بحث بی جنبه بودن یا زود رنج بودن نیست! فقط هر آدمی رو یه سری چیزا خیلی حساسه، از یه سری کارا بدش میاد، شاید یکی دو بار ببینه و به روی خودشم نیاره؛ولی کسایی که برات مهمن..! بحثشون از بقیه جداست؛ آدم از یه سری از آدمای زندگیش انتظار نداره. نمیتونه اون حرفارو.. از کسایی که با تیکه تیکه ی وجودش دوسش داره هضم کنه! بحث بحثه انتظاره وگرنه اگه یه غریبه اون حرفا رو بزنه یا اونطوری که دوست نداری رفتار کنه..(" مهم نیست که!

دلت برام تنگ شده؟ بهم پیام بده. از دستم ناراحتی؟ بهم بگو. فکر میکنی از دستت ناراحتم؟ ازم بپرس. به نظرت عوض شدم؟ باهام در میون بذار. چیزی از من اذیتت میکنه؟ مطرحش کن.   بگو تا حرف بزنیم و باهم حلش کنیم، بالغ باش! نگفتنت و عوض شدن رفتارت باعث می شه من هزار برداشت اشتباه بکنم و ما یهو از هم دور بشیم.

‹ یه جا خیلی قشنگ نوشته بود : در من دیوانه‌ای جا مانده، که دست از دوست داشتنت بر نمی‌دارد، با تو قدم میزند ؛ حرف میزند می‌خندد شعر می‌خواند . فقط نمی‌تواند تو را در آغوش بگیرد ؛ گمانم‌همین بی‌آغوشی‌او راخواهد کشت!(: ›

یجا خونده بودم آدم اگه زیاد تنها بمونه تبدیل به ۲ نفر میشه... من الان خودم ۷-۸ نفرم..!

دلم میخواد یه پلاکارد بگیرم دستم که روش نوشته: من با یه نخ خیلی نازک به این دنیا وصلم، با من مدارا کنید من غرق غمم، استرس، اضطراب، احساس عقب بودن، سختی و فشار هستم. خسته‌ام و در عین‌حال تلاش میکنم که این نخ نازک بریده نشه و سعی میکنم شرایط رو هندل کنم:)

درون من بچه‌ای ۷سالس که دل‌نازکه و نمیتونه احساساتش رو کنترل کنه، یه نوجوون ۱۸ ساله که نمیدونه چی درسته چی غلط و هی تصمیمای اشتباه میگیره، یه جوون ۲۴ ساله که ناامید، سرگردون و بلاتکلیفه و نمیدونه چیکار کنه، یه پیرزن ۸۰ ساله که خسته و درموندس و نمیتونه هیچ کاری انجام بده:)

خوشبختانه هر چی سن میره بالاتر مغز خیلی راحت‌تر قلب رو قانع میکنه!

چشم ها گواهند.....

شَبآ تَرسیدی زُل بِزَن اَز پنجرت ب ماه🌘✨ مآهِمَن!

ولی همه‌مون تنها می‌میریم، مگه نه؟ آدم‌هایی که عاشق‌شونیم، نمی‌تونن باهامون بیان.

چشاتو ببند، چشاتو ببند تصور کن داری از ته دل بلند بلند میخندی. حس خوبیه نه؟ حالِ خوبی داره. حالا تصور کن وسط خندیدنت یکی محکم بزنه درِ گوشت. ببین؛ ببین رفتنت دقیقا اینجوری بود. همین اندازه عجیب! همین قدر دردناک.

Sleeping isn’t enough, should I die.