چیزی که باز هم مثل همیشه نیروهای مزدبگیر توییتری و البته نزدیک‌ به اصولگرایان پاانداز و ماله‌کش اون شدند، یا به قول خودشون اسمش رو پوشش مناسب مثل سایر شهرها میگذارند، چنین چیزی است. نوع حجاب این خانم البته که در مال‌های شمال تهران هم دیده شده و متعلق به قشر مرفهی است که امکان کیش رفتن داره. مسئله، برگزاری یک رویداد توسط دولته. دوی ماراتن کیش، اتفاقی فرهنگی است و مطمئن باشید اتاق فکری اصلاح‌طلب‌ اون رو طرح‌ریزی کرده و با کمک دولت اجرا شده. هدف چیست؟ تقابل علنی با ایده حجاب با به میدان آوردن بخشی از مردم به این شکل و روبرو قرار دادن با معترضین وضعیت حجاب. همون‌هایی که حضور زنان محجبه به مناسبت شهادت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها رو مخالف قانون اعلام می‌کنند، همون‌ها به این نتیجه می‌رسند که جمعیتی رو به بهانه ماراتن زنانه به میدان بیارن. دوباره بپرسیم چرا؟ چون همون تشکیلاتی که حسن روحانی رو در مقابل رهبر انقلاب قرار میده، نیاز به یک جامعه آرمانی داره. جامعه‌ای سکولار و برهنه که دین رو سرکوب کرده و قراره پیروانش رو در این رژه همراه کنه. @Nucleader

در یک چیز هم تردید نکنید. اون چیزی که ایران رو یکپارچه و متحد نگه داشت، هویت اسلامی بود که بعد از انقلاب احیا شد. ایران که بود، ایرانی‌گرایی هم بود، اما سال‌ها دین سرکوب می‌شد. انگیزه‌های اسلامی انقلاب، در کنار هویت کهن ایرانی قرار گرفت و نتیجه‌ای داد که سال‌ها جلوی تسلط و استعمار دشمن رو گرفت. به میزانی که این هویت زدوده بشه، ایران هم با خطرهایی مثل تن دادن به استمعار و حتی تجزیه مواجه خواهد شد. کرد و ترک، بلوچ و عرب، شیعه و سنی، آذری و فارس، این‌ها رو هویت درهم تنیده اسلامی ایرانی زنده کرد. نگه داشت. جنگ رو جلو برد، تحریم رو تحمل کرد، در مقابل ظلم، مبارزه کرد و به اینجا رسید. بی‌حجابی و برهنه‌گرایی، مشروب خوردن و از این دست کارها هم موجب تفرقه میشه، هم موجب اختلاف شدید خواهد شد. درحدی که تعارضات جدی در جامعه رو خواهیم دید. اگر اندکی عقل و درک از این سرزمین و هویت مردمش -و نه حتی غیرتی بر احکام اسلام- وجود داشت، آقایون دست به این کارها نمی‌زدن. ولی امان از وقتی که شرافت از دست بره و «آمریکا» و «پیمان صلح ابراهیم» امید افرادی برای آینده این نظام بشه. @Nucleader

هردو سه ماه یه بار، یه سری اقتصادخوان اصلاح‌طلب مثل غنی‌زاده، نیلی، سیف، طبیبیان و شیادی مثل آخوندی با اسم صد و چند اقتصاددان پیغام میدن که وضعیت اقتصادی کشور بده، باید ریل را تغییر داد. منظورشون از تغییر ریل، تسلیم جمهوری اسلامی و پذیرش اسراییله. والا در سیاست‌های اقتصادی، قطعا بالغ بر ۸۰ درصد از زمان جمهوری اسلامی با سیاست‌های اقتصادی این افراد جلو رفته. متاسفانه کشور بی‌در‌پیکری داریم، والا این شیادها امروز باید پاسخگوی کردارشون باشن و دونه دونه محاکمه بشن، نه اینکه گستاخانه نامه بدن‌. همه این افراد هم از روحانی حمایت کردند، هم پزشکیان‌. همین دو‌ دولت هم عامل بیشترین تورم و گرونی در کشورند. با چه سیاستی؟ گران‌سازی و اقتصاد بازار آزاد. @nucleader

ارتباط نادره رضایی و مهدی جهانگیری در ماجرای ماراتن کیش @nucleader

محمدجواد ظریف در مصاحبه با تریتا پارسی از اعضای اصلی نایاک در دوحه‌ قطر مصاحبه‌ کرده است. مصاحبه‌ای که مشخص نیست از چه جایگاهی انجام شده، اما مهمتر از آن این بخش از صحبت‌های اوست؛ مشکل برجام با توافق هسته‌ای که من مذاکره کردم این بود که آن یک تغییر در استراتژی ایران از مقاومت به سازش بود. به همین دلیل با مخالفت‌های زیادی در ایران مواجه شد. در این ویدیو می‌توانید بخشی از حرف‌ها را مشاهده کنید: @Nucleader

یکی از کشورهای شمال آفریقا که هسته‌ایش رو در بشقاب گذاشت و به آمریکا تقدیم کرد کی بود؟ لیبی! پس پیشنهاد اینه لیبی بشیم. این‌ حرف‌ها رو انقدر صریح می‌زدند؟ نه! دروغ می‌گفتند و پنهان می‌کردند. بعد رسانه‌های داخلی برشی از این مصاحبه نشون می‌دن که ظریف واسه ما انقلابی شده:) @Nucleader

در ماجرای سیمکارت سفید بیشترین صدا از کسانی بلند شده که بیشترین سود رو بردند. چرا سروصدا می‌کنن؟ چون برعکس هیاهو، از شفافیت نگران‌اند. اسم همه کسانی که سیمکارت سفید دارند با نوع فعالیتشون رو مشخص کنند، من قول می‌دم اصلاح‌طلب‌ها و ضد انقلاب‌ها و بعد قالیبافی‌ها بیشترین رو دراختیار دارند. میگن نه؟ عیب نداره‌. اعلام کنن. ولی شرافت داشته باشن همه رو بدون سانسور اعلام کنند. از رسانه‌ای تا سیاسی. از اصلاحات تا اصولگرا. از پایداری تا سازندگی. چیز بالاتری بگم. بیاید مشخصات ادمین همه رسانه‌های شاخص تلگرام و اکانت‌های توییتر رو منتشر کنید و معلوم کنید منبع مالیشون کجاست. همه رو. بدون استثنا. نه پیگیری گردش مالی افراد سخته، نه مالکیت کانال‌ها و اکانت‌های مجازی. شرافت داشته باشند بدون سیاست‌بازی، همه رو اعلام کنند. از رائفی‌پور تا زیدآبادی. از فرهیختگان تا خراسان. از راه دیالمه تا مرصادنیوز و بی‌سیمچی‌مدیا. از کانال برفراز ایران و ادمین اینده نگرش تا هر کانال و جنبنده‌ای که خواستند. تا سیه روی شود هر که در او غش باشد. @Nucleader

ترور رئیسی توسط موساد؛ جزئیات ادعایی ترور شهید رئیسی توسط موساد در یک کتاب تازه منتشرشده ظاهراً کتاب جدیدی با عنوان «بوی مرگ : کتابچه راهنمای عملیات‌های خردکننده موساد در داخل ایران» به قلم یک نویسنده صهیونیست بنام ایزاک گلدشتاین مدعی ترور شهید رئیسی توسط موساد شده است. وی برای اثبات این ادعای خود، جزئیات جدیدی و شرحی از این اقدام تروریستی منتشر کرده است: روایت رسمی، روایتی از یک سانحهٔ تراژیک است. خدمه‌ای باتجربه، هلیکوپتری سالخورده اما قابل‌خدمت و خشم ناگهانی و بی‌امان طبیعت که دست به دست هم دادند تا ضربه‌ای فاجعه‌بار به جمهوری اسلامی وارد کنند. در ۱۹ مه ۲۰۲۴، هلیکوپتر بل ۲۱۲ حامل رئیس‌جمهور ابراهیم رئیسی، حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه، و دیگر مقامات بلندپایه در کوه‌های مه‌آلود استان آذربایجان شرقی سقوط کرد و هیچ‌کس زنده نماند. دولت ایران رسماً علت سقوط را «شرایط شدید جوی» اعلام کرد؛ در بقایای هلیکوپتر آثار اصابت گلوله یا موارد مشابه مشاهده نشد. پس از برخورد با ارتفاعات، دچار آتش‌سوزی شد. برای جهان خارج، پرونده بسته شد.

اما در تالارهای خاموش مقر موساد در تل‌آویو، محاسبه‌ای متفاوت و بسیار شوم در جریان بود. مرگ یک رئیس‌جمهور مستقر هرگز ماجرایی ساده نیست، و مرگ رئیسی حامل نشانه‌هایی ظریف و تقریباً نامحسوس از یک «اقدام فعال» استادانه اجرا شده بود؛ عملیاتی طراحی‌شده تا شبیه به حادثه‌ای طبیعی یا بدشانسی مطلق جلوه کند. هرچند هیچ مدرکی در تضاد با گزارش رسمی حادثه وجود ندارد، هنر عملیاتی ترور مدت‌هاست فراتر از گلوله و بمب تکامل یافته است. پیچیده‌ترین ضربات، آن‌هایی‌اند که با سلسله‌ای از تصادفات ظاهری، هدف را به «جعبهٔ کشتار» از پیش تعیین‌شده‌ای هدایت می‌کنند که در آن نیروهای طبیعی، ناخواسته نقش جلاد را ایفا می‌کنند. هر عملیات در این مقیاس، نه با سلاح، بلکه با اطلاعات آغاز می‌شود. موساد ماه‌ها، اگر نگوییم سال‌ها، تمرکز بی‌وقفه‌ای بر حلقهٔ درونی رژیم ایران حفظ کرده بود. نقطهٔ آسیب‌پذیری حقیقی در اکوسیستم پیرامونی رئیسی، تیم حفاظتی، یگان هوانوردی، و برنامه‌ریزان لجستیکی سفرهایش قرار داشت. تحلیلگران از رویه‌های استاندارد سفر رئیس‌جمهور، نوع هلیکوپترهای مورد استفاده (بل ۲۱۲ ساخت آمریکا، یادگاری از دوران پیش از انقلاب)، برنامه‌های تعمیر و نگهداری، مسیرهای پروازی ترجیحی، و مهم‌تر از همه، شرایطی که تحت آن پروازها تأیید یا لغو می‌شد، آگاهی داشتند. آن‌ها می‌دانستند که رئیسی — که به نوعی دینداری تقدیرگرایانه و بی‌اعتنایی به پروتکل‌ها مشهور بود — غالباً علی‌رغم شرایط مرزی آب‌وهوایی بر سفر اصرار می‌کرد و آن را آزمونی الهی یا نمایشی از استقامت می‌دانست. کلید کار یافتن لحظه‌ای بود که در آن «روتین»، «یک دارایی شکننده» و «آب‌وهوای نامساعد» همگرا شوند. سفر به مرز ایران و آذربایجان برای افتتاح یک سد، چنین فرصتی را فراهم می‌کرد. پرواز بازگشت، بر فراز زمین‌های ناهموار و مرتفعی که به میکرو‌اقلیم‌های متغیر معروف‌اند، بوم عملیاتی بی‌نقصی بود. خرابکاری مستقیم در خود هلیکوپتر راهبردی پرخطر و کم‌شانس بود. هلیکوپتر محافظت می‌شد و هرگونه دستکاری فیزیکیِ برجاگذارندهٔ شواهد روشن، اقدامی جنگی تلقی می‌شد و واکنش فوری در پی داشت. در عوض، روش باید طوری طراحی می‌شد که هیچ ردپای فنی باقی نگذارد و به جای بمب‌گذاری، از ضعف‌های سیستماتیک بهره ببرد. هلیکوپترهای مدرن، حتی مدل‌های قدیمی‌تری مثل بل ۲۱۲، به مجموعه‌ای از سامانه‌های اویونیک و حسگرها متکی‌اند. یک بازیگر دولتی پیشرفته می‌تواند بدافزاری طراحی کند که سیستم‌های تعمیر و تشخیص را هدف قرار دهد. این بدافزار — تزریق‌شده از طریق لپ‌تاپ آلودهٔ تعمیرات یا یک تأمین‌کنندهٔ قطعاتِ به‌ظاهر معتبر — در حالت نهفته تا لحظهٔ فعال‌سازی باقی می‌ماند. عملکرد آن ظریف است: نه موتور را خاموش و نه سامانه‌ای را منفجر می‌کند. بلکه داده‌های حسگرهای حیاتی را جابه‌جا می‌کند. ارتفاع‌سنجِ حیاتی برای پرواز در دید کم، می‌تواند ارتفاع اشتباهی مثلاً صد متر بالاتر از ارتفاع واقعی نشان دهد. شاخص افق مصنوعی ممکن است آرام‌آرام چند درجه کج شود. برای خدمه، همه‌چیز عادی جلوه می‌کرد، اما آن‌ها پرواز دروغین داشتند. در هوای صاف، شاید یک خلبان ماهر بتواند خطا را بصری اصلاح کند. ولی در مه غلیظ — پدیده‌ای رایج در منطقه — این عدم‌تطابق اطلاعاتی موجب «گم‌کردگی فضایی» فاجعه‌بار می‌شد. خلبانان، با اعتماد به ابزارهای آلوده، مستقیماً به درون ارتفاعات پرواز می‌کردند. بردار دوم ترور، جنگال بود. هلیکوپتر به GPS و ترانسپوندر IFF مجهز بود. یک تیم موساد، از نقطه‌ای پنهان در داخل آذربایجان یا از پهپادی بر فراز دریای کاسپین، می‌توانست سامانهٔ پیچیدهٔ فریب GPS به‌کار گیرد. این فناوری سیگنال را جم نمی‌کند؛ آن را جعل می‌کند — سیگنالی قوی‌تر و غلط که سیگنال واقعی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. همزمان، یک حملهٔ الکترونیکی تهاجمی‌تر می‌توانست سامانهٔ ارتباطی هلیکوپتر را مختل کند، و با از کار انداختن فرکانس‌های خاص رادیویی، آن را از برج مراقبت جدا سازد. خدمه در مه، با ابزارهای جهت‌دهی جعلی و بی‌ارتباط با زمین، کور و تنها بودند و سرنوشتشان رقم خورده بود. در ساعات اولیهٔ پس از حادثه، هدف موساد ادعای مسئولیت نبود، بلکه تقویت روایت حادثه بود. از طریق کانال‌های اطلاعاتی و رسانه‌های همسو، گزارش‌هایی از کهنگی ناوگان، کمبود قطعات به‌دلیل تحریم‌ها، تردید خلبان نسبت به پرواز، و خطرات شناخته‌شدهٔ منطقه منتشر می‌شد. عملیات طوری طراحی شده بود که «خودپوشان» باشد. تحقیقات ایران ناگزیر شواهد «تعمیر و نگهداری ضعیف» و «آب‌وهوای بد» را می‌یافت، زیرا واقعی بودند. لایهٔ پنهانِ دستکاری دیجیتال برای همه جز پیشرفته‌ترین و بدبین‌ترین تیم‌های فنی نامرئی می‌ماند و حتی در آن صورت نیز نسبت‌دادنش تقریباً ناممکن بود. https://eitaa.com/kriyaassess

مرگ رئیسی نقطهٔ اوج ترور مدرن رویکردی چندبعدی و غیرمستقیم بود. نه مواد منفجره، نه تیم‌های تک‌تیرانداز، نه عوامل نفوذی لازم داشت. تنها به برتری اطلاعاتی، شناخت عمیق از عادات و زیرساخت‌های هدف، و صبر برای یافتن لحظهٔ مناسب نیاز داشت. نتیجه رویدادی بود که با وجود تغییر ژئوپلیتیک منطقه، هیچ عامل قابل‌شناسایی‌ای برجا نگذاشت — فقط پرسش‌هایی بی‌پاسخ و این یقین سرد و ساکت که در جنگ سایه‌ها، قدرتمندترین سلاح آن است که گویی هرگز استفاده نشده است. اهمیت مرگ رئیسی در این نبود که جمهوری اسلامی را یک‌شبه نابود کرد. رژیم انعطاف‌پذیر بود و همچنان پابرجاست. اهمیت آن در این بود که ایران را از یک رقیب منسجم و راهبردی، به دولتی چندپاره، مضطرب، و درگیر با بحران داخلی بدل کرد. سامانهٔ هدایت سیاسی از کار افتاد؛ طرح جانشینی فروپاشید؛ و شبکهٔ نیابتی دچار بی‌نظمی شد. https://eitaa.com/kriyaassess

اینکه این مطلب درست باشد یا نه، جای تحقیق دارد و بعید است عمر ما حقیقت این ماجرا را مثل خیلی چیزها که نفهمیدیم، درک کند. اما اگر شما قبول دارید که ماست سیاه است، ما هم قبول میکنیم که عامل سقوط هلیکوپتر مه غلیظ بالا رونده بود.