وقتایی که میرم تو یه کانالی که هیچکس منو نمیشناسه و مینویسم، مثل چند وقت پیش که برای سنترال نوشتم،
این حس برای من یه دنیا ارزش داره،
اینکه همونجور که برای خودم خیالپردازی میکنم برای اونها میکنم
این آدما، این موقعیت ها به من چیزی رو میدن که میتونه حالم رو خیلی خوب کنه، حتی اگه در مرز ترکیدن از رنج باشم.
https://eitaa.com/writer_fazar/869
عاووو، ولی نمیتونم بدون چیز و چیز مونث بخونمممم، ترجیح میدم همین باشه😭