‌دلت که گرفت در من قدم بزن ، برایت خیابانی میشوم بی انتها.

من اندوهگین نیستم خود اندوهِ عالمم ؛ سرزمینی در سینه‌ام گریه می‌کند!

ما قول داده بودیم...

احتمالا تاحالا کراشت نیومده عاشقانه هاش با کراشش و برات تعریف کنه ک اینو میگی.

هرروزمان همان دیروز هست و ما خسته تر از دیروز در امروز!

+هی میخوابیم از امروز بگذریم فردا بشه؛ پا میشیم میبینیم دوباره دیروزه.

دقیقن مثل اون ماهی ام ک دوس داره توی هوای ماه نفس بکشه و ب ماهش ساعت ها خیره بشه.."تو هوای ماهش"

و در پایان این داستان، ماند دختری ک همیشه با "خاطرات"لحظه هایش را گذراند ب دور از هرکسی..

ابن همه خاطره رو این همه مرور میکنم چرا تکرار نمیشه؟!

فکرهایی که باعث شدن چشمام باز بمونن...

دیگه سردرد ندارم ،سردرد منو داره.

میدونید چیه نیاز دارم که با آدما بیرون از گوشی حرف بزنم جلوم بشینن و حرف بزنن و من گوش کنم انگشتام خستن از نوشتن کلمه‌ها اما کلی حرف برای گفتن دارم حضور آدما رو مقابلم میخوام این حضور چقد مهم بود.