عزیزِ جان
خدا کند گیرِ آدمِ ناجور نیفتی!
خدا کند چترت را زیرِ باران،
به کسی نبخشی که با همان چتر،
بزند زیرِ میزِ اِعتمادت.
خدا کند چراغت را به خاطرِ کسی خاموش نکنی،
که تاریکیات را بهانه کند و
به تو از پشت خنجر بزند.
خدا کند اَطرافت آدمهایی باشند،
که اگر بخشیدی، بفهمند.
که اگر از خودت گذشتی،
قدر بدانند و لطفت را وظیفه ندانند.
خدا کند توسطِ کسانی که باید؛
موردِ پذیرش و قدردانی و عشق واقع شوی.
و در آخر خدا کند هیچ زمانی برایِ خوب بودنت،
اِحساسِ حماقت نکنی...