هدایت شده از TheEndخسـته¡
قربونت برم یا امامحسین، اگر روضههات نبودن
من به کجا پناه میبردم!؟ کجا زار میزدم!؟ :)
خیلی وقت بود بغضی توی گلوم خونه کرده بود. خوشحالم که با دیدن هدیه، این بغض به گریه تبدیل شد.
نیاز دارم یه صبح تا شب بشینیم ور دل هم و بگیم و بگیم و بگیم، از روزهایی که گذروندیم.
امشب اشکام به دلایل مختلفی سرازیر شدن؛
یکی از سر دلتنگی، یکی از سر خوشحالی دیدار، یکی از سر اتفاقی که امروز افتاده، یکی بخاطر تنهاتر شدن رهبرمون، یکی از سر روضهای که خونده شد و ...