بعضی آدم‌ها را نمی‌شود داشت فقط می‌شود یک جور خاصی دوست‌شان داشت.. بعضی آدم‌ها اصلا برای این نیستند که برای تو باشند یا تو برای آن‌ها… اصلا به آخرش فکر نمی‌کنی آن هم نه دوست داشتن معمولی، نه حتی عشق، یک جور خاصی دوست داشتن که اصلا هم کم نیست.. _جودی ابوت

چه منطقی

راستشو بخوای هنوزم به نبودنت عادت نکردم. صبحا که از خواب پا میشم حس میکنم پیامی ازت دارم. روزا سر درگم و گیجم، ته دلم همش دلشوره دارم. نمیدونم دنبال چیم، حوصله هیچ کاریو ندارم. همه‌ی روزو به گوشی نگاه میکنم و منتظر یه حرف کوچیک از سمت توئم تا دوباره مثل قبل لبخند بزنم‌. کاش میتونستم کنارم داشته باشمت، من هنوز دوست داشتنت رو تموم نکردم.

_

این چه داستانیه که هرچیز قشنگی میبینم وایمیسم با دقت عکس بگیرم و تهشم میشه خب که چی ؟ چرا اصلا؟ هدفت چیه ؟ خوب الان بگیری تهش که چی؟

بعد منصرف میشم و همین روند ادامه داره

سگگگ نوعی ابراز علاقه فراوانه

بودنت‌هنوز‌مثل‌بارونه‌،تازهُ‌خنکُ‌نازُآرومه:)

خب به جهنم ، به درک چه غلطی کنم الان

دلبآختهِ‌ی‌آبی:)

امروز یه جا میخوندم که یه نوع افسردگی هست به اسم «دیس تایمیا» یا افسردگی با عملکرد بالا. اینجوریه که شما سرکار میری، دوستاتو میبینی، درس میخونی، در مراسم ها شرکت میکنی  ولی بطن زندگیتون پر از احساس سنگینی، خستگی و ناامیدی از آینده ست.

دقت کردید شبت بخیر چقدر قشنگتر از شب بخیره؟