حدودا سه سال قبل در صفحه تلگرام این کانال مطلبی درباره ضرر فیلترینگ اینترنت به روش کنونی نوشتم و باز لازم است یاداوری کنیم.
فیلترینگ و محدودسازی بی‌سابقه اینترنت در سه هفته گذشته چه دستاوردی داشته؟
ایکس میلیارد هزینه به بودجه عمومی تحمیل شده.
چند میلیون نفر برای تامین معاش مشکل دارند. این حرف بی‌راهی نیست. در اطرافمان می‌توانیم نمونه‌هایی را ببینیم که زندگیشان با کسب و کار اینترنتی، کلاس‌های آنلاین، جستجو، پژوهش و... گره خورده.
-مخالفین نظام همچنان به هر روشی که هست، فیلم و عکسشان از اعتراضات و اغتشاشات رو در شبکه‌های اجتماعی بارگزاری می‌کنند.
- با این روش، کره‌شمالی بودن، در ذهن مردم پررنگ‌تر شده. آنقدر که اکانت‌های پروژه‌بگیر توییتری سازمان‌های رسانه‌ای هم صداشان درآمده. اینکه در میان آشوب و تنش و اعتراض، گوشه ذهن مردم، بی‌منطقی مدیران باشد و از این بدتر، صحبت‌هایی از جنس کلمات وزیر بی‌لیاقت ارتباطات عصبی‌ترشان کند.
- لشکر فحاش‌ها و تهدید کنندگان که مشغولند، فقط زمینه گفتگو بین اندک آدم‌های اهل گفتگو کمتر شده.
-بخشی از بدنه جریان حامی نظام، درگیر شبکه‌های اجتماعی داخلی است. در حالیکه طیف مقابل مدام تصویر مطلوبش از حکومت رو در شبکه‌های جهانی پخش می‌کند.
این غیبت جز ضرر برای جمهوری اسلامی، چه فایده‌ای داشته؟ قرار است کسانی که حمایت می‌کنند را کنترل کنید؟ یا توفیق وادار کردن مخالفین به حضور در پیامرسان‌های داخلی را داشتید؟
- چند درصد از مدافعین نظام، در شبکه‌های اجتماعی عضو هستند و هنوز فعالند؟ این‌ها از این روندی که حضورشان را سختتر از قبل کرده، راضی‌اند؟
ته قلبشان از این بلایی که سرشان می‌آورید راضی‌اند؟ یا بخاطر چیزهای دیگر است که دفاع می‌کنند؟
- این بسترسازی که لااقل یک دهه ازش حرف زده میشه انجام شده؟ پیامرسان‌های داخلی که بعضا حتی در یک عضوگیری ساده هم به مشکل خوردند؟
برادران عزیز! احمقانه رفتار نکنید.
با همه فشل بودنتان، تبعیض‌ها، ناعدالتی‌ها، بی‌سامانی‌ها در حوزه سیاست داخلی و اقتصاد، لابی‌ها و باندبازی‌های فرهنگی و میدان دادن به آدم‌های بی‌ربط در امر فرهنگ، باز هم دلسوزان ایران و اسلام و دلبستگان به انقلاب امام، اگر اعتقاد دارند جایگزین بهتری نیست، اگر معتقدند جمهوری اسلامی یعنی حرم، اگر قصد دفاع دارند، با این روش یا پشیمان خواهند شد، یا در بهترین حالت رغبتی برای حرف زدن و نوشتن نخواهند داشت.
گرچه این نوشته و نوشته‌های دیگری از این قبیل بی‌ارزش است، اما یادآوری این امور برای اعتراضات آینده خوب است. اینکه بدانیم گفته شد و توجه نکردند.
@Nucleader
یک روز مرا گفت: «برادرانم کجا اند که من ایشان را نمی‌بینم؟»
من گفتم: «تن من فدای تو باد! ایشان گوسفندان به چرا برند و شب به خانه آیند.»
آب در چشم آورد و بگریست و گفت: «ای مادر! من اینجا چه کنم؟ مرا نیز فردا با ایشان بفرست.»
من گفتم: «تو دوست داری که با ایشان بروی؟»
گفت: «آری».
چون بامداد درآمد، روغن بر سرش مالیدم و سرمه در چشمش کشیدم و پیراهنش درپوشانیدم و مهره‌ی جزع یمانی داشتم- از برای چشم بد- بر او بستم و او چوبی بر گرفت و با برادران برم خرّم و بازآمد.
پس یک روز دیگر برفتند و در حوالی خانه‌های ما چهارپایان را به چراپاه بردند.
چون نیم‌روز بود، ضمره {دختر حلیمه} می‌آمد گریان و لرزان و عرق کرد و فریاد می‌کرد که «ای مادر، محمد را دریاب! و نپندارم که او را زنده دریابی!»
گفتم: «حال چیست؟»
گفت: «ما ایستاده بودیم و بازی می‌کردیم و پِشکِ گوسفند بر یکدیگر می‌انداختیم. مردی بیامد و محمد را از میان ما برود و بُرد به سرِ کوهی و ما دیدیم که سینه‌ی او بشکافت و نمی‌دانیم که چه کرد به وی. نپندارم که او را دریابی!»
حلیمه گفت: من و شوهر دویدیم!
محمد را دیدیم بر سرِِ کوه نشسته و در آسمان می‌نگردد و می‌خندد.
من فرا رفتم و بر سر و رویش درافتادم و میان دو چشمش بوسه دادم و گفتم: «تنِ من فدای تو باد! تو را چه رسید؟»
گفت: «خیر بود ای مادر. من همی ایستاده بودم و با برادران بازی می‌کردم. سه شخص بیامدند در دستِ یکی ابریقی سیمین و در دستِ دیگری تَشتی زمرّدین و در دستِ دیگری چندی برف.
مرا بگرفتند از میانِ یاران و بر سرِ کوه بردند و مرا نرم بخوابانیدند بر پهلوی و سینه‌ی من بشکافتند و من می‌نگرم و از آن اَلَمی و رنجی نمی‌یابم. پس یکی دست فرا کرد و احشای من بیرون آورد و بدان برف نیکو بنشست و باز جای نهاد.
پس دوم برخاست و مرد اول را گفت: تو دور شو که آنچه خدای تو را فرموده بود به جای آوردی و او نزدیکِ من آمد و دست فراز کرد و دلِ من از سینه بیرون آورد و بشکافت و به دو نیمه و نقطه‌ای سیاه از میانِ آن از سینه بیرون آورد خون آلود و بینداخت و گفت:
این حَظِّ شیطان است از تو ای حبیبِ خدای. پس چیزی که داشت در میانِ دل نهاد و باز جای خود نهاد و انگشتری از نور داشت و بدان مُهر بر دلِ من نهاد.
و در این ساعت خنکیِ آن انگشتری در عروق و مفاصل خود می‌یابم. پس سوم برخاست و ایشان را گفت:
دور شوید که به جای آوردید آنچه خدای شما را فرمود. و دست خود بر سینه‌ی من مالید و آن شکاف فراهم آمد و من بدان می‌نگرم.
پ.ن: بعد از آنکه پیامبر به بعثت رسید از او در خصوص این ماجرا سوال کردند. حضرت گفت آن که سینه مرا بشکافت جبرییل بود و آنچه از قلب من درآورد «منیّت» آدمی بود که همه بندگان خدا دارند، اما از من دور گشت.
کتاب قاف، بازخوانی زندگی آخرین پیامبر از سه متنِ کهنِ فارسی، ویرایش یاسین حجازی، صفحه ۱۴۱-۱۴۳
@Nucleader
اینجاست که می‌گن مرحوم غلط کرد.
این فقط یکی از کشته‌سازی‌های این روزهاست.
فیک‌نیوزها بی‌اندازه مشغولند. سوی دیگر این قیچی رو دستگاه فشل صداوسیما، فارس و دیگران کامل می‌کنند.
#ایران #حجاب #مهسا_امینی #اوین
@Nucleader
این یکی حتی اسم، عکس و روایت یک‌سان هم نداره. هرکی یه چیزی می‌گه.
این فقط یکی از کشته‌سازی‌های این روزهاست.
فیک‌نیوزها بی‌اندازه مشغولند. سوی دیگر این قیچی رو دستگاه فشل صداوسیما، فارس و دیگران کامل می‌کنند.
#ایران #حجاب #مهسا_امینی #اوین
@Nucleader