آدم‌ها از آنچه شما می‌بینید "غمگین‌تر" هستند.

تا تکستاشو میبینم سریع به خودم میگیرم؛ ولی وقتی یادم میاد که خیلی وقته باهم رابطه ای نداریم و ممکنه آدم جدیدی تو زندگیش باشه قلبمو به درد میاره.

من بدون تو مزخرف ترین آدم دنیام، بد عنق میشم، تند تند مود عوض میکنم، تند تند عصبی میشم، یا خیلی پر حرف میشم یا ساکت ساکتم، یا مثلا شده خیلی وقتا مدت طولانی غرق یکار میشم و بعدش یهو ازش زده میشم، بدون تو اصلا نمیدونم ثبات یعنی چی، نمیدونم‌ کدوم حالتم خود واقعیمه، نمیدونم الان دقیقا کجای زندگی و دنیا وایستادم .

مگه تو نبودی میگفتی همین که تو باشی بسه..؟!

یه مدل جدا شدن هم داریم؛ خیلی دوطرف همو دوست دارن و مشکلی هم نیست ولی میدونن باهم هیچ آینده ای ندارن و جدا میشن، این میتونه بدترین نوع جدا شدن باشه.

چشم ها گواهند.....

حقیقتا از این که نصفه شب همه میرن و تنها میمونم متنفرم .

بزار بزنه باد هی تو موهای بازت..

اینجور آروم باشه صورت نازت!

تا دم صبح باتو بزنه آفتاب..

دوتا دستام موتو ببافه!

به مرزهای تنت منم آن پناهنده ی بی رمق.