الان وضعیت اینطوریه که سران سه قوه شب تصمیم می‌گیرن حکومت نظامی اعلام کنن، صبح می‌رن توی شورای شش نفره شعام‌ تصویبش میکنن، ظهر اعلام میکنن‌ میگن مصوبه شعام‌ بود‌

این مطلب خوراک اوناییه که پرونده درست میکنن. چی؟ جان‌فدا؟ جوان مومن انقلابی؟ 🤬

بسم الله الرحمن الرحیم قصد داریم یک‌بار دیگر به نیت قربه‌ الی‌الله جهت تعجیل در فرج صاحب عصر و زمان روحی فداه و طول عمر و سلامتی رهبر عزیز انقلاب و دور کردن مکر و کید دشمن از ایشون، هدایای شما را جهت قربانی کردن گوسفند جمع‌آوری کنیم. این هدایا تا روز‌ پنجشنبه ۱۶ مهر ماه ساعت ۲۳ جمع‌اوری شده و به هر میزانی که بود، به نیازمندان و محرومین در روستاهای جنوب شرق کشور تقدیم خواهد شد. شماره کارت: 6104337732086002 حسام‌الدین ابوالحسنی ⚠️در بازه زمانی اعلام‌شده نیاز به ارسال فیش واریزی نیست. 🟢لطفا تا حد امکان نشر بدید. @Nucleader

برادرا خواهرا من گدا نیستم. اومدم به شما راه تجارت رو یاد بدم. در این قربانی سهیم شید و مشارکت کنید.

شیخ موسپید مقاومت و نور‌چشم ما. دست شیطان کوچک و بزرگ از تو دور باد. @Nucleader

تا شب وامیسم اگه مبلغ مدنظر قربانی جمع نشه، تک‌ به تک بهتون پیام میدم. حالا خود دانید😁

بر اين اساس بود كه اواخر سال ۶۹ من، مرتضی آوینی و چند نفر ديگر به اين نتيجه رسيديم كه نمی‌توانيم به كار با جهاد تلويزيون كه هم به جهاد و هم به تلويزيون وابسته بود، ادامه دهيم. ما نتوانستیم با غلامرضا فروزش كه آقای هاشمی او را به عنوان وزير جهاد معرفی كرده بود، به تفاهم برسيم. فروزش كه وزير جهاد شد، همان کسی نبود كه ما زمان جنگ می‌شناختیم. جهاد تلويزيون و مديران جهاد می‌گفتند «ما ديگر نمي‌خواهيم شما درباره ارزش‌های انقلاب اسلامی و مفهومی كه به جنگ و صدور انقلاب پرداختید كار كنيد. شما يك واحد وابسته به جهاد سازندگی هستيد و ما می‌خواهیم الان درباره #مرغ و #خروس و #گاو و #گوسفند و كود دامی كار كنيد!» فكر می‌کردیم وقتی آقاي فروزش -كه قبلاً از مسئولان جنگ بود- وزير جهاد بشود، اتفاق‌های مثبتی میفتد، اما قضيه كاملاً برعكس شد. هر كس حاضر بود گاو و گوسفندی كار كند، ماند و هر كس دوست نداشت، رفت! نگاه آوینی را نمي‌پسنديدند و ديگر برايشان قابل قبول نبود. بعد از بحث مفصلی كه با آقای کلانتری معاونت وقت جهاد كرديم و به نتیجه‌ای نرسيديم، قرار شد در جلسه‌ای با فروزش كه وزير بود، حرف‌هايمان را بزنيم و اتمام حجت كنيم. با آوینی پيش فروزش رفتيم موقع بازگشت، تصميم گرفتيم از جهاد برويم. آقای فروزش حرف‌هایی را زد كه ما اصلاً انتظار نداشتيم. «يا كار جديد جهاد را انجام بدهيد و يا جایی برويد كه فكر می‌کنید مي‌توانيد آنجا كار كنيد.» خاطره‌ای از مهدی همایونفر @Nucleader

خلاصه که اگه می‌خواید بمونید، گاو گوسفندی کار کنید.

ما در تفسیر و تشریح امر ولی در مجازی استادیم، اما در عمل بهانه‌ها و دلایلی می‌تراشیم -که بسیاریش هم درسته- که درعمل خواسته او به مقصد مطلوب نرسه. اگر ولی‌امر مسلمین لازم می‌دونه که جمعیت خیابان چند برابر بشه، دست او رو خالی نگذاریم. حرف‌هامون رو هم در کنارش پیگیری کنیم. اگر ضعفی در خیابان می‌بینیم، اشکالی نداره سعی کنیم جبران کنیم. اما اصل حرف رو بی‌جواب نگذاریم. @Nucleader

در روزهای ابتدایی تجمعات یادم هست که چند مرتبه نکاتی رو درباره نقدهام نسبت به تجمعات نوشتم. مخالف رفتاری بودم که در میدان انقلاب دیده می‌شد. هم در مجازی نوشتم، هم در تماس تلفنی با مراکز مختلف گفتم،‌ هم رودررو به خود صاحب تریبون اون میدون گفتم، هم حضورم رو سعی کردم ادامه بدم. البته که بعد از مدتی هم به دلیل فشار کار هم به دلیل اینکه برخی چیزها رو مناسب ندیدم، تغییر مکان دادم. در هفته هر روز نتونستم برم، ولی روزهایی در هفته که امکانش بود در تجمعات محله شرکت کردم. توی همون میدون انقلاب شنیدم این روزها تغییراتی حاصل شده. پس حرفها کاملا بی‌تاثیر نیست. ضمن اینکه بسیاری که نقد داشتند، حضورشون رو مربوط به بعد از برنامه جایگاه کردند و اتفاقا حرکت خوبی هم شکل دادند. چیزی که هست اینه که ما یه اصلی داریم که حضوره. و در کنارش مسئله مهم اینه که این حضور تبدیل به کارناوال و روتین شبانه نشه و شکل درستی بگیره. هیچ کدوم از اینها با ترک حضور امکان عملی پیدا نمیکنه. ناراحتی‌ها از مباحث میدون انقلاب باعث شد که مردم در میدون ازادی جمع بشن. درحالیکه تا چند روز بعد از اتش‌بس، میدون آزادی تجمع مردمی نداشت. بله! مخالف بعضی رویکردها هستیم. مثلا طلبه‌ای نوشته بود از وقتی پرچم‌های سرخ جای پرچم ایران بیرون اومد، انحراف شروع شد! این دید خیلی خطرناکی است. پرچم سرخ انتقام اگر کسی رو اذیت می‌کنه، حتما به خودش مراجعه کنه ببینه کجا اشتباه کرده. پرچم انتقام، پرچم ایران رو هم در دل خودش داره. علیه فراموشی است. علیه تبدیل یک حرکت موثر به کارناوال سرودخوانی و تریبون‌های از بالا به پایینه. اگر پلاکارد مردم، کسانی رو اذیت می‌کنه، بگذار اذیت بشن. یا کسی نوشته بود تجمعات اول در برابر دشمن بود، امروز تبدیل به صدایی علیه مسئولین شده. خب برید ببینید چرا تبدیل شده و سرچشمه رو درست کنید. روزهای ابتدایی میدان و خیابان در کنار هم بود. اصلا اون سرود معروف برای همین بوجود اومد. رهبری هم در‌ پیامشون همیشه از میدان و‌ خیابان گفتند. عده‌ای ضلع سومی به این گزاره اضافه کردند، با اوردن دیپلماسی -که به خودی خود بد نیست و ایراد به چیزی است که پیاده شد و سابقه‌داره- و گذاشتنش در کنار این دو. میدان رو عملا کنار زدند و با گزاره‌هایی مثل «سنگر رو از لانچر بگیریم» تضعیف کردند، نتایج عملکردشون رو مردم دیدند. بعد رهبری پیام دادند که مردم و بنده منتظر تحقق شروط خواهیم بود و شروط تحقق نیافت. بعد هم آنچه افتد و دانیم. کار به جایی رسیده که وضعیت اقتصادی و دیپلماسی فشاری همه‌جانبه به مردم آورده‌. طبیعتا ضلع خیابان، علیه فراموشی و انحصارطلبی ایستاده و خواهد ایستاد و این موجب ناراحتی و عصبانیت برخی رو فراهم کرده. و خب اگر از مردم بابت ایستادگی‌ عصبانی هستند، بیش باد. نهایتا وقتی رسانه‌ای مثل «سازندگی» که صدای سرمایه‌داران زالوصفت و کسانی است که سال‌هاست خون مردم رو در شیشه می‌کنند از خیابان ناراحته و اون رو موثر می‌دونه، ما تصور نکنیم که این مسئله چیز کمی است و در سرد شدنش ندمیم. رهبر شهید از مردم دعوت می‌کرد ۲۲ بهمن به خیابان بیاید، برخی از ما هزار بهانه می‌تراشید و غیبت می‌کرد. بریم و آنچه بلدیم رو پیاده کنیم. این سید مقتدر و مظلوم رو حمایت کنیم. اگر تصور می‌کنیم می‌شد برای رهبر شهید بیشتر خدمت کرد، الان فرصت هست. @Nucleader

در دو روز کذایی دی ماه ۱۴۰۴، تروریستی به نام علیرضا سپاهی یک طناب از یقه‌اش بیرون آورد، مامور نیروی انتظامی را بست و یک بطری آب معدنی بنزین به سرتاپای او ریخت. علیرضا سپاهی یک فندک از پای او گرفت و او را در حالی که زنده بود آتش زد. چند ثانیه بعد همسرش تماس گرفت، تروریست نام برده تلفن همراه را به سمت مامور برد تا همسرش صدای جیغ زدن او در حال سوختن را بشنود. این تروریست رذل صبح دیروز اعدام شد. رسانه‌های معاند نوشته‌اند «عشق هم مانع‌ علیرضا نشد و قبل از اعدام، با معشوقه‌اش ازدواج کرد.» @Nucleader