۱۷۰ شب گذشته است.‌ مردمی که از شب شهادت تا امروز در خیابان‌اند، تندرو، افراطی، سوپرانقلابی، خوارج، بعثی، بیکار، سرباز اسراییل، مهره موساد و... خطاب شده‌اند. کسانی که اگر نبودند، یقینا فردای روز شهادت کشور با بحران و خطر فروپاشی یا جنگ داخلی مواجه بود. ایستادگی کردند، زیر آتش دشمن الله‌اکبرگویان نقش خود را ایفا کردند، آن تصویر حیرت‌انگیز میدان انقلاب را رقم زدند که آتش‌ مهیب کیلومترها آن‌طرف‌تر، تهران را شبانه روشن کرد و این‌ها مشغول خواندن «الذین فرضت علینا طاعتهم» خم به ابرو نیاوردند. ده روز بدون ولی‌فقیه کشور را رهبری کردند تا سکان به دست کشتیبانی امین و کاربلد آرام گیرد و از ان روز هم باز به امر‌ او میقات را رها نکردند و هم پشت فرعون و قبطیان را به خاک مالیدند، هم دماغ سامری و گوساله‌اش را. و مسئولینی که تا چهل روز یا زبان در کام بسته بودند یا به‌ تمجید ایشان می‌پرداختند، اکثرا پس از اتش‌بس علیه اینان شمشیر کشیده‌اند. یکی آنان را صاحب شد و دیگری آنان را به هیچ گرفت. گفت این‌ها -که به گواه همه آمارها بیش از شصت درصد جامعه هستند-، تنها آدم‌های این سرزمین نیستند. اصل کار همان‌ها هستند که به وقت جنگ، توی سوراخ موش خزیده بودند. همان‌ها که سه روز بعد از آتش‌بس تازه سروکله‌شان توی تهران پیدا شد و مسیرهایی که ده دقیقه‌ای می‌پیمودیم را به‌ روال سابق برگرداندند. کسانی که اکثر وقتشان به چرخیدن در کافه‌های تهران می‌گذرد. همان‌ها که با موتور رنگارنگ شهر را به زعم خودشان «قشنگ» می‌کنند، همان‌ها که جامه‌ای نصفه به تن دارند و توی اینستاگرام بهم «شجاع» حواله می‌دهند. شجاع! شجاع آن لر غیوری بود که برنو برداشت به پهپاد دشمن شلیک کرد. شجاع آن بسیجی است که به اختیار و بدون دریافت مزد چند ماه است در جنوب زندگی می‌کند. شجاع ان رزمنده پای لانچر بود که دست و پا داد تا شما در فضای مجازی دهان آلوده کنید که «صلح می‌خواهیم»! «صلح»! برایتان گذاشته‌اند، بفرمایید بردارید! این‌ها قبلتر توی جنگ نبودند؟ چرا! ولی توی یکی از شهرهای شمال کشور توی سوراخ موشی خزیده بودند. این‌ها که هستند؟ آقازاده‌های مفت‌خور پدرهای مفت‌خورتر. که از ترس جرأت نمی‌کردند زبان باز کنند‌. چه رسد که بخواهند تز «صلح» بدهند. پدرهایی در اتاق بازرگانی، مدیریت فلان معدن، بهمان اداره پتروشیمی و... که نون توی خون مردمی می‌زنند که از همه به لحاظ مالی مستضعف‌تر و به لحاظ شرف و مردانگی مستغنی‌ترند. یکی مثل حسین مرعشی و واعظی. یکی مثل نعمت‌زاده و آخوندی. مثل مدلل و انصاری و دیگران. مثل همه آن‌ها که کاسب تحریم‌اند و هم‌زمان نان تبلیغات «ما مخالف تحریم هستیم» میخورند. آ ن‌ها که در این چند ماه روز به روز زبان‌شان درازتر شد و یادشان آمد آنکه مقابلشان می‌ایستاد تا باسن عموترامپ را بوس نکنند، با هدایت و درایت ایشان به شهادت رسیده! همان‌ها که به خیالشان «مانع از سر راهشان برداشته شد». همان‌ها که فکر کردند می‌توانند به‌واسطه شروع تازه کار رهبر جدید، با «بن‌سلمان» نامیدن و متجدد خواندن جانشین امام شهید و گفتن این شطحیات که باید ریل‌گذاری را عوض کرد، او را به طریقی غیر از امام راحل و امام شهید ببرند. خیال کردند «سقیفه» است که آن یکی به سفره‌ای رسیده و حالا قرار است سنت نبوی را با سنت اموی جایگزین کند. زهی خیال باطل! این روزها همان مردم معهود، اصرار دارند که باید یک‌بار ایستاد و جنگید و نترسید. تا سال‌ها سایه سیاه جنگی را که ایده‌های ابلهانه برجام‌ساز آن هشت سال ساخت و بعدتر با «ایران را قفس نامید» مهر تاییدی رویش زد و با «غافلگیری»های عامدانه پی در پی، همه گوهرهای گرانبهای مقاومت را یکی یکی گرفت تا نوبت به امام شهید شد، آن‌را سه قبضه کرد، از این سرزمین دور کرد. و آن گروه دیگر سفت و سخت روبرویش ایستاده‌اند که نه! شما مهره‌های اسراییلید و نمی‌فهمید. باید به قواعد دنیا تن داد و ذلت را به جان خرید و ماتحت عموترامپ را بوسید، شاید ارباب رحمی کند و بعد از گرفتن رهبر شهید و آن همه فرمانده و دانشمند و مردم و کودکان و حمله به تاسیسات و هسته‌ای و...، استخوانی جلوی ما بیاندازد! مردم می‌گویند اقتصاد را درست کنید. آن‌ها می‌گویند مسببش شمایید. گرانی تقصیر شماست که مقاومت می‌کنید. مردم می‌گویند پیش از جنگ هم همین بود، مسیر شما کشور را به سمت جنگ برد، آن‌ها میگویند بدبختیم، بیچاره‌ایم، چیزی نداریم. جای بهتر مردن معیشت، بنزین چند ده‌هزار تومانی را به ملت حواله می‌دهند تا درس عبرتی برایشان بسازند که دیگر هوس ایستادگی پای سرزمین و مقابله با تجزیه نکنند. @Nucleader

خودرویی که همین مردم مستضعف سوار می‌شوند را از رده خارج می‌کنند، قدرت خرید خودروی بهتر را از آن‌ها می‌گیرند، حق‌ گران‌سازی را به پدران همین زالوهای در پستو خزیده دیروز و در هم لولیده در اوپال و «فستیوال رنگ» و... امروز را می‌دهند. که ماشین زباله داخلی که ۵۰۰ میلیون هم نمی‌ارزد را ۲ میلیارد کنند‌. سوخت را از این‌ها که هنوز می‌توانند بنزین ۵ هزارتومنی بزنند، سلب کنند و بریزند توی حلق آن حرام‌خورهای لعنتی که پا روی خرخره مردم گذاشته‌اند. که می‌توانند بنزین ۵۰هزار‌ تومانی هم بزنند. که برق خانه ۵۰ متری دو چراغ و یک کولر و یک یخچال جنوب شهری را به همان میزان قطع می‌کنند که ویلای ۲هزار متری همیشه پر از دروداف «سوییچ‌پارتی»-«پول‌پارتی‌»های یکی‌ از همین اقازاده‌های انگل‌زیست آن پدرهای از خودشان بدتر. که فقط پول برق و آب استخرشان اندازه ده خانه کلنگی جنوب شهر می‌شود‌. بله! وضعیت چنین است. از مردم اصرار که ما باید شریف باشیم و از این‌ها انکار که شرافت چیست؟ مهم لبخند آمریکاست. هرمز و خزر و لبنان و یمن و فلسطین و‌ میناب و رهبر شهید، به فدای گوشه چشمی از عموترامپ! مردم را «موی دماغ» می‌بینند. همان‌طور که «حاج قاسم» را. همان‌طور که «حاجی‌زاده» را و «سید عبدالرحیم موسوی» را و دیگران را. همانطور که نفت برای ان پادشاه بی‌وطن دهه‌های قبل بی‌ارزش بود، «هسته‌ای» و «موشک» و... برای اینان است. همان‌گونه که آن نافهم بی‌مقدار «مجلس را به توپ بست» این‌ها «مجلس را بدون توپ بسته‌اند». قبلا مدافع حرم را مدافع اسد می‌نامیدند و امروز مدافع وطن را «اقلیت رانتی». «خلیج فارس» را متعلق به ایران نمی‌دانند‌ و قاتل کودکان میناب را نه آمریکا که ایران می‌دانند. رهبر این کشور می‌گوید نظر دیگری دارم، آن‌ها می‌گویند ممنون. نظر او مثل باقی نظرهاست. «جمع عقلا» تصمیم گرفته‌اند. می‌گوید این سند دروغگویی و غیرقابل اعتماد بودن آمریکاست، می‌گویند سند افتخار و شکست آمریکاست.‌ می‌گوید خود را هم‌شأن مردم‌ مبعوث کنید، می‌گویند مردم مبعوث باید جمع شوند بروند خانه. می‌گوید من و این‌ها، می‌گویند ما! می‌گوید وحدت مهمترین چیز است و مسئولین وظیفه مهمتری دارند، می‌گویند وحدت حول ماست. به مردم دشنام می‌دهند، پاسخ بدهی یا انتقاد کنی، خلاف وحدت است. می‌گوید انتقام. مردم هم می‌گویند خون‌خواهی، می‌گویند صلح‌ و دوستی؛ انتقام جلوی تفاهم با قاتل را می‌گیرد. اکنون صحنه اینچنین و‌ آنچنان است و در این چنین و در آن چنان، راهی جز ایستادگی نیست. چون هر یک کوتاه بیاید، آن دیگری جلو می‌زند. مرگ بر ما که کوتاه بیاییم. هرچند دنائت‌پیشگان بخواهند با دست کردن در جیب ملت، عرصه را به نفع محبوبشان آمریکا تنگ کنند. مرگا به ما که خون رهبر شهید و دیگر شهیدان را فراموش کنیم. خون رهبر شهید و دیگر شهیدان را فراموش کنیم. چهلمین روز به خاک سپردن آن مجاهد بی‌بدیل نزدیک است. نه چهل روز که زیبنده نیست چهل سال و چهارصد سال دیگر نیز از مسیر او و کلام او و‌خون او‌ چشم بپوشیم. اف بر ما، شرف ما و زندگی که چنین باشد. @Nucleader

چه دشوار است پیمودن، به هجران تو منزل‌‌ها به یادت آنچنان گریم که ماند ناقه در گل‌‌ها ز خون دل کنم رنگین، به راه عشق محمل‌‌ها ز داغت ای گل عطشان شرار افتاده در دل‌‌ها @Nucleader

مرا در منزل جانان چه جای امن چون هر دم جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها... باید گذشتن از دنیا به آسانی باید مهیا شد از بهر قربانی

سند شکست آمریکا :) نوری قزلجه، وزیر کشاورزی دولت کارشیناسی، امروز: این روند از یک روند ادامه‌دار از سال‌های گذشته است؛ کالای تولیدی خود کشور آمریکا را وارد نکردیم. شرکت‌های آمریکایی چند تا شرکت بزرگ بین‌المللی هستند و چند ملیتی که عمدتا آمریکایی هستند که در دنیا کالا را در ازای پول می‌دهند. پول‌های ما در خارج در یکی دو بانک بلوکه و تحت تحریم‌اند و آمریکا گفته این‌ها به شرط اینکه برای غذا باشد و از طریق شرکت‌های بین‌المللی‌ای که سهامداران آمریکایی دارند خرید شود، ایران می‌تواند از این پول‌ها استفاده کند. اگر این کار را نکنیم، چطور از پول خودمان استفاده کنیم؟ بگذاریم پول‌هایمان آنجا بماند؟ این یک راهی است تا از پول مان استفاده کنیم؛ تحریم هستیم حالا یک تحریم دیگر خودمان اضافه کنیم و از حق مسلم خودمان استفاده نکنیم؟ اگر می‌گویید کار غلطی است؛ من می‌گویم نه، یک راه خوبی بود برای استفاده از این منابع؛ چرا تقبیح بکنیم؟ @Nucleader

دروغ میگن مثل هلو!

این قسمت: قضاوت نکنید. @Nucleader

از مستندسازی که پولی درنیومد، بریم شکار سرباز آمریکایی. یه سرباز دستگیر کنم، بیشتر از سی سال کارم رو یه جا درمیارم. بعدش می‌رم دفاتر مستندسازی، مدیرای فرهنگی رو‌ کتک می‌زنم فیلمشو میذارم اینستاگرام.🤩 @Nucleader

اگر این پیام رو میخونید، صلواتی هدیه کنید به روح مطهر امام شهید آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای که گره کار ما حل بشه. @Nucleader

دوستی گفته مادربزرگشون امروز عمل داره، لطفا برای سلامتیشون صلوات بفرستید.

بعد از شصت هفتاد روز شرکت در تجمعات میدان انقلاب، تصمیم گرفتیم در تجمعات میدان آزادی یا همون محله خودمون حضور پیدا کنیم. دیشب بعد از حدود هفتاد روز برگشتیم میدون انقلاب، همون ابتدا حسین طاهری که بالای سن رفت، در اعتراض به خانمی که داشت از وضعیت بد حجاب برخی می‌گفت، فرمود که اینجا متعلق به همه سلیقه‌هاست. مرد و زن، پیر و جوون، باحجاب و بی‌حجاب! عه! ما فکر می‌کردیم حجاب عقیده است، اونی که سلیقه است مانتو و عبا و چادره‌. نگو اصل حجاب هم سلیقه شده. داداش تو نماینده هیئتی، به عنوان شخصیت مذهبی می‌شناسنت! تو که مسئول سیاسی نیستی دنبال رأی گرفتن و ازگل‌بازی‌های اینچنینی باشی. لااقل حکم شرعی خدا رو بگو. بگو حجاب عقیده است، اگر کسی کم‌حجابه هم ان‌شاءلله درست میشه‌. سلیقه؟! شماها که همه‌تون تا یکی دو سال پیش چیزای دیگه می‌گفتید:) @Nucleader

اگر جبهه‌های جنگ آئینه صدق و صفای رزمندگان بود، ادوار مذاکرات نیز آئینه کذب و دروغ نمایندگان بوده است. @Nucleader