یهو یادم اومد پارسال این موقع ها بود یه متن استوری کردم چقد جالبه که تا من پیام ندم کسی پیام نمیده تا من زنگ نزنم کسی زنگ نمیزنه تا من حرفی نزنم کسی سراغی ازم نمیگیره کلا انگار هیچ جایی برای هیچکس ندارم و همینطوریش فراموش شده ام

همه استوریمو ریپلای زدن جواب دادن اره ما به یادتیم فلانه بساره ولی فقط ی نفر اون وسطا گفت حتی من؟! هنوز دارم فکر میکنم. حتی اون؟؟؟

ولی این مودی که هم میخوای تنها باشی و حال حرف زدن با کسیو نداری و هم نمیخوای تنها باشی و هنوز اونقدر مودت بدنیست که بکشی کنار ، نمی‌دونم ترین مود ممکنه .

نیاز دارم مدتی برم ، برم ، نباشم ، زندگی نکنم ، کسی برام مهم نباشه ، چیزی اذیتم نکنه ، خیانت نبینم ، بغض نکنم ، چیزی رو احساس نکنم ، اصلا نیاز دارم یه مدت بمیرم .

میشه نیای؟ میشه ازت خواهش کنم؟

اون دیگه مُرد‌ . نفس نمیکشه ‌. حرکت نمیکنه . تکون نمیخوره . نمیخنده . صحبت نمیکنه . غمگینه . سرده . خسته‌س . فکر کنم اون دیگه مُرد‌ .

حسم نسبت به عید

-احساساتش از قلبش به رگ هایش و مغز و انگشتانش جاری میشود و برای او مینوشت!-.

-و تنها.. سخنان و نوشته های او بود که میتوانست ذره ذره تبدیل به جان و وارد رگ و خونش بشود!-

یکیم نداریم باهاش ست کنیم دم عیدی.

امروز حال زندگی کردن نیست .