ویرانم اما دارن مجبورم می‌کنن که زنده بمانم.

‌ایران باتلاقیه که هر چی بیشتر دست و پا بزنی، بیشتر فرو میری تو بدبختی.

‌هر زنده موندنی، زنده بودن نیست.

‌بله کشور آرام است. آرام همچون سردخانه مردگان.

‌واضح است که دوستت دارم وگرنه در این سرزمین مغموم و خسته چگونه می‌توانستم دوام بیاورم؟

فکر میکنی آروم شدی، باید قوی و محکم باشی چون زندگی ادامه داره یهو وقتی تو ماشین منتظری، میبینی یه بچه گربه از لبه سطل آشغال با سر میخوره زمین و تو منفجر میشی،اشک اشک اشک اشک فروپاشی اینجوریه شبیه یه بادکنک سرگردونی روی دشت رزهای خشکیده همونقدر زنده همونقدر مرده .

Are we too young for this?