یه افسانه هست که میگه:
اونایی که روحشون به هم تعلق داشته باشه هرچقدرم دنیا بازیشون بده و از هم دور بشن بازم پیش هم برمیگردن و تهش به همدیگه ختم میشن.
هدایت شده از دلم میخواد-!
دلم میخواد وسط بحثا گریم نگیره و بتونم حرفمو بزنم-!
از لحاظ روحی نیاز دارم
یکی بیاد
یه خبر خوب بهم بده از اونایی که
باورم نشه
این اتفاق واقعا بالاخره برام افتاده باشه.
من عصبی نیستم، من غمگین نیستم، من شاد نیستم، من حتی خسته هم نیسم؛ حقیقتا من هیچی نیستم.