اگه برات آهنگ می‌فرستم و از اتفاقات روزم برات می‌گم تو قطعا وسط قلبم جا داری.

دیگه نمیترسم خیلی وقته که دیگه ترس از خیلی چیزها ریخته، نه ترس این رو دارم که ترکم کنن، نه ترس این رو دارم که خودم کنار بزارم، نه میترسم از اینکه دوستم نداشته باشن، نه از این میترسم که تا تهش تنها جلو برم، هر چیزی یه زمانی من رو اذیت میکرد و میترسوند الان حتی واسم اهمیت نداره، به دست آوردن این شجاعت تاوان داشت و من تاوانش رو با از دست دادن هر چیزی که دوستش داشتم دادم، هر چند من این نبودم، این شدم.

یک صبر برایم مانده ، و همه‌ی دنیا می‌خواهد من را با آن امتحان کند.

‏انسان بدون بغل انگار بودنش ناقصه.

امشب دستام رو گرفت و گفت : " واقعاً احساس میکنم تو روحمی. "

‏میان انسانها گشتم چیزی جز تظاهر به آنچه نیستند ندیدم ؛

سلامتی یه کَس ؛ اونم شوهر آیندم🙂‍↔️.

مرا دوست بدار ؛ همانگونه که هستم.

همه چی سر جاش قشنگه ؛ مثل تو کنار من . .