیچ کس اونقدر بهم نزدیک نبود هیچ کس انقدر نزدیکم نبود که بتونم بهش اعتماد کنم و از دردهام بگم پس فقط همه چی رو تو خودم ریختم و به مرور زمان بهش عادت کردم.

دلت شکست؟ _نه بابا من قابلیت تا شدن دارم.

ماریا به کامو نوشت: "حتی اگر ناراحتی، به هم ریخته‌ای، با همان ناراحتی  مرا محکم بغل کن. محکم، بسیار بسیار محکم."

_

ولی تو قول داده بودی(:

شادی فقط لبخند نیست!