جهان من مرده است و تنها چیزی که باقی مانده نابودیست.
چگونه مردم میتوانند درون یک جهان ویران شده زندگی کنند؟
پاسخ آمد:《با عادت کردن.》
پس چرا من عادت نمیکنم؟
پاسخ آمد:《چون تو هیچگاه شبیه این مردم نبودی.》
و آنگاه دریافتم که خودم را دوست دارم، خودم را دوست دارم که اینقدر متفاوت هستم.
چون تفاوت مرا نجات داد، شاید کمی دیر، اما نجات داد.