به مرزهای تنت منم آن پناهنده‌ ی بی رمق.

تا اطلاع ثانوی هیچکس به من پیام نده .

اگه ازم بر بیاد-!

این که‌ دلتنگِ توام ، اقرار میخواهد مگر؟!

- ‏من چه میدانستم نتیجه منِ با تو میشود منِ بی من .

تنها قسمت قشنگ زندگیم شده اون خیال بافی قبل از خواب؛

واسه من اقامتگاهِ اون بغلت .

میدونی چرا از دستش دادی؟ زیادی محبت کردی، دلت نیومد ناراحتش کنی، عصبانی شدی هر حرفیو نزدی، هرکاری گفت کردی، اذیتش نکردی کوتاه اومدی، شدی همون که اون میخواد و بدون هیچ چشم داشتی عاشقی کردی...

باید وقتی که لازمت دارم باشی وگرنه من تو تابستون کاپشن نمیپوشم.

_

_

چقدر امشب غروب جمعست.