تنها واکنشی که میتونم در مقابل هرچیزی نشون بدم فقط نگاه کردنه نه حوصله حرف زدن و توجیح کردن و توضیح خواستن دارم،نه دلم میخواد چیزی رو بدونم و بفهمم . . فقط نگا میکنم .

باز خواهی گشت همانگونه که در خواب دیده بودی؛در میزنی و من . . من اما دیگر پشت هیچ دری منتظر هیچکس نیستم .

یه سکوتی هم هست که مال بعد از شنیدن یه سری حرفاییه که نباید میشنیدی؛ حس عجیبیه . . بیرونش سکوته ولی از درونت هی صدا شکستن می یاد .

بهترین تعریفی که از تنهایی شنیدم این بود ماه ها خودم نبودم و کسی متوجه نشد .

به قول نزار قبانی : کاش یکی بود چشمامونو میفهمید .

بالاخره یه روز با خودت میگی: عصبانی میشد،قهر میکرد، زیاد سوال میپرسید ولی منو خیلی دوست داشت .

و‌تنی‌بی‌روح،خالی‌از‌احساسات؛

وقتشه برم پیام های ذخیره شده ، حرف بزنم .

بزرگترین باگ آدما... اینه که نمیتونن از دل همدیگه خبر داشته باشن.. !

من آدمی نیستم که تلاش کنم برای آدمایی که برام مهم نیستن ، اگه برات تلاش کردم یعنی دوست دارم و نمیخوام بری ، وگرنه با یه لبخند و گور بابات میتونستم همون اول تموم کنم همچیو.

حالم بده ناراحتم،عصبیم،قلبم سنگینه،نمیتونم بخابم،گریه دارم از خودم بدم میاد،تنهام،بلاتکلیفم،سردرگمم،نمیدونم باید چیکار کنم میخام تبدیل شم یه سنگ.

یه جاهایی‌هم زورت نمیرسه واقعاً ، فقط مجبوری لامپو خاموش کنی و بخزی زیر پتو !