صبح به صبح یه چهارپایه میزاره جلو در خونه و زل میزنه به خیابون.. آلزایمر داره ولی میگه: خوب یادمه یکی قرار بود بیاد و هنوز نیومده!

کاش یروز اینقد دل و جرعت دار بشم که خودم با پای خودم بیام بهت بگم چقد دوستت دارم.

میمانم و ثابت میکنم که میشود گفت: "برایت میمیرم" و مرد....

از تو که حرف می‌زنم چنان نوبرانه می‌شوم؛ که بهار هم دهانش آب می‌افتد …!

تنها واکنشی که میتونم در مقابل هرچیزی نشون بدم فقط نگاه کردنه نه حوصله حرف زدن و توجیح کردن و توضیح خواستن دارم،نه دلم میخواد چیزی رو بدونم و بفهمم . . فقط نگا میکنم .

باز خواهی گشت همانگونه که در خواب دیده بودی؛در میزنی و من . . من اما دیگر پشت هیچ دری منتظر هیچکس نیستم .

یه سکوتی هم هست که مال بعد از شنیدن یه سری حرفاییه که نباید میشنیدی؛ حس عجیبیه . . بیرونش سکوته ولی از درونت هی صدا شکستن می یاد .

بهترین تعریفی که از تنهایی شنیدم این بود ماه ها خودم نبودم و کسی متوجه نشد .

به قول نزار قبانی : کاش یکی بود چشمامونو میفهمید .

بالاخره یه روز با خودت میگی: عصبانی میشد،قهر میکرد، زیاد سوال میپرسید ولی منو خیلی دوست داشت .

و‌تنی‌بی‌روح،خالی‌از‌احساسات؛

وقتشه برم پیام های ذخیره شده ، حرف بزنم .