داشتم از پله‌ها پایین می‌اومدم که یهو چشمم افتاد به یه پسر غریبه... چند لحظه نگاهمون به هم گره خورد. سرش رو پایین انداخت و گفت: _سلام... قلبم چنان می‌زد که صدای تپش‌هاش رو می‌شنیدم؛ اما منِ بیچاره حتی نتونستم جواب سلامش رو بدم! دویدم توی حیاط و یه نفس خودم رو رسوندم خونه. خدیجه تا منو دید، دلو آب از دستش افتاد ته چاه! _قَدم! چی شده؟ چرا رنگت پریده؟! ماجرا رو که براش تعریف کردم، زد زیر خنده: _فکر کردم عقرب نیشت زده... پسر ندیده! سرم رو پایین انداختم و از خجالت چیزی نگفتم... 😅❤️ https://eitaa.com/joinchat/241500163Cc71fbec5c8

برای خوندن این رمان باید چشم‌هات رو ببندی چون این رمان خوندنی نیست ... 🎧 قراره صدای قدم‌ها، مکث‌ها، دیالوگ‌ها و حتی دستپاچگیِ «قدم» رو بشنوی؛ یه رمان صوتیِ نمایشی که صحنه‌هاش رو برات اجرا می‌کنن، نه اینکه فقط روایتش کنن. 👀 🎙️ اگه دوست داری قصه رو با گوشات ببینی، این یکی رو از دست نده... https://eitaa.com/joinchat/241500163Cc71fbec5c8

آریان با عصبانیت: «به چی نگاه می‌کنی؟ حواست کجا بود که زدی مچاله کردی ماشینو؟!» رها با پررویی: «اولاً صداتو بیار پایین، دوماً از قصد که نزدم، سوماً فدای سرم! اصن برو درست کن خسارت می‌دم.» آریان با تعجب: «دختر به این پررویی ندیدم! حیف که دیرم شده وگرنه بلد بودم چیکار کنم...» https://eitaa.com/joinchat/3831498340C19a9bdb284 بزن رو لینک خوشگله😍

پارتی از آینده داد زد: «سکوتت جواب منه! پس هنوزم می‌بینیش!» با گریه گفتم: «حاج‌رضا فقط چندبار باهاش حرف زدم، به‌خدا کاری نکردم...» پرید وسط حرفم: «دروغگو!» و قبل از اینکه بفهمم چی شده، دستش بلند شد... رفت، در اتاقو محکم بست. من موندم، رو زمین، با دستِ خون‌آلود، و یه فکر که تو سرم می‌چرخید: بالاخره، بعد از این همه مدت، شاید این پایان بد، شروع یه چیز تازه بود. رمان سرای یِلدیز https://eitaa.com/joinchat/3831498340C19a9bdb284 تا ساعت 24 بمونه🪵🍃 تبادلات گسترده لیلیوم🌸