🌸 آزادی خرمشهر
روز اول خرداد ایرانی‌ها به خط دفاعی عراق در نهر خین حمله و در پایان روز 2 خرداد، خرمشهر را محاصره کردند. ارتش عراق غافلگیر شد و از شلمچه به خین پاتک کرد که نیروهای ایران مقاومت کردند. صبح سوم ایرانی‌ها نیروهای محدودی در دروازه‌های خرمشهر داشتند و صیاد شیرازی مردد بود که به هفتصد نیرو دستور بدهد حمله کنند به شهری که در آن 15 هزار سرباز عراقی هست یا نه، اما آن پانزده هزار نیرو راه را نشان دادند. ناگهان صف بستند تا اسیر شوند. نیروهای ایرانی هم راه دیگری نداشتند؛ برای اسیر کردن آنها باید وارد شهر می‌شدند.
در نتیجه ظهر سوم خرداد همه ی مردم ایران خبر آزادی خرمشهر را شنیدند و خوشحال شدند. ایران غرق در جشن و شادی شد؛ رزمندگان هم. چهارم و پنجم خرداد عراقی‌ها تلاش کردند مقاومت نیروهای ایران را در خین بشکنند و به خرمشهر برسند که مسلم بود تلاشی بیهوده است.
از کتاب تاریخ مصور جنگ ایران و عراق – نوشته ی جعفر شیرعلی نیا- صفحه158
@NucLeader
🔴 از پیروزی انقلاب تا روز اشغال خرمشهر در تاریخ 23/8/59 عده‌ی زیادی برای دفاع از خرمشهر به شهادت رسیدند که بنیاد شهید اسامی 419 تن از آنان را ثبت کرده است.
تکاوران ارتش، بچه‌های سپاه، بهنام محمدی 13 ساله، محمد جهان آرا، رسول نورانی، حجه‌الاسلام شریف قنوتی و... شادی روح همه شهدای مدافع خرمشهر و باقی شهدا صلوات.
@NucLeader
مدافعان خرمشهر
تکاوران نیروی دریایی در خرمشهر بهتر از بقیه می‌جنگیدند و نیروهای دیگر هم بسیار با روحیه بودند.
بچه‌های سپاه خرمشهر به فرماندهی «محمد جهان آرا» هم خوب می‌جنگیدند، هم نیروهای مردمی را سازمان‌دهی می‌کردند.
میان مدافعان خرمشهر همه‌جور آدمی بود؛ روحانی شیخ «شریف قنوتی» و گروهش از بروجرد آمده بودند. «احمد شوش» خرمشهری زنگ زده بود هم دوره‌ای‌های دوره‌ی چریکی لبنانش از شمال آمده بودند. بابازائر پیرمردی که با برنو می‌جنگید، از تنگستان آمده بود.
«رسول نورانی» و «بهنام محمدی» سیزده ساله بودند. عشایر خرم آبادی و شهرهای اطراف هم بودند. «بهروز مرادی» معلم خرمشهری کنار دانش‌آموزانش از شهر دفاع می‌کرد.
از خانواده شش نفره‌ی سلطانی‌فر، پدر در قبرستان مشغول دفن جنازه‌هاست. مادر و دختر در بیمارستان به مجروحان می‌رسند. پسر کوچک هفت ساله از خانه‌ها پنبه می‌آورد و دو پسر بزرگ هم در مرز هستند. زنان خونین‌شهری حق بزرگی بر گردن مقاومت دارند. عده‌ای کنار مسجد جامع غذا می‌پختند. آنها که کوچه پس کوچه‌ها را می‌شناختند، آب و غذا و مهمات به رزمنده‌ها می‌رساندند یا غیر بومی‌ها را به نقطه‌های درگیری می‌رساندند. نگهبانی هم می‌دادند.
توی بیمارستان و قبرستان این زن‌ها بودند که کارها را انجام می‌دادند. بعضی هم مستقیم درگیر جنگیدن بودند. «شهناز حاجی‌شاه» هم می‌جنگید هم وقتی با رزمنده‌ها برای استراحت عقب می‌آمد، سریع مشغول آماده کردن غذا می‌شد.
مادر خانواده پورحیدری دو پسرش شهید شده بودند، پدر خانواده هم اسیر. او در مسجد جامع برای رزمنده‌ها غذا درست می‌کرد، لباس می‌شست و به‌شان روحیه می‌داد.
«زهره حسینی» هفته اول جنگ پدرش را با دست خودش کفن کرد، روز یاده مهر بدن قطعه قطعه شده‌ی برادرش علی را. خانم بدیعی هم پانزده سال داشت. چهل روز از ازدواجش می‌گذشت؛ جنازه‌ی شوهرش را خودش کفن کرد.
مادری جنازه خونین فرزندش را عطر و گلاب زد و کفن کرد. یک قطره اشک هم نریخت. می‌گفت می‌خواهم اولین مادری باشم که بی‌صدا و بدون ناله و اشک پشت تابوت بچه‌اش راه می‌رود.
مدافعان کوچه پس کوچه‌های شهر را می‌شناختند و عراقی‌ها را غافلگیر می‌کردند و ازشان تلفات می‌گرفتند. گاهی هم که عراقی‌ها خیلی پرشمار حمله می‌کردند، حمله‌ی جنگنده‌های ایرانی پیش روی تانک‌های عراقی را متوقف می‌کرد؛ اتفاقی که کم، اما بسیار موثر بود.
کتاب تاریخ جنگ- نوشته جعفر شیرعلی نیا- صفحه 75
@NucLeader
پ.ن: در مسئله مقاومت خرمشهر رزمندگان نیروی دریایی ارتش دفاع جانانه‌ای کرده بودند. امری که این روزها کمتر به آن توجه می‌شود.
خارج از کتاب:
ژنرال وفيق السامرايي رئيس استخبارات رژيم بعث عراق در بخشي از سخنان خود تحت عنوان ويرانه‌های دروازه شرقی درباره‌ی اشغال خرمشهر نوشته بود: ما زماني توانستيم خرمشهر را اشغال كنيم كه مقاومت آخرين تفنگداران دريايي ايران را شكستيم.
شهید بهنام محمدی نوجوان 13 ساله و به روایتی کوچکترین شهید جبهه‌های جهاد و دفاع مقدس
@NucLeader
⚫️ زنی به بزرگی خدیجه...
مگر می‌توان از یاد برد که تو، آن‌گاه به یاری من شتافتی و با من نه عهد و پیمان زناشویی که بیعت دینی بستی، که مردانگی و فتوت و آزادگی در نطفه مردان خفه شده بود و شجاعت و ایثار در وجودشان مرده بود.
مگر می‌توان فراموش کرد که تو بعد از علی مرتضی علیه‌السلام، نخستین کسی بودی که بر حقانیت من شهادت دادی و رسالت مرا باور کردی؟!
کجا زنی را می توان یافت که تمام اندوخته‌هایش از دنیا را وقف آخرتی کند که دیگر مردمان آن را شعر و افسانه می خواندند؟!
کجا تاجری را دیده‌ایم که تمام سرمایه‌هایش از مال و خاندان و شهرت و اعتبار خویش را رها کند و در عوض آن مهر پیامبری را بخرد که جز غم مهجوری و غریبی، ارمغان دیگری برایش نخواهد داشت.
بی‌جهت نیست که تو محبوبه دو دنیای منی!
@NucLeader
✅ #روزه_کله_گنجشکی منبع روایی دارد
⚜امام باقر علیه السلام فرمودند:
◀️ ما پسران خود را وقتى هفت ساله اند، تکلیف
به روزه گرفتن می کنیم، به اندازه اى که توان دارند تا به روزه عادت کنند، ولى شما پسرانتان را وقتى نه ساله شدند، به اندازه اى که توان دارند، تکلیف کنید و زمانی که تشنگى بر آنان چیره شد، افطار کنند.
کافی/ج3/ص409
@NucLeader
یا الهی!
فیض دمعی من خیفتک و وجیب قلبی من خشیتک و انتفاض جوارحی من هیبتک کل ذلک حیآء منی لسوء عملی و لذلک خمد صوتی عن الجأر الیک و کل لسانی عن مناجاتک...
خداوندا!
اشک چشمم را میبینی که از ترس عذابت به رخسارم جاری است و طپش قلبم را مشاهده میکنی که از خوف و خشیت تو لرزان است و تو خود شاهدی که اعضا و جوارحم از یاد هیبت تو به رعشه افتاده است، تمام اینها به خاطر شرم از گناهانی است که مرتکب شدهام و از این رو صدای نالهام به درگاه تو ضعیف شده و زبانم از مناجات با تو لال گشته است.
@NucLeader