پخش خبر مراسم گرامیداشت امام شهید و شهدای والامقام فراجا در جنگ تحمیلی رمضان در ستاد فرماندهی انتظامی استان گیلان در شبکه تلویزیونی باران اخبار ساعت 20:00 مورخ ۲۲ تیر ١۴۰۵ #روابط_عمومی_گیلان

🔻رهاورد ▫️خاطراتی از سفری تبلیغی در ایام جنگ رمضان ✍🏼نویسنده: سید امین موسوی بازنویسی و ویراستاری: اسفند کرم‌الهی رهاورد ششم: شوخی با جدی؟ کم‌کم اخلاق حاج‌آقا شیرازی داشت دستم می‌آمد. شخصیت اینجور آدم‌ها چندوجهی است. در پشت چهره مصمم‌شان روح لطیفی دارند و هم‌زمان که در ظاهرشان جدیت موج می‌زند؛ شوخ‌طبعی خاص خود را هم دارند. در طول سفر شوخ‌طبعی حاج‌آقا و صمیمیت ایجاد شده بین‌مان باعث شده بود که هم سختی‌های سفر زمینی به چشمم نیاید و هم آسان‌تر با همدیگر بر سر مسائل مختلف بحث و تبادل نظر کنیم. معمولاً عوض شدن لباس‌هایمان بهانه خوبی برای شوخی کردن بود. به واسطه اینکه هردو آخوند بودیم، اکثر لباس‌هایمان سفید و شبیه به هم بود و گاهی با هم عوض می‌شد. حاج‌آقا هم با همان نگاه نافذ و لحن جدی‌شان می‌گفتند: «موسوی اگر لباسی لازم داری به خودم بگو تا بهت بدم. دیگر چرا لباس‌هایم را کش می‌ری!؟» یا مثلاً وقتی فرماندهان و مسئولان استان‌ها معترض می‌شدند که چرا تنهایی و بدون تأمین سفر می‌روید، به آن‌ها می‌گفت ما دو نفر نیستیم! ما هفت نفریم!! چون اولاً خدا همه جا همراهمان است، تانیاً هرکدام دو فرشته محافظ داریم که جمعاً می‌شویم هفت نفر، تازه حاج‌آقا موسوی چون لُر است همیشه دوتا سنگ هم در جیبش دارد. با وجود این شوخ‌طبعی‌ها، حاج‌آقا شیرازی سر اصولش اصلاً کوتاه نمی‌آمد و در مورد موضوعاتی که برایش خط قرمز بود کاملاً جدی می‌شد. در یکی از جلسات خاطره‌ای از سردار سلیمانی تعریف کرد که خیلی برایم جالب بود، می‌گفت یکی از همکاران سپاه به حاج قاسم گفته بود که در جلسه‌ای یکی از مسئولان درباره ولی فقیه صحبت‌های توهین‌آمیزی کرده است. حاج‌قاسم هم با تندی به او گفته بود، اگر من جای تو در آن جلسه بودم لیوان روی میز را توی دهانش خورد می‌کردم. خود حاج‌آقا شیرازی هم همینطور بودند. یادم می‌آید که در روزهای اول جنگ که هنوز مجلس خبرگان رهبر جدید را معرفی نکرده بودند، حاج‌آقا شیرازی تمام توانش را گذاشته بود برای ارتباط‌گیری با اعضای مجلس خبرگان و سایر موثرین نظام برای معرفی سریع‌تر رهبری جدید. حاج‌آقا شیرازی خانواده رهبر شهیدمان را به خوبی می‌شناخت و به‌خصوص شناخت دقیقی از آقا سید مجتبی داشتند. برای همین خیلی جدی با این موضوع برخورد کردند و این جدیت تا روز معرفی رهبر معظم انقلاب اسلامی، آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای (مدظله‌العالی) ادامه داشت و وقتی مجلس خبرگان ایشان را معرفی کرد، حاج‌آقا شیرازی هم به آرامش رسیدند. نکته بارزی که در رفتار حاج‌آقا توجهم را به خودش جلب می‌کرد تقابل این خصوصیت‌های روحی بود. برایم جالب بود یک روحانی که تمام تلاشش این است که صاف و ساده باشد، چطور می‌تواند در مواقعی آنقدر جدی ‌شود؟ برای همه پیش می‌آید که گاهی حال‌مان خوش است و شوخی می‌کنیم و گاهی هم جدی و خشن می‌شویم، اما در مورد روحانی این شوخی و جدی‌ها باید کاملاً حساب‌شده و هدفمند باشد. هم آن شوخ بودن و لطافت طبع باید حساب کتاب داشته باشد و هم جدیت و قاطعیت و هنر روحانی این است که مرز میان این دو را به خوبی بشناسد تا نه در ورطه‌ی ساده‌اندیشی و بی‌خیالی گرفتار شود و نه جدیت بیش‌ازحدش سبب شود که بقیه از او بترسند و فاصله بگیرند. به‌خصوص در یک سازمان فرهنگی، روحانی باید دقت کند که الزامات سازمانی باعث نشود که کارکنان تحت امرش از او فراری شوند. روحانی عقیدتی سیاسی تا نتواند بر دل همکاران خودش حاکم شود، نخواهد توانست بر سایر کارکنان و مردم موثر باشد. هیچ چیز بر شأن روحانیت ارجحیت ندارد. آخوند امین مردم است و مردم باید بدون خودسانسوری و اضطراب خصوصی‌ترین مسائل‌شان را با روحانی در میان بگذارند. به همین خاطر هیچ ضرورت و الزام سازمانی نباید این رابطه را مخدوش کند. ادامه دارد... سید امین موسوی بهار 1405

🔰 گزارش تصویری آیین بزرگداشت قائد شهید امت اسلامی حضرت آیت الله العظمی سید علی خامنه ای(رضوان الله تعالی علیه) و شهدای والا مقام فراجا استان فارس در جنگ تحمیلی رمضان با سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین سید مظاهر حسینی مدیر کل تشریفات دفتر رهبر شهید انقلاب و مداحی حاج مهدی سلحشور #ادامه_راه #خادمان_امین #فارس