از اولین اهنگ شروع کردم دارم همه رو گوش میدم
اهنگای خوبی داریم دایی جان
عادت کردن به تنهایی خیلی عجیبه
گاهی دلت میخواد روزمرگیاتو واسه
یکی تعریف کنی و یکی کنارت باشه، اما
به همون اندازه دوسداری از آدما
فاصله بگیری ، چون حس میکنی
هیچ نقطه مشترکی با هیچکس نداری .
آدما یهو میرن ، یهو خسته میشن ، یهو ممکنه دیگه دوست نداشته باشن ، ممکنه صبح که از خواب پا میشن تصمیم بگیرن دیگه نخوانت ، حتی اگه شب قبلش حاضر بودن برات بمیرن .
از تاریکی ها نترس بخواب،من اینجا شمعِ چشم هایم را روشن کرده ام و بہ اندازه ی تمامِ خواب ماندن های تو بیدار خواهم ماند!
میناآقازاده
من که اینطوری نبودم .
من تا این حد ساکت گوشه گیر نبودم .
من نسبت به اتفاقای دور برم انقدر بی تفاوت نبودم .
اره منم مثل بقیه ادما از یه جا به بعد دلسرد شدم نسبت به همه چیز ..
از یه جا به بعد ادمی شدم که کمتر حرف میزنه .. ادمی که به اتفاقات دوربرش اهمیت نمیده .. ادمی که شب یا روز بودن دیگه براش فرقی نداره .
آدمایی که بهشون میگین بی احساس از همون اول اینطوری نبودن اونا انقدر بدی دیدن که حس کردن اگه احساساتشونو نکشن تو این دنیا دووم نمیارن.
کاش آدم میتونست خودشو برداره بغل کنه سرشو بزاره روی شونه های خودش و بلند بلند گریه کنه برای تموم چیزایی که گذرونده.