ما در تفسیر و تشریح امر ولی در مجازی استادیم، اما در عمل بهانه‌ها و دلایلی می‌تراشیم -که بسیاریش هم درسته- که درعمل خواسته او به مقصد مطلوب نرسه. اگر ولی‌امر مسلمین لازم می‌دونه که جمعیت خیابان چند برابر بشه، دست او رو خالی نگذاریم. حرف‌هامون رو هم در کنارش پیگیری کنیم. اگر ضعفی در خیابان می‌بینیم، اشکالی نداره سعی کنیم جبران کنیم. اما اصل حرف رو بی‌جواب نگذاریم. @Nucleader

در روزهای ابتدایی تجمعات یادم هست که چند مرتبه نکاتی رو درباره نقدهام نسبت به تجمعات نوشتم. مخالف رفتاری بودم که در میدان انقلاب دیده می‌شد. هم در مجازی نوشتم، هم در تماس تلفنی با مراکز مختلف گفتم،‌ هم رودررو به خود صاحب تریبون اون میدون گفتم، هم حضورم رو سعی کردم ادامه بدم. البته که بعد از مدتی هم به دلیل فشار کار هم به دلیل اینکه برخی چیزها رو مناسب ندیدم، تغییر مکان دادم. در هفته هر روز نتونستم برم، ولی روزهایی در هفته که امکانش بود در تجمعات محله شرکت کردم. توی همون میدون انقلاب شنیدم این روزها تغییراتی حاصل شده. پس حرفها کاملا بی‌تاثیر نیست. ضمن اینکه بسیاری که نقد داشتند، حضورشون رو مربوط به بعد از برنامه جایگاه کردند و اتفاقا حرکت خوبی هم شکل دادند. چیزی که هست اینه که ما یه اصلی داریم که حضوره. و در کنارش مسئله مهم اینه که این حضور تبدیل به کارناوال و روتین شبانه نشه و شکل درستی بگیره. هیچ کدوم از اینها با ترک حضور امکان عملی پیدا نمیکنه. ناراحتی‌ها از مباحث میدون انقلاب باعث شد که مردم در میدون ازادی جمع بشن. درحالیکه تا چند روز بعد از اتش‌بس، میدون آزادی تجمع مردمی نداشت. بله! مخالف بعضی رویکردها هستیم. مثلا طلبه‌ای نوشته بود از وقتی پرچم‌های سرخ جای پرچم ایران بیرون اومد، انحراف شروع شد! این دید خیلی خطرناکی است. پرچم سرخ انتقام اگر کسی رو اذیت می‌کنه، حتما به خودش مراجعه کنه ببینه کجا اشتباه کرده. پرچم انتقام، پرچم ایران رو هم در دل خودش داره. علیه فراموشی است. علیه تبدیل یک حرکت موثر به کارناوال سرودخوانی و تریبون‌های از بالا به پایینه. اگر پلاکارد مردم، کسانی رو اذیت می‌کنه، بگذار اذیت بشن. یا کسی نوشته بود تجمعات اول در برابر دشمن بود، امروز تبدیل به صدایی علیه مسئولین شده. خب برید ببینید چرا تبدیل شده و سرچشمه رو درست کنید. روزهای ابتدایی میدان و خیابان در کنار هم بود. اصلا اون سرود معروف برای همین بوجود اومد. رهبری هم در‌ پیامشون همیشه از میدان و‌ خیابان گفتند. عده‌ای ضلع سومی به این گزاره اضافه کردند، با اوردن دیپلماسی -که به خودی خود بد نیست و ایراد به چیزی است که پیاده شد و سابقه‌داره- و گذاشتنش در کنار این دو. میدان رو عملا کنار زدند و با گزاره‌هایی مثل «سنگر رو از لانچر بگیریم» تضعیف کردند، نتایج عملکردشون رو مردم دیدند. بعد رهبری پیام دادند که مردم و بنده منتظر تحقق شروط خواهیم بود و شروط تحقق نیافت. بعد هم آنچه افتد و دانیم. کار به جایی رسیده که وضعیت اقتصادی و دیپلماسی فشاری همه‌جانبه به مردم آورده‌. طبیعتا ضلع خیابان، علیه فراموشی و انحصارطلبی ایستاده و خواهد ایستاد و این موجب ناراحتی و عصبانیت برخی رو فراهم کرده. و خب اگر از مردم بابت ایستادگی‌ عصبانی هستند، بیش باد. نهایتا وقتی رسانه‌ای مثل «سازندگی» که صدای سرمایه‌داران زالوصفت و کسانی است که سال‌هاست خون مردم رو در شیشه می‌کنند از خیابان ناراحته و اون رو موثر می‌دونه، ما تصور نکنیم که این مسئله چیز کمی است و در سرد شدنش ندمیم. رهبر شهید از مردم دعوت می‌کرد ۲۲ بهمن به خیابان بیاید، برخی از ما هزار بهانه می‌تراشید و غیبت می‌کرد. بریم و آنچه بلدیم رو پیاده کنیم. این سید مقتدر و مظلوم رو حمایت کنیم. اگر تصور می‌کنیم می‌شد برای رهبر شهید بیشتر خدمت کرد، الان فرصت هست. @Nucleader

در دو روز کذایی دی ماه ۱۴۰۴، تروریستی به نام علیرضا سپاهی یک طناب از یقه‌اش بیرون آورد، مامور نیروی انتظامی را بست و یک بطری آب معدنی بنزین به سرتاپای او ریخت. علیرضا سپاهی یک فندک از پای او گرفت و او را در حالی که زنده بود آتش زد. چند ثانیه بعد همسرش تماس گرفت، تروریست نام برده تلفن همراه را به سمت مامور برد تا همسرش صدای جیغ زدن او در حال سوختن را بشنود. این تروریست رذل صبح دیروز اعدام شد. رسانه‌های معاند نوشته‌اند «عشق هم مانع‌ علیرضا نشد و قبل از اعدام، با معشوقه‌اش ازدواج کرد.» @Nucleader

شبکه ۱۴ اسرائیل: سازمان سیا به اسرائیل «لیست عدم ترور» در خصوص مسئولین ایرانی داده است.این خبر کاملا با ادعاهای چند ماه پیش یک خبرنگار صهیونیست مطابقت دارد. CIA Gave Israel "Do Not Kill" List of Iranian Officials The CIA passed Israel a list of five to ten senior Iranian officials who should not be targeted for assassination—figures Washington believes could play key roles in a future Iranian government. منبع: https://www.c14news.com/article/1508623/ اسامی این افراد مشخص نیست! @Nucleader

نفسم گرفت ازاین شهر، در این حصار بشکن در این حصار جادویی روزگار بشکن چو شقایق از دل سنگ برآر رایت خون به جنون صلابت صخره کوهسار بشکن توکه ترجمان صبحی به ترنم و ترانه لب زخم دیده بگشا صف انتظار بشکن شب غارت تتاران همه‌سو فکنده سایه تو به آذرخشی این سایه دیوسار بشکن ز برون کسی نیاید چو به یاری تو اینجا تو ز خویشتن برون‌آ سپه تتار بشکن سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی تو خود آفتاب خود باش و طلسم کار بشکن بسرای تا که هستی که سرودن است بودن به ترنمی دژ وحشت این دیار بشکن @Nucleader

تا شب سوم، مبلغ ۱۹میلیون و ۸۰۰ هزار تومان جمع‌اوری شد. ان‌شاءلله به مدد شما تا پنجشنبه به ۳۰ میلیون برسیم. @Nucleader

خبرنگار وال‌استریت ژورنال: سیا لیستی پنج تا ده نفره به اسراییل داده که حق ترور آن‌ها را ندارد. سیا از قبل کسانی را برای اداره کشور در نظر گرفته است و این به معنی تغییر رژیم نیست؛ هرس کردن و تعدیل رژیم فعلی است. @Nucleader

۷اکتبر «آز محور مقاومت» بود؛ کسانی که به کلاس تئوری مقاومت تن آساییده بودند، از این روز صدای ناله‌شون بلند شد. یوم‌الله ۷ اکتبر گرامی باد🔥 @Nucleader

صبحتون رو با صلواتی بر شهدای «علی طریق القدس» متبرک کنید. از یحیی سنوار در فلسطین و سید مقاومت سید حسن نصرالله در لبنان تا امام مسلمین سید علی خامنه‌ای در ایران اسلامی. @Nucleader

تابناک: ۴ زندانی ایرانی از طریق امارات به اسرائیل منتقل شدند. رییس دولت چهاردهم: بیایم بشینیم گذشته رو فراموش کنیم.‌ @Nucleader

اسرائیل در روز هفتم اکتبر، ۱۲۰۰ کشته داد. در تمام سه سال بعدش مجموع کشته‌های اسرائیل در تمام جبهه‌های نبرد، ۹۰۰ کشته بود. که تازه بیش از نیمی از این کشته‌ها، باز هم کارِ نیروهای حماس در غزه‌ی پسا ۷ اکتبر بود. یعنی تمام جبهه‌های غیر از غزه، طی سه سال، روی هم قریب به ۴۰۰ کشته روی دست اسرائیل گذاشتند. این اعداد حیرت‌انگیزند. در عظمت شاهکار هفت اکتبر و غیوران غزه همین بس، که در وضعیت محاصره ۳۶۰ درجه، طی یک صبح تا بعد از ظهر، سه برابر تمام جبهه‌ها طی جنگ‌های سه سال گذشته، خونِ شهروند اسرائیلی روی زمین ریختند. همان اسرائیل که برای حفظ جان یک اسیرش، اتوبوس اتوبوس اسیر آزاد می‌کرد، در نصف روز، تلفات چهاررقمی داد. حالا تصور کنید در آن موقعیت که چنین شوکی به اسرائیل وارد شده بود، دست‌ها در پایتخت مقاومت نمی‌لرزید و مقاومت پشت خودش را خالی نمی‌دید. تصور کنید خیالِ خام فرار از جنگ، خالقان این شاهکارِ بی‌بدیل را در غزه تنها نمی‌گذاشت. تصور کنید تهران به جای انتشار تصویر قربانی از غزه و محکومیت رسانه‌ای نسل‌کشی، سه سال زودتر از شوکِ ۲۳ خرداد و ۹ اسفند، با ابتکار عمل خودش، به عنوان مهاجم وارد جنگ می‌شد. نمی‌گویم آسان بود، نمی‌گویم همه چیز گل و بلبل می‌شد اما حتما وضعیت از امروزی که زندگی‌اش می‌کنیم خیلی بهتر بود. امروزی که مثل آب خوردن از بمب اتم حرف می‌زنند و از ۳ میلیون تلفات احتمالی در تهران. امروزی که آسمان و دریا به رویمان بسته است و چشم دوخته‌ایم به انتخابات آمریکا و اسرائیل. می‌شد که اینطور نشود. حتما می‌شد. کافی بود دست‌های روی ماشه، ایمان داشتند به اینکه صلح، پاداشِ جنگیدن است و جنگ، تنبیهِ عافیت‌طلبان. ble.ir/naneveshteha

توی فیلم «نجات سرباز رایان» شخصیتی به نام اپام هست که این تایپیست پشت جبهه است و در ماجرایی با‌ سربازانی که قصد بازگرداندن رایان، تنها فرزند زنده یک خانواده که دو‌ پسرشان در جنگ کشته شده، همراه می‌شود. یک‌جا این گروه سرباز آلمانی که دوستانشان را کشته می‌گیرند و قصد دارند او را بکشند، آپام وساطت می‌کند و او را به عنوان اسیر تسلیم شده رها می‌کند. انتهای فیلم همان سرباز آلمانی باعث کشته شدن همین گروه می‌شود و تنها کسی که زنده می‌ماند همین آپام است. مراقب آپام‌ها در نبرد با دشمن باشیم. آن‌ها شاااید خودشان زنده بمانند، ولی همه را به کشتن می‌دهند. @Nucleader