من دقت کردم همه جدیدا می‌خوان آدمای سمی دورشونو حذف کنن. یعنی درصدی احتمال نمی‌دن که خودشون آدم سمی داستان باشن و باید روی خودشون کار کنن، فقط می‌دونن بقیه بد و سمی‌ان.

ولی من دیگه اون آدم سابق نیستم، جوابمو بدی یا ندی ناراحت نمیشم، دیر جواب بدی ناراحت نمیشم، دروغ بگی ناراحت نمیشم، بری ناراحت نمیشم، با یکی دیگه ببینمت ناراحت نمیشم، اگه بهت زنگ بزنم جواب ندی ناراحت نمیشم، اگه بری بعد مدت‌ها بیای الکی سعی کنی قانعم کنی ناراحت نمیشم، با یه نفر چت کنی ناراحت نمیشم، با ده نفرم چت کنی ناراحت نمیشم، تو پست و استوریات هر غریبه و آشنایی رو تگ کنی ناراحت نمیشم، هرچقدم دوس‌داری سیگار بکش ناراحت نمیشم، نمیدونم تو برام بی‌ارزشی یا من کاملا خنثی شدم رسیدم به همونجایی که جفتمون ازش میترسیدیم

من زاده‌یِ فکر و خیال های گیج‌کننده‌ام .

ممنون:)

امروز اینجا؛

شمارو نمیدونم ولی من مرز بین حالِ خوب و بدم خیلی باریک شده.

‌ _چرا آدما نمیتونن منو درک کنن ؟! چرا این قدر سریع قضاوت میکنن؟ +تو به درک کردن اونا نیازی نداری،،چه اهمیتی داره؟؟ بذار اونا هر چی دلشون میخواد رو باور کنن،،! تا وقتی خودت ،خودتو درک کنی ،،اشکالی نداره.. همین الانشم به اندازه کافی سخت هست ...

دلش نمی‌خواست دوباره حرف زدن را شروع کند، دلش نمی‌خواست واژگان،‌ رنج او را باز گویند. -لورا اسکوئیول

آدما رو خسته نکنید از خوب بودن، از مورد اعتماد بودن، از ساده بودن؛ این‌روزا تنها چیزی که پیدا نمیشه، آدمیه که کنارتون بمونه، بدون اینکه به منفعتِ خودش فکر کنه آدما رو از آدم بودن خسته نکنید.