- صفحه اول دفتر خاطراتش نوشته بود : ازش پرسیدم : ± اولین باری ك دیدیم چه حسی داشتی?! جوابشو هنوز ك هنوزه تو ذهنم تکرار میشه ، و هر بار قلبمو نوازش میکنه ؛ ‹ اولین بار ك دیدمت با خودم گفتم چگونه میشود لبخندش را دید و آن را نبوسید . . ›

احساس میکنم زندگیمو گذاشتن تو دستگاه کپی؛بس که این روز و شبای لعنتی هی تکرار میشن..

- و تو خندیدی و من فهمیدم که جهان روی خوشی هم دارد عالمی هست جدا از اینجاکه هنوز ارزش ماندن دارد.

گاهی اوقات همه چی خسته کننده میشه ... چه آدما ، چه آهنگا ، چه فیلما ، چه نشستنا ، چه پاشدنا ، چه حرف زدنا ، چه گوشی دست گرفتنا ! آدم این تایم فقط دلش میخواد بخوابه ولی اون خوابه هم تاثیر نداره....

خنده هات مثل موج...

رد پای همه رو از ساحل دلم برد..!

من آدم خوبی نبودم ، یه دفعه اومدی و...

این سرم به سنگ خورد-!

- از صبحگاه تا شامگاه چه میکنی ؟! + خویش را تحمل .

زندگی دو نیمه است.. نیمه اول درانتظار نیمه دوم؛ نیمه دوم در حسرت نیمه اول.

نورِ خورشید نه ، ولی تو مثلِ ماه توی شبایِ تاریکی .

دوریِ بینِ من و تو ، دوریِ ماه و تماشاست .