خواهند گفت این‌ها تندروی و افراطی‌گری است. اما آینده نشون خواهد داد که کی درست می‌گفت

.ترامپ: ما مردی به نام سلیمانی را از بین بردیم. فکر می‌کنید اگر او زنده بود این اتفاق [مذاکره ]می‌افتاد؟ او یک نابغه شرور بود. یک موی گندیده قاسم سلیمانی اگر در تن بعضی‌ها بود، این مردک جرأت نمی‌کرد هر بار اینطور زر زر کنه. اما خب متاسفانه راست می‌گه. او نیست که کار‌‌ جمهوری اسلامی به اینجا رسید. او نیست که امروز «مذاکره» می‌کنید. @Nucleader

امام باقر علیه‌السلام درباره مظلومیت امیرالمومنین گفت برای علی علیه‌السلام دو تن از مردان ناتوان زبون تازه مسلمان یعنی عباس و عقیل مانده بود. به خدا سوگند اگر حمزه و جعفر زنده بودند، آن دو نفر آرزویی که در سر پروراندند، نداشتند و اگر شاهد کارهاشان بودند، آن‌ها را زنده نمی‌گذاشتند... @Nucleader

لایو کتابخوانی کتاب آه، مقتل حسین بن علی علیه‌السلام در ایتا امشب ساعت ۲۳ https://eitaa.com/Nucleader

شب سوم محرم‌الحرام سال ۱۴۰۵ از «شهید زهرا محمدی گلپایگانی» یاد می‌کنیم. دختر کوچکی که خونش در امتداد کاروان عاشورا و برای پاسداشت ایران اسلامی ریخته شد.‌ سرباز خردسال رهبر انقلاب که در پیشگاه جد عزیزش سر خود را تقدیم راه او کرد. امید که شفیع ما در روز محشر باشد. @Nucleader

وصیتنامه سیاسی الهی امام خمینی: اگر ما با دست جنایتکار امریکا و شوروی از صفحه روزگار محو شویم و با خون سرخ شرافتمندانه با خدای خویش ملاقات کنیم، بهتر از آن است که در زیر پرچم ارتش سرخ شرق و سیاه غرب زندگی اشرافی مرفه داشته باشیم. و این سیره و طریقة انبیای عظام و ائمة مسلمین و بزرگان دین مبین بوده است و ما باید از آن تبعیت کنیم، و باید به خود بباورانیم که اگر یک ملت بخواهند بدون وابستگی‌ها زندگی کنند می‌توانند؛ و قدرتمندان جهان بر یک ملت نمی‌توانند خلاف ایده آنان را تحمیل کنند. @Nucleader

سومین جلسه کتابخوانی کتاب آه، مقتل حسین بن علی علیه‌السلام

و شروه بثمن بخس دراهم معدوده و کانوا فیه من الزاهدین. @Nucleader

اگه بشیم سازگار، بهتر میشه روزگار، راه‌حل سازشه انگار. @Nucleader

درس‌هایی که از دو جنگ گذشته آموختم: ۱- توان نظامی ایران احتمالا بیش از ۴۰ روز نبرد نیست. در هر دو جنگ گذشته، مسئولان کشور فورا زمین جنگ را گرچه دستاوردهای بیشتری داشت، به زمین آتش‌بس و مذاکره تبدیل کردند. مسائل پیش از این دو جنگ مثل ماجرای فیصله دادن ترور شهید رئیسی، نوع مواجهه با حمله به سفارت ایران در سوریه و از همه مهمتر بی‌پاسخ گذاشتن حمله آبان ماه ۱۴۰۳ اسرائیل به تهران، نشان می‌دهد مسئولین کشور تا حد ممکن ترجیح می‌دادند نجنگند. پس از آتش‌بس هر دو جنگ نیز بارها توابع رسانه‌ای آن‌ها اعم از کیف‌کش‌ها و لشکر مجازی و مشاوران و...، بارها گفتند شما از وضعیت نظامی کشور، مشکلات پدافند و لانچرها خبر ندارید. این یا توجیهی برای عدم پاسخ بوده که پس تضعیف قدرت میدانی است یا حقیقت داشته. که اگر دومی است دیگر چه جای گله، از کسانی که وضعیت نظامی را نقد می‌کنند؟ ۲- فرماندهان نظامی ما در این دوره بنا به حرفهایی که در رسانه‌ها پخش شد -اعم‌ از خبر، خاطره، مصاحبه و...- که حوصله ندارم به آن‌ها اشاره کنم یا دوباره آن‌ها را جستجو کنم، تفاوت‌های زیادی با یکدیگر داشتند. روحیه فرماندهان شهیدی چون حسین سلامی، امیرعلی حاجی‌زاده، محمود باقری، محمد پاکپور و عبدالرحیم موسوی و سید مجید موسوی، با برخی دیگر متفاوت است. همچنین نوع مدیریت و ارتقای توان نظامی کشور در بین دو جنگ، درایت و مدیریت شهیدان محمد پاکپور و سید عبدالرحیم موسوی را نشان می‌دهد. در مورد برخی از فرماندهان شهید یا حاضر نیز نظراتی هست که به دلایلی بیان نمیشود. ۳- مجموعه نظام تمایل و توانی برای مقابله با اسراییل ندارد. یعنی شرایطی که -هفتم اکتبر- اسراییل را بیش از دو سال درگیر جنگ‌ کرده، اگر برای ما پیش بیاید، احتمالا نتایج قابل توجهی خواهد داشت. اگر این تمایل و توان طور دیگری بود، حتما هر دو جنگ مدت زمان بیشتری می‌داشت. خصوصا که هر دو رهبر جمهوری اسلامی در طول جنگ، از عباراتی استفاده کرده‌اند که هرگز به دامنه کوتاه مدت آن، مشابهت ندارد. ۴- در کلان قضیه، اراده برای جنگ بسیار پایینتر از اراده برای مذاکره است. یعنی مشخصا ترجیح بر این است که کشور بازهم سال‌ها درگیر مذاکره و بی‌تکلیفی باشد، اما‌ درگیر جنگی مثلا سه ماهه نه. بنابراین امروز‌ می‌توان به این گزاره که برجام تصمیم مجموعه نظام هست -به غیر از رهبری و مثلا حاج قاسم، شهید حاجی‌زاده یا چند شخص محدود دیگر که مواضع صریحی نسبت به این موضوع داشتند- به شکل جدی‌تری نگریست. خصوصا اینکه از قبل جنگ پوستین انتخابات دوخته نمی‌شود، اما از قبل مذاکره شاید همچنان این طناب پوسیده کارکرد داشته باشد. ۵- اسراییل و امریکا در امور نظامی و امنیتی، حتی وسط جنگ نیز نفراتی را عزل کردند. اسراییل این تجربه را در جنگ‌۳۳ روزه نیز‌ داشت. این اتفاق را روسیه نیز در طول جنگ با اوکراین انجام داد. یک‌مرتبه در اوایل جنگ که به صورت جدی و ریشه‌ای، طیفی از فرماندهان را تغییر داد. ما البته در حوزه نظامی بسیاری از فرماندهانمان به فیض شهادت نائل آمدند و دست تقدیر آن‌ها را از ما جدا ساخت و به آسمان‌ها برد، اما اگر بپذیریم در حوزه نظامی هم ضعف نداشتیم -که جسارتا اجازه بدهید این را قبول نکنیم و البته به کسانی که قصد شانتاژ و فرصت‌طلبی دارند هم بگوییم که اگر نقدی هم هست، شهیدان را بیشتر از شما رندان مزور سیاس آینده‌نگر! دوست می‌داریم-، در حوزه اطلاعاتی ضعف‌ها و حفره‌های بسیار جدی داشتیم. که این نیز باز با شانتاژ فرصت‌طلبان و کسانی که قصد دارند فضا به همین صورت ادامه پیدا کند تا جمهوری اسلامی ضربات بیشتری بخورد، با گزاره «توهین به فرماندهان یا مسئولین شهید امنیتی» به دیوار می‌خورد. اگرنه با مشاهده عملکرد رژیم اسرائیل در ترور اسماعیل هنیه در تهران، باید درس عبرت گرفته شده و ساختارها به شکلی جدی بازنگری می‌شد. چه رسد به اینکه تجربه ترور فرماندهان حماس، فرماندهان حزب‌الله، ضربه بسیار سهمگین ترورهای پیجری هم اضافه شد. حتی اگر قبول کنیم همه این‌ها بی‌اهمیت بودند، لازم بود مناسبات امنیتی پیش و پس از جنگ ۱۲روزه با هم تفاوت کند. ترور رهبر شهید و سایر فرماندهان در لحظه ابتدایی جنگ ۴۰ روزه گواه این عبرت نگرفتن است. چیزی که حزب‌الله سعی کرد بعد از ماجرای پیجری و ترور شهید نصرالله آن را جبران کند. گرچه به صورت کامل موفق نشد، اما تا حد زیادی بهبود بخشید. @Nucleader

۶- برخورد با مردم همچنان نگاهی از بالا به پایین دارد. جز رهبر شهید و رهبر فعلی که در هر پیامشان اصل و اساس را مردم فرض کرده‌اند و نوع ادبیاتشان با مردم خصوصا کسانی که دل در گرو انقلاب و ایران دارند بسیار جذب کننده و حمایتی بوده، سایرین مردم را بعضا در حرف و اکثرا در عمل، طفیلی، تزیینی و چیزی درحد دسر کنار غذا می‌بینند. آن‌ها گوسفندانی با سر انسان یا روبات‌هایی می‌خواهند که هر وقت امر کردند، مردم برای دفع خطر احتمالی به خیابان بیایند، هر وقت امر کردند «بزن که خوب می‌زنی»، بخوانند، هر وقت خواستند از «ما با یزیدیان که مذاکره نمیکنیم» بگویند، هر وقت نوبتش شد «پلاکارد»ها را جمع کنند، موقعش که فرارسید از خیابان گورشان را گم کنند و مزاحم نباشند. اگر کمی اراده نشان دادند، به آن‌ها «شکم‌سیر» و «مانع آرامش روانی جامعه» بگویند، به بلندگوهاشان بگویند آنها را «پهلوی‌چی» یا «مهره اسراییل» خطاب کنند و در مجموع با یک دکمه بیایند، با یک دکمه بروند و نقش «سیاهی لشکر» را بازی کنند. برای آن‌ها قشر مستضعف و بدنه انقلابی عمیقا هیچ جایی ندارد. آب بینی یک سرمایه‌دار یا آن ضدانقلاب ساکن اتاق بازرگانی که ابتدای جنگ به رهبر شهید توهین کرده بود، از تمامی این جماعت ارزشمندتر است. رویه آن‌ها در حکومت‌داری اینگونه است که اساس ملک بر رفاه قشر سرمایه‌دار و مرفه خواهد چرخید. «جان‌فداها» را توصیه به اصلاح امور مصرف می‌کنند، از سبد کالای آن‌ها می‌زنند، اجناسشان را چند ده برابر گران می‌کنند، خودروی معمولی ایرانی که طبقات معمولی جامعه نمی‌توانند خریداری کنند را ده‌‌ها بار افزایش می‌دهند، اما در مقابل جای‌جای کشور را «منطقه‌ ازاد اقتصادی، «منطقه ویژه اقتصادی» و... می‌کنند تا سرمایه‌داران بتوانند ماشین لوکس خارجی چند ده میلیاردی را پلاک کرده‌ و در کشور دور دور کنند. با یک شارلاتان‌بازی هم کسانی که پا روی خرخره مردم گذاشته‌اند را با پوشش «خادم امام رضا» و تعابیری اینچنینی، بزودی بیچاره خواهندکرد. بنزین لیتری چند ده هزارتومانی قشر همراه با انقلاب را بدبخت‌ می‌کند که البته مسئله‌ای برای اینها نیست، اما آن موقع قشر سرمایه‌دار می‌تواند با خیال راحت و پرداختن پول،‌ بنزین بیشتری به خودروی لوکسش بزند. ۷- در دو سال گذشته با تغییر اساس حکومت از شریعت به سکولاریسم، تلاش مسئولین «وفاق» در نزدیک شدن به گروه ضد نظام بی‌تفاوت به کشور سرمایه‌دار تغییر کرده‌ است و بزودی با پایان جنگ با شیب بسیار تندی جلو خواهد رفت. تا پایان سال خواهید دید که دیگر نه حجاب که مدتی است از میان رفته، بلکه پوشش نیز اهمیتی نخواهد داشت. سواحل مختلط -مثل همان مناطق آزاد-، دیسکوها و نایت‌کلاب‌ها علنی خواهد شد تا اگر بر فرض محال انتخاباتی نیز در آینده برگزار شود، از سبد رای آن‌ها استفاده کنند. زیرا این قشر از جامعه به کلی کنار گذاشته شده‌اند و دیگر نسبت مردمی‌ با حاکمیت -منظور افراد موسوم به وفاقی- ندارند. ۸- نکته‌ای هم در مورد انصارالله، حزب‌الله و... داشتم که باز بنا به دلایلی آن‌ را بیان نمی‌کنم. نظرم در این مورد به آخرین نوشته «هادی معصومی زارع» نزدیک است. (اگه دسترسی داشتید برید کانالش رو بخونید، اگرم نداشتید خیلی چیز مهمی نیست.) امضا: عضو کوچکی از جامعه که مفتخر است توسط برخی خوارج، افراطی و تندرو خطاب می‌شود و خود را از بدنه مستضعفین و پابرهنگان و کوخ‌نشینانی می‌داند که در انقلاب خمینی و خامنه‌ای از زالوصفتان و مرفهین بی‌درد بالاترند. @Nucleader

من! @Nucleader