چی بش بگم ؟

وضعیت میزان ارتباطم با آدمای اطراف اینجوریه که حتی یه نفر نیس بدونه من بلدم گریه کنم🌚

انقد ب خودم تلقین کردم ک من ی درونگرام، دیگ حتی پیش نزدیک ترین و تنها آدم زندگیمم نمیتونم خودم باشم

من وقتی برق قطع میشه و گوشیمم خاموش میشه: مامانم: بچم داره ادبیات میخونه.

فکر کنم تو این یه ماه هیچی به غیر این منو انقد نخندوننده بود

فقط من و تمام

|°

تو نمیتونی مدام شخصیت و احساسات یه آدم رو خرد کنی و توقع داشته باشی که اون همیشه دوستت داشته باشه و کنارت باشه . تو نمیتونی بازیش بدی و ازش بخوای باهات صادق باشه . تو نمیتونی بهش تهمت بزنی و توقعِ عشق رو داشته باشی . تو نمیتونی پشتش رو خالی کنی اما بخوای اون ازت همیشه و همه جا دفاع کنه . چشماتو باز کن ، تو حقِ اینو نداری که اون آدمو تا این حد اذیت کنی .

داشتم فکر میکردم بعضیامون خیلی بی‌رحمانه داریم یه دردایی رو تحمل میکنیم ؛ دردایی که خیلی بزرگ‌تر از قد و قواره‌ی ماست هیچ‌وقت حق انتخابی براشون نداشتیم و یجورایی زورشون خیلی بیشتر از لبخندامونه دردایی که هر بار از خودمون میپرسیم خب چرا بازم من!؟ و هربار جوابی که هيچوقت پیداش نکردیم ؛ غمگین و غمگین ترمون می‌کنه . .

آدم هایی که میتونی باهاشون راجب مزخرف‌ترین و مسخره‌ترین چیزا شوخی کنی ولی چند دقیقه بعد میشه راجب عمیق و جدی بودن زندگی باهاشون حرف بزنی واقعی ترین و نزدیکترین ادمهای زندگیتن... این آدم هارو ترک نکن

پیش‌از‌تو‌تنها‌نیمی‌ازمن‌دچار‌غم‌بود تو‌آمدی‌و‌جایِ‌سروسامان‌دادن ویرانه‌اش‌کردی ؛