🔻▪️حجت الاسلام والمسلمین "علی شیرازی" رئیس سازمان عقیدتی سیاسی فراجا 🔷این ملت همان ملت دوران جنگ هشت‌ساله است؛ ملتی که پای ارزش‌ها، دین، اسلام، ولایت، جمهوری اسلامی و جبهه مقاومت ایستاده است و به لطف الهی شاهد پیروزی‌های پی‌درپی خواهد بود. ۱۴۰۵/۰۶/۲۶ #ایران_امن #خادمان_امین #پلیس_قهرمان #ادامه_راه #ثامن_مشهد

❇️ حکمت 102 نهج البلاغه ❇️ وَ عَنْ نَوْفٍ الْبَكَّائِيِّ [الْبَكَالِيِّ] قَالَ: رَأَيْتُ أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ (علیه السلام) ذَاتَ لَيْلَةٍ وَ قَدْ خَرَجَ مِنْ فِرَاشِهِ فَنَظَرَ [إِلَى] فِي النُّجُومِ، فَقَالَ لِي يَا نَوْفُ أَ رَاقِدٌ أَنْتَ أَمْ رَامِقٌ؟ فَقُلْتُ بَلْ رَامِقٌ [يَا أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ]. قَالَ: يَا نَوْفُ طُوبَى لِلزَّاهِدِينَ فِي الدُّنْيَا، الرَّاغِبِينَ فِي الْآخِرَةِ، أُولَئِكَ قَوْمٌ اتَّخَذُوا الْأَرْضَ بِسَاطاً وَ تُرَابَهَا فِرَاشاً وَ مَاءَهَا طِيباً وَ الْقُرْآنَ شِعَاراً وَ الدُّعَاءَ دِثَاراً، ثُمَّ قَرَضُوا الدُّنْيَا قَرْضاً عَلَى مِنْهَاجِ الْمَسِيحِ. يَا نَوْفُ إِنَّ دَاوُدَ (علیه السلام) قَامَ فِي مِثْلِ هَذِهِ السَّاعَةِ مِنَ اللَّيْلِ، فَقَالَ إِنَّهَا لَسَاعَةٌ لَا يَدْعُو فِيهَا عَبْدٌ إِلَّا اسْتُجِيبَ لَهُ، إِلَّا أَنْ يَكُونَ عَشَّاراً أَوْ عَرِيفاً أَوْ شُرْطِيّاً أَوْ صَاحِبَ عَرْطَبَةٍ وَ هِيَ الطُّنْبُورُ أَوْ صَاحِبَ [كُوبَةٍ] كَوْبَةٍ وَ هِيَ الطَّبْلُ. (وَ قَدْ قِيلَ أَيْضاً إِنَّ الْعَرْطَبَةَ الطَّبْلُ وَ [الْكُوبَةَ] الْكَوْبَةَ الطُّنْبُور). «نوف بکالى» مى گويد: اميرمؤمنان (عليه السلام) را در يکى از شب ها ديدم که براى عبادت از بستر خود خارج شده بود. نگاهى به ستارگان آسمان افکند سپس به من فرمود: اى نوف! خوابى يا بيدار؟ عرض کردم: بيدارم. امام (عليه السلام) فرمود: اى نوف! خوشا به حال زاهدان در دنيا که راغب در آخرت اند، همان ها که زمين را فرش و خاک آن را بستر و آبش را نوشيدنى گواراى خود قرار دادند. قرآن را همچون لباس زيرين و دعا را همچون لباس رويين خويش ساختند سپس دنيا را به روش مسيح سپرى کردند. اى نوف! داود (پيامبر) (عليه السلام) در چنين ساعتى از خواب برخاست و گفت: اين همان ساعتى است که هيچ بنده اى در آن دعا نمى کند جز اين که به اجابت مى رسد مگر آن که مأمور جمع آورى ماليات (براى حاکم ظالم) باشد يا جاسوس گزارشگر يا مأمور انتظامى اش، و يا نوازنده طنبور يا طبل باشد سید رضى گويد: بعضى گويند عرطبه طبل است و كوبه طنبور. ✅خلاصه شرح و تفسیر 1⃣ حقیقت زهد (سبک‌باری معنوی) زهد به معنای فقر مطلق نیست؛ بلکه یعنی تا جای ممکن بار زندگی را سبک کنیم تا تعلقات دنیوی ما را اسیر نکند. امام علی (ع) با ذکر الگوی پیامبرانی چون حضرت مسیح (ع)، می‌فرمایند تجملات سه آسیب دارند: 🔸ذهن را از آخرت غافل می‌کنند 🔸 انسان را به کسب درآمد غیرحلال می‌کشانند 🔸 باعث حسرت و دل‌شکستگی نیازمندان می‌شوند. 2⃣ ارزشِ والای نیایش شبانه ساعات پایانی شب (به‌ویژه وقت سحر و ساعات بعد از نیمه‌شب)، زمانی طلایی برای اجابت دعاست. حضرت داوود (ع) که به دلیل خوش‌صدا بودن، مناجاتش با همراهیِ تسبیح طبیعت (کوه‌ها و پرندگان) همراه بود، بر بیداری در این لحظات تأکید داشتند تا بنده با پروردگارش خلوت کند. 3⃣ چه کسانی از این فیض محروم‌اند؟ امام علی (ع) پنج گروه را از کسانی که دعایشان در این ساعاتِ ویژه مورد توجه است، استثنا کردند. این افراد به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: 🔹 همکارانِ ظالمان: شامل مالیات‌گیران (عشار)، جاسوسان (عریف) و مأموران انتظامیِ حکومت‌های جور (شرطی). 🔹 مروجان فساد: نوازندگانی که ابزار لهو و عیاشی (طنبور و طبل) را در مجالس گناه می‌نواختند. در واقع، این‌ها به دلیل همراهی با ظلم و فساد، فرصتِ طلایی اتصال به منبع فیض الهی را از دست می‌دهند. ✅ نتیجه‌گیری زهد یعنی «دنیای کم» برای «آخرتِ بسیار»؛ و شب‌زنده‌داری یعنی «خلوت خالصانه» با خدا. شرط اصلی بهره‌مندی از برکات شب‌زنده‌داری این است که انسانِ مؤمن، دامن خود را از آلودگی به ظلمِ ظالمان و فسادِ اهلِ لهو و لعب پاک نگه دارد. #نهج_البلاغه #منبرکوتاه ✳️منبع شرح و تفسیر: سایت موسسه تحقیقات و نشر معارف اهل بیت علیهم السلام

🎦 حکم آنچه تو فرمایی... 🔹تصاویری از رزمایش امروز جانفدایان

شهید همت : مبادا ضعف برخی از مسئولين شمارا ضعیف کند؛ مبادا دنیازدگی برخی مدیران.شمارا از هوای انقلاب دور کند..... #ادامه_راه #خادمان_امین #تولیدی_بنیاد

⚫️ ای امام شهیدمان! ای عزیز دلمان؛ حضرت آیت الله العظمی سید علی خامنه ای (ره)! با برافراشته‌ نگه داشتن پرچم خونخواهی ات، در خیابان و میدان می مانیم تا انتقامت را از ترامپ ستمگر و نتانیاهوی جلاد بگیریم.

❣سردار سپهبد پاسدار شهید حاج قاسم سلیمانی گفت: 🔻خداوند به ما لطف کرده که لباس «گرفتن انتقام خون‌های پاک به ناحق ریخته» بر تن ما باشد.

🔴 دین بازیچه من و شما نیست 🖋علی شیرازی فلسفه تأسیس جمهوری اسلامی ایران، اجرای احکام دین در جامعه است. حکومت ابزار و وسیله ای برای اجرای احکام الهی است و آن چه که اصالت دارد، احیای ارزش ها است. در روایتی از نهج البلاغه آمده است: یکی از وظایف مسئول در نظام اسلامی، «احیای سنت» است که حتی از اجرایی شدن واجبات و جلوگیری از محرمات نیز گسترده‌تر است. اگر در جامعه ای حکم خدا اجرا نشود، مسئولی که این باب را گشوده است، شرعا ادامه مسئولیتش حرام است. ما برای اجرای حکم خدا به مسئولیت رسیده ایم. چرا باید خیلی از ماها در برابر بی بندوباری ها و بی حجابی ها و گناه در جامعه سکوت کنیم؟ فردای قیامت شهدا یقه ما را می گیرند و از ما سئوال می کنند: آیا ما شهید شدیم که شما در برابر گناه و فساد سکوت کنید؟! چرا مسئولین مربوطه جلوی این فسادها را نمی گیرند. والله چوبش را می خوریم. خدا در همین دنیا، بی تفاوت ها و ساکتین را رسوا می کند. با دین خدا شوخی نکنید. دین بازیچه من و شما نیست!

❣در مکتب شهیدان 🔸️قسمت هشتم ✍ علی شیرازی امیر شهید سید عبدالرحیم موسوی در ۱۹ مرداد ۱۳۳۸ در شهر قم به دنیا آمد. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۵۸ در نیروی زمینی ارتش آغاز کرد و در طول جنگ ایران و عراق به‌عنوان یکی از اعضای ارتش در رسته توپخانه حضور داشت. شهید موسوی از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ فرماندهی دانشگاه افسری امام علی را برعهده داشت. وی دانش‌آموخته دکترای مدیریت دفاعی از دانشگاه عالی دفاع ملی و آموزش‌دیده دانشکده افسری نیروی زمینی ارتش بود. شهید سید عبدالرحیم موسوی از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ رئیس ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران بود، بین سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان جانشین فرمانده کل ارتش فعالیت می‌کرد و از سال ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح بود. شهید موسوی در فاصله سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۴ به عنوان چهارمین فرمانده کل ارتش خدمت کرد. ایشان از خرداد تا اسفند ۱۴۰۴ به‌عنوان چهارمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کرد. ایشان در ۹ اسفند ۱۴۰۴ در روز شهادت امام شهیدمان، در حمله مشترک ایالات متحده و اسرائیل به ایران اسلامی، در جلسه شورای دفاع در تهران، همراه با فرماندهان شهید علی شمخانی، محمد پاکپور و عزیز نصیرزاده به شهادت رسید. جنازه امیر سپهبد شهید سید عبدالرحیم موسوی پس از تشییع در تهران و قم، در ۱۴ فروردین ۱۴۰۵ در صحن امام هادی (عتیق) حرم حضرت معصومه(س) در کنار سردار شهید محمدسعید ایزدی دفن شد.

📕کتاب های تقریظی 💥قسمت هشتم 🖋علی شیرازی کتاب «خانوم ماه» به قلم ساجده تقی‌زاده و منتشرشده از سوی انتشارات به‌نشر، روایتی صمیمی و مستند از زندگی خانم‌ناز علی‌نژاد؛ همسر شهید شیرعلی سلطانی شیرازی است. این کتاب در سه فصل و با نثری روان، مسیر زندگی این بانوی مقاوم را از کودکی تا سال‌های پس از شهادت همسرش روایت می‌کند و به‌ویژه بر نقش‌آفرینی او پس از شهادت، از تربیت فرزندان تا حضور فعال در عرصه‌های اجتماعی، تمرکز دارد. امام شهیدمان این کتاب ارزشمند و خواندنی را مطالعه کردند و بر آن تقریظ زدند. متن تقریظ حضرت امام شهید خامنه‌ای بر کتاب «خانوم ماه» به شرح زیر است: بسمه تعالی این کتاب یکسره عشق و ایمان است. نگارنده تا توانسته با ادبیات شیوا و سلیقه‌ رنگین خود، از این عشق و ایمان پرده‌برداری کرده است. ولی هرچه گویم عشق را شرح و بیان چون به عشق آیم خجل باشم از آن آنچه باید با چشم دل ببینیم بیش از آن است که با چشم صورت خوانده‌ایم. لایه‌های پنهان را جور دیگر باید دید و فهمید. شاید صدای آسمانی حاج شیرعلی در هنگام خواندن دعای کمیل کمکی در این‌باره بکند یا اشک های همسر شهید بر روی سنگ مزارش. غصه‌های این بانو مرا غصه‌دار کرد، مثل غصه‌ها و قصه‌های همسران و مادران دیگر شهدای عزیز، حالات روحانی و معنوی شهید و داغدارانش را در بسیاری از موارد از پشت پرده اشک خواندم، چنانکه در زندگینامه‌های شهیدان دیگر. آذر ۱۴۰۱

⭕ مراقب باش، نیشت نزند! 🔺آیت الله مصباح یزدی فرمودند: 🔸امیرمؤمنان‌ (ع) می فرمایند: انّما مثل‏ الدنیا مثل‏ الحیّة، لیّن مسّها، شدید نهشها؛ مثَل دنیا مثَل مار است. بدن مار، نرم و نیشش شدید است. 🔸وقتی کودکان مار را می‌بینند (اگر کسی آن‌ها را نترساند)، از آن خوششان می‌آید و دلشان می‌خواهد با آن بازی کنند. دستی می‌‌‌کشند، و وقتی دیدند نرم است، بیشتر خوششان می‌آید و می‌خواهند بیشتر با آن بازی کنند، غافل از این‌که مار شوخی ندارد و یک‌باره نیش می‌زند. باید مار را شناخت و اگر مار کشنده‌ای است باید مواظب بود و از آن فرار کرد. 🔸فاعرض عمّا یعجبك منها لقلّة ما یصحبك منها؛ پس از جاذبه های فریبنده آن روی گردان، زیرا زمان کوتاهی در آن (دنیا) خواهی ماند. 🔸اگر ماری دیدی و خیلی از آن خوشت آمد، و به آن دست کشیدی و دیدی موجود نرم و بی‌آزاری است، باز مواظب باش! خیلی به آن مشغول نشو! مصاحبت و بازی با مار خطرناک است. یک وقت تو را نیش می‌زند و آن وقت دیگر چاره‌ای نداری. 🔸بدان از آن‌چه بیشتر خوشت می‌آید، همان برایت بیشتر ضرر دارد. هر چه کمتر به آن دست بزنی احتمال خطرش کمتر است و سالم‌تر می‌مانی. كُلَّمَا اطْمَأَنَّ مِنْهَا إِلَى سُرُورٍ أَشخصه مِنْهَا مَكْرُوهٌ؛ هر گاه که به دنیا انس گرفت و آسوده شد، ناگاه به سختی و گرفتاری دچار می گردد. دنیا هم همین‌طور است. حال که از آن بهره و لذتی بردی، دیگر به آن دل نبند! همان لذتی که به‌اندازه ضرورت بردی کافی است، و سراغ هدف‌های اخروی برو!