Emamat_Elahi_Chapter1.pdf
حجم:
289.3K
دانلود فهرست، مقدمه و فصل اول
در اندیشه شیعی که برگرفته از قرآن کریم و نصوص نبوی صلّیاللهعلیهوآله است، امامت، امری الهی و آسمانی قلمداد میشود. این حقیقت، با استناد به آیات و روایات نبوی بسیار، قابل اثبات است که در کتب علمای تراز اوّل شیعه، مورد بحث قرار گرفته، با این حال، برای رعایت اختصار، در بخش اوّل این کتاب، تنها به آیه شریفه ولايت، استناد شده و مدارک متواتر اهل سنّت و شیعه در مورد شأن نزول آن دربارهی اميرمؤمنان علیهالسّلام، نقل شده است. به علاوه از سوی متکلّمان متعصّب سنّی چون فخر رازی، شبهات ناموجّهی در مورد این شأن نزول طرح شده، که نويسنده به تک تک آنها پرداخته و بهطور کامل به آنها پاسخ داده است .
نکتهی دیگر آنکه منکران و اهل تردید، متّکی به مکتوبات و گزارشهای تاریخی صدر اسلام و در سه محور بنیادین، این حقیقت انکار ناپذیر را به چالش کشیدهاند:
در محور نخست، ادّعا کرده اند که:
امیرمؤمنان علیهالسّلام، بیعت مردم را معیار مشروعیّت حکومت منافقان دانستهاند و در این ادّعا، به نامهی ۶ و خطبهی۱۷۳ نهج البلاغه و دیگر نامههای اميرمؤمنان به معاویه، استناد کردهاند. در بخش دوم، خطبه و نامههای مذکور، با زمینهها و پیامدهای آن، مورد بررسی قرار گرفته و با تکیه به نامههای هفتم تا دهم نهج البلاغه و دیگر نامههای ردّ و بدل شده میان مولا علیهالسّلام و معاویه، اثبات شده که مخالفان، از پیگیری این محور، طرفی نمیبندند؛ ضمن آنکه در فصل دوم این بخش، سی و یک مورد از نصوص امیرمؤمنان علیهالسّلام که در آن خلافت و حکمرانی را "حقّ مسلّم الهی" خود دانستهاند، از منابع مختلف تاریخی روایی، ارائه گردیده است.
در محور دوم:
با تکیه به سیرهی قولی و عملی امیرمؤمنان علیهالسّلام، مدّعی رضایت آن حضرت از غاصبان حقّ خود هستند و در اینباره، به خطبههای ۵، ۲۰۵ و ۱۶۲ نهج البلاغه استاد نمودهاند، در بخش سوم، در مقام پاسخ، به طور مستند نشان داده شده که مولا علیهالسّلام، هرگز به غصب خلافت خود راضی نبوده و در مواقع مختلف، به صراحت، این نارضایتی را ابراز نمودهاند؛ ضمن آنکه اگر در مواردی برخی اعمال مثبت غاصبان را تأیید فرمودهاند، هرگز به معنای راضی بودن به اصل رفتار غاصبانه و منافقانهی آنان و صحّه گذاردن بر بدعتها و مخالفتهای پنهان و آشکارشان با سنّت قرآنی و نبوی صلّیاللهعلیهوآله نیست.
در محور سوم:
شبهه افکنان، بر مشی مسالمت آمیز و دوستانهی امیرمؤمنان علیهالسّلام و سایر امامان، با مخالفان تأکید دارند و میکوشند از آن، تأیید حکمرانان باطل را استنباط کنند. در حالی که در بخش چهارم ثابت شده که برخی مستندات این ادّعا ، از اساس کذب است و برخی دیگر که صحّت دارد، مصالح و پشت پردههای دیگری داشته که ادّعای مذکور را قویا پس میزند.
در مجموع در این مکتوب، هر سه رویکرد فوق، به تفصیل و به طور مستند مورد نقد و بررسی قرار گرفته و ضعف و سستی آنها به اثبات رسیده است.
13.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
العصام العماد مستبصر راه یافته به نورانیت تشیع بسیار زیبا از همتایی قرآن و امیرالمومنین علیه السلام می گوید.
@PakNevees
امروز جلسه ای را خدمت استاد فتح الله نجار زادگان بودیم استاد تمام دانشگاه تهران.
جلسه فوق العاده عالی و چقدر ایشان متخلق و باسواد بودند.
عزیزی در جلسه گفتند که تاریخ برگزاری عید غدیر به زمان آل بویه بر می گردد(در مورد این ادعا اگر فرصت کردم این چند روز مطالبی را تقدیم می کنم)
استاد فرمودند اما از اولین منابعی که اطلاق عید بر عید غدیر کرده اند در صحیحین است و ذیل شان نزول آیه اکمال و گفتگوی مردی یهودی با خلیفه دوم است که شاید کمتر کسی توجه داشته است.
با اینکه در بیان متعصب بودن صاحبان صحیحین همین بس که روایت غدیر را که متواتر است نقل نکرده اند اما این نکته از چشمان متعصب صاحبان صحیح پنهان مانده است.
در فرسته بعدی مستند این مطلب تقدیم می شود.
@PakNevees
«از عمر بن خطاب نقل شده است که گفت: مردی از یهودیان به او گفت: ای امیر مؤمنان! آیه ای در کتاب شما است که آن را می خوانید، اگر آن برای ما یهودیان بود، آن روز را عید می گرفتیم. عمر گفت: کدام آیه ؟ یهودی گفت: ((امروز، دین شما را کامل کردم؛ و نعمت خود را بر شما تمام نمودم؛ و اسلام را به عنوان آیین (جاودان) شما پذیرفتم)) عمر گفت: آن روز را شناختیم و مکانی که آن آیه در آنجا بر پیامبر صلی الله علیه وآله نازل شد، در حالی که ایشان در روز جمعه در عرفه ایستاده بودند.»[1]
«شخصی یهودی به عمر گفت: اگر این آیه بر ما نازل شده بود، آن روز را عید می گرفتیم: ((الْیوْمَ أَکمَلْتُ لَکمْ دِینَکمْ)) عمر گفت: من روز و شبی را که این آیه در آن نازل شد را می دانم؛ این آیه جمعه شب، در حالی که همراه رسول خدا صلی الله علیه وآله در عرفات بودیم نازل شد.»[2]
«یهود به عمر گفتند: اگر این آیه: ((الْیوْمَ أَکمَلْتُ لَکمْ دِینَکمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیکمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکمُ الإِسْلاَمَ دِیناً)) بر ما نازل شده بود، روزی را که این آیه در آن نازل شده بود را عید اعلام می کردیم. عمر گفت: من روز و ساعت و مکان نزول این آیه را می دانم، این آیه در شب جمع (شب حضور در مزدلفه) نازل شد، در حالی که ما با رسول خدا صلی الله علیه وآله در عرفات حضور داشتیم.»[3]
@PakNevees
[1] صحیح البخاری ج 1 ص 25 ح 45 عن عمر بن الخطاب أن رجلا من الیهود قال له یا أمیر المؤمنین آیة فی کتابکم تقرؤونها لو علینا معشر الیهود نزلت لاتخذنا ذلک الیوم عیدا قال أی آیة قال ( الیوم أکملت لکم دینکم وأتممت علیکم نعمتی ورضیت لکم الإسلام دینا ) قال عمر قد عرفنا ذلک الیوم والمکان الذی نزلت فیه على النبی صلی الله علیه وآله وهو قائم بعرفة یوم جمعة
[2] سنن النسائی الکبرى ج 6 ص 332 ح 11137 قال یهودی لعمر لو علینا نزلت معشر الیهود هذه الآیة اتخذناه عیدا ( الیوم أکملت لکم دینکم ) الآیة قال عمر قد علمت الیوم الذی أنزلت فیه واللیلة التی أنزلت لیلة الجمعة ونحن مع رسول الله nبعرفات
[3] صحیح مسلم ج 4 ص 2313 ح 3017 قالت الیهود لعمر لو علینا معشر یهود نزلت هذه الآیة ( الیوم أکملت لکم دینکم وأتممت علیکم نعمتی ورضیت لکم الإسلام دینا ) نعلم الیوم الذی أنزلت فیه لاتخذنا ذلک الیوم عیدا قال فقال عمر فقد علمت الیوم الذی أنزلت فیه والساعة وأین رسول الله حین نزلت نزلت لیلة جمع ونحن مع رسول الله صلی الله علیه وآله بعرفات
@PakNevees
▪️ أَمۡ حَسِبَ ٱلَّذِینَ یَعمَلُونَ ٱلسَّیِّـَٔاتِ أَن یَسبِقُونا سَاءَ مَا یَحكُمُونَ . سوره العنكبوت، آیه ۴
🔸ای صاحب ذوالفقار وقت مدد است ....
@PakNevees
#نصرت_خداوند
ان الله لا یخلف المیعاد
فَلَمَّا تَرَآءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ (٦١)
چون آن دو گروه یكدیگر را دیدند، اصحاب موسی گفتند: حتماً ما به چنگ آنان خواهیم افتاد. (۶۱)
قَالَ كَلَّآ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ (٦٢)
موسی گفت: این چنین نیست، بیتردید پروردگارم با من است، و به زودی مرا هدایت خواهد كرد. (۶۲)
@PakNevees
🔸دعای حفظ جان و فرزندان و مال
🔻علاء از محمّد بن مسلم از امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود: شايسته است كه شخص هنگام خواب اين دعا را فراموش نكند.
أُعِيذُ نَفْسِي وَ ذُرِّيَّتِي وَ أَهْلَ بَيْتِي وَ مَالِي بِكَلِمَاتِ اَللَّهِ اَلتَّامَّاتِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَ هَامَّةٍ وَ مِنْ كُلِّ عَيْنٍ لاَمَّةٍ .
من خويشتن و فرزندان و خانوادهام و دارائيم را در پناه اسماء اعظم الهى قرار میدهم از شرّ هر شيطانى و جنبنده ای و از هر چشم آسیب زننده.
📚 من لایحضره الفقیه، ج۱، ص ۴۷۰
@PakNevees