آدمی هستم که بسیار زیاد تو گذشته سِیر میکنم . مثلا همین‌الان یهو یادِ یه امامزاده افتادم که تو پنج‌سالگیم با خانوادم رفتیم و چندتا پله میخورد به زیرزمین که میرسید به ضریحش و حتی یادمه بابابزرگم لبه‌ی یه‌جایی وایساد و عکس گرفت که پشتش مثل دره بود و من چقدر اضطراب داشتم که از پشت نیوفته. حتی یادمه تاب شلوارک نارنجی تنم بود موهامم کوتاه بود ، همین‌قدر رندوم 🗿

روزی که آمارم برسه به ۳۳۳ ذوق‌ مرگم : )

این ویدیو حاوی مقادیر زیادی دلتنگی می‌باشد !

احساس میکنم که همین‌جاست جنتم ، وقتی‌ که در حریم ِتو گرم زیارتم ..

- مارا کسی نخواست ، توهم گر نخواستی در گوشمان بگو که بمیریم گوشه‌ای 𝟏𝟎𝟎𝟏 ./

بعد از مدت‌ها شرایطش پیش اومده با سیده و مشکات یه‌جا کنارهم باشیم که اونم خانوادم تصمیم گرفتن دقیقا امشب ما جایی نریم و دورهم باشیم ، محشره 😍💔 .

نباید از بیرون امام‌زاده باشید و از درون حرومزاده .

بازی روانی یعنی تورو به‌خاطر طرز واکنشت نسبت به رفتار سمی ِخودشون مقصر میدونن ، اما هرگز درمورد بی‌احترامی خودشون که باعثِ این واکنش در تو شده چیزی نمیگن .

یکی از فانتزیای بزرگ زندگیم اینه که تو خونه‌م هیئت بگیرم و اسم هیئتم مربوط به آقا علی‌اکبر باشه :)))))))))

آقـا مبارک است ردای امامتت ، ای غائب از نظر به فدای امامتت !

؛ شبی از میان ِاین همه‌ صبر معجزه می‌روید ..