-

خانواده‌ی عزیزم؛ اگر شما میدونستید فقط اگر میدونستید چه بلایی سر فرزندتون آوردید از خودتون متنفر میشدید، همین.

واقعا نمیدونم دارم دنبال چی میگردم.. فقط میدونم بخشی از من جا مونده پشت یه در.. و روحم تقلا میکنه برای برگردوندنش. عین بچه ای که عروسک محبوبشو ازش گرفتن و شبا بدون اون خوابش نمیبره

خسته شدم‌ از موبایلم خسته شدم ولی نمیتونم ولش کنم. از خوابیدن خسته شدم ولی نمیتونم ولش کنم. از رفیق دو رو خسته شدم ولی نمیتونم ولش کنم. از خانواده سختگیر خسته شدم ولی نمیتونم ولش کنم. از آهنگ گوش دادن خسته شدم ولی نمیتونم ولش کنم. از هندزفری خسته شدم ولی نمیتونم ولش کنم. از فکر کردن خسته شدم ولی نمیتونم ولش کنم. از خونه خسته شدم ولی نمیتونم ولش کنم. از فیلم دیدن خسته شدم ولی نمیتونم ولش کنم. از خودم ، اره از خودمم خسته شدم ولی جدن نمیتونم ولش کنم. ݒڷے ڷیښٺ ݥݩ

یه گل خیلی قشنگ به چشمم اومد. خریدمش و بردمش توی اتاقم ؛ گذاشتمش توی بهترین جای نورگیر اتاق و هرروز دوبار بهش آب میدادم. بعد از دو هفته گل پژمرده شد... رفتم مراقبتشو خوندم تا بدونم اشتباهم چی‌بوده؟ نوشته بود توی سایه و با مقدار آب کم مراقبت میشه. میدونی که داستان گل نیست؟:)

خانواده وجود ندارد. آنچه هست، گروهی‌ست از مرد ها و زن ها و بچه ها، که مقرر شده همنام باشند و زیر یک سقف زندگی کنند؛ آن هم غالبا در تنفر و انزجار از یکدیگر.

ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻫﻤﻪ ﯾﮏ ﺭﻭﺯﯼ ﻣﯽ‌ﻣﯿﺮﻧﺪ! ﻭ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺭﺩ، ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻﮐﺲ ﺩﺭﺑﺎﺭهﯼ ﺍﯾﻦﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﺮﺩﻧﺪ ﺳﻮﺍﻝ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ، ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻤﯿﺮﯼ.

یکی یکی همتونو از خودم دور میکنم و اخر خودمو بغل میکنم و میرم.