پیدایم کن ؛ دور از هیاهوی کلمات و میان عمیق ترین سکوت هایت .

به مرزهای تنت منم آن پناهنده‌ ی بی رمق.

جوراب دوست دارم:)

‌کاش میشد از گذشته به جرم مزاحمت‌ های فکری شب شکایت کنیم..

نمیتونم کسیو داشته باشم ، مشکل از منه . من نمیتونم خوش باشم اصلا بلد نیستم کسیو شاد کنم . هروقت خوشحال میشم به این فکر میکنم که بعد خنده هام چی میشه؟ - چه دردسری تو راهه . - چه اتفاق بدی تو راهه . من بلد نیستم خوش باشم "

به مرزهای تنت منم آن پناهنده‌ ی بی رمق.

تا اطلاع ثانوی هیچکس به من پیام نده .

اگه ازم بر بیاد-!

این که‌ دلتنگِ توام ، اقرار میخواهد مگر؟!

- ‏من چه میدانستم نتیجه منِ با تو میشود منِ بی من .

تنها قسمت قشنگ زندگیم شده اون خیال بافی قبل از خواب؛

واسه من اقامتگاهِ اون بغلت .