بسم الله الرحمن الرحیم مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلاً Farsi.Khamenei.ir

ربنا أفرغ علینا صبراً و ثبت أقدامنا و أنصرنا علی القوم الکافرین پروردگارا، بر [دل‌های] ما صبر و شکیبایی فرو ریز و گام‌هایمان را استوار بدار و ما را بر گروه کافران پیروز گردان بقره/ ۲۵۰

بقاء بر تقلید [بقاء بر تقلید از میت ] پرسش :باقی ماندن بر تقلید از مجتهدی که قبلاً از او تقلید می‌کرده در صورت فوت آن مرجع چیست؟ پاسخ :هرگاه مرجع تقليدي فوت کند مقلدين او بايد يک مرجع زنده که او را اعلم از ديگران میدانند انتخاب کنند و تمامی مسائل خود را از او تقلید نمایند. همچنین اگر بخواهند بر تقليد مرجع ميت باقي بمانند در مسائلی که به فتوای میت عمل کرده اند مجازند و در مسائلی که عمل نکرده اند باید به فتوای زنده عمل نمایند پس در مسائلى كه اولين بار است مورد ابتلا آنها قرار می گيرد مثل اینکه اولين بار است به حج يا عمره مى رود به فتواى زنده عمل نمایند. آیت الله مکارم شیرازی @PakNevees

مطابق نظر آیت الله العظمی سیستانی مدظله و آیت الله وحید خراسانی اگر میت اعلم باشد تقلید از او واجب است و نمی توان به مجتهد زنده رجوع کرد و اگر مجتهد زنده اعلم باشد تقلید از مجتهد میت جایز نیست و باید به مجتهد زنده رجوع کرد.و اگر مجتهد زنده و میت با یکدیگر مساوی باشند مخیرید که مطابق نظر هر یک از مراجع عمل کنید. @PakNevees

و چنانچه مجتهدي كه انسان از او تقليد مي‌كند از دنيا برود پس از وفات حكم زنده بودن را دارد، بنابراين اگر مجتهدي كه از دنيا رفته اعلم باشد يا در صورت تساوي به فتواي او - هر چند در برخي از مسائل - عمل كرده باشد، لازم است در تمام مسائل بر فتواي او باقي بماند و اگر مجتهد زنده اعلم شده باشد، بايد از او تقليد كند و اگر به فتواي مجتهد متوفي كه با مجتهد زنده مساويست اصلاً عمل نكرده باشد، از هر يك از آنها كه بخواهد مي‌تواند تقليد كند. و اگر مجتهد پيش از عمل كردن مقلّد به فتواي او از دنيا برود و انسان به فتواي مجتهد مساوي ديگر عمل كند، ديگر نمي تواند به فتواي مجتهدي كه از دنيا رفته عمل نمايد. ایت الله شبیری زنجانی @PakNevees

گرم است به هم پشت رقیبان پی قتلم ای عشق دل افروز دل من به تو گرم است. سرحلقه ٔ ماتمزدگانی تو فصیحی بخروش که هنگامه شیون بتو گرم است @PakNevees

ماتم گرفته‌اید؟ انگشت حیرت به دهان می‌گزید؟ چه شده؟! سر خُمِ می سلامت، شکند اگر سبویی آنکه پرچم را به دست دارد هست، مگر نفرمود: «إِنَّا غَيْرُ مُهْمَلِينَ لِمُرَاعَاتِكُمْ وَ لَا نَاسِينَ لِذِكْرِكُمْ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللَّأْوَاءُ وَ اصْطَلَمَكُمُ الْأَعْدَاء: قطعا که شما را به حال خودتان رها نکرده‌ایم و شما را از یاد نبرده‌ایم؛ که اگر چنین نبود سختی‌ها بود که بر شما نازل می‌شد و دشمنان شما را ریشه‌کن می‌نمودند» (الإحتجاج، ج‌2، ص497). تاکنون چه کسی این کشور را حفظ می‌کرد؟ بلکه، تاکنون چه کسی شیعه را حفظ کرده است؟ در این بیش از هزار سال فرمان به دست چه کسی بوده؟ مبادا اصل و فرع را اشتباه بگیرید؟! خداوند می‌فرماید: «قطعا که رشته امید هرکسی که به غیر من امید ببندد پاره می‌کنم ... آیا در سختی‌ها به غیر از من امید می‌بندد در حالی که زمام همه سختی‌ها به دست من است؟ آیا به غیر من دل می‌بندد و با فکر خودش در غیر مرا می‌کوبد؟» (الكافي، ج‌2، ص66) باشد که شهادتش ما را از این غفلت بیرون آوَرَد! اگر به جای خدا، و به جای فرمانده اصلی، به او دل بسته بودیم، که از اول اشتباه کرده بودیم! و اگر هم تکیه‌گاه‌مان، خداوند قادر قاهر، و رهبرمان، امام زمان ع است، که اوضاع عوض نشده و «رفتن یک خدمتگزار نباید در مسیر اهل ایمان خللی ایجاد کند!» از جا برخیزید! چشمها را بشویید! قد راست کنید! محکم بایستید! دشمن نباید اشک شما را ببیند! اشک را بگذارید برای خلوت این شب‌های ماه مبارک در محضر پروردگار! «امروز روزی است که خدا این گونه خواسته است؛ دیروز خدا آن گونه خواسته بود و فردایی هم هست که ان شاء‌الله روز پیروزی جنود حق خواهد بود؛ ولی خواست خدا هرچه باشد ما در برابر آن خاضعیم و ما تابع امر خداییم.» @souzanchi

🥀 بخاطر امیدی آنی، ایمانی باقی را فانی نکنیم! • شوک مصائب ناگهانی و بزرگ، برخی از جبهه حق را نگران می کند. «تقاضای امید آفرینی» که بالا می گیرد، از هرچیزی برای «خَلق امید» استفاده می شود؛ از ابجد و عدد تا تطبیق و توقیت؛ به روش اَخباری یا کشفی و ذوقی و حتی تفلسف و...! • در همین ۲۴ساعت گذشته از شهادت رهبر انقلاب، حجم زیادی از این امیدآفرینی ها با انگاره های «نزدیک شدن فرج و ظهور» تا باز تولید یا تعمیم برخی مفاهیم خاص (از ثارالله و باب الله تا نفس زکیه و...) شکل گرفته است! غافل از اینکه آن «ریزش امید» و «تقاضای کاذب»، خود محصول تطبیق ها و توقیت هایی که از این و آن و حتی برخی بزرگان نقل شده بود و این «انگاره» را در ذهن درصدی از مومنان تثبیت کرده بود که «پرچم توسط سیدعلی به امام زمان می رسد» ! حال که چیز دیگر رقم خورد، «حیرت» و «وحشت» در آن دلها افتاد و «تقاضای کاذب امید» به بازتولید آن چرخه واداشته است! شهادت سید حسن هم همین را برای درصد بالایی از نیروهای حزب الله _که چنین مصرفی در رژیم معنوی شان زیاد است_ پدید آورد، چون قطعی گرفته بودند: «با ایشان در بیت المقدس نماز می خوانند»! • روایات منعِ از «توقیت» (وقت گذاری برای فرج)، به خاطر همین «ایمان سوزی» هاست! حتی اگر آن کشفْ کامل و تطبیقْ بی نقص بوده باشد، «بداء»(تغییر تقدیر) در تدبیر الهیِ عالم، پر تکرار است و «خدا در هیچ چیز مثل بداء پرستش نمی شود»! با این حساب چرا بخاطر مصلحتی زودگذر بلکه تقاضایی کاذب، ایمانی مستمر از جامعه سوزانده شود؟! • منطقِ «أولَسْنٰا عَلَی الحق» (آیا ما برحق نیستیم؟!) ۱، منطق عاشوراست. مهم آن است که در جانب درست تاریخ باشی و به وظیفه ات عمل کنی؛ نه حتما قول و قراری از خداوند گرفته باشی! «اعتماد به وعده های کلیِ الهی» مثل سنت انتصار (إن تنصر الله ینصرکم) و... برای امید کافی نیست؟! حتما باید سروشی غیبی خبری از «نتیجه» بیاورد؟! • اساساً ایمان در ذات خودش «نوعی تعلیق» و پا در هوایی دارد! پایش روی «سنگ سفت علم و برهان» و «دستش آویزان آسمانِ امداد» است. مثلا صدقه، حتماً کامل (بلکه مضاعف) برمی گردد (یوف الیکم) اما کی و چگونه؟! معلومش نمی کند تا «ایمان» باشد، نه «ربا» و نه «قمار»! نصرت الهی حتما در صورت درستی عمل و نیت می رسد؛ اما بسا صدای مومنان به «متی نصرالله» (پس یاری کجاست؟!) بلند شود؟! اینجور جمع مومنان به «مُنِعتِ السماء»۲ (بسته شدن امداد آسمانی) توجه می کنند، «عمل» خود را بازبینی می کنند، «رخنه» و «خلل» در «نیت» یا «شکل عمل» را چک می کنند و «اضطرار» می یابند و «استغاثه» می کنند تا به «نتیجه» برسند! آن «دلْ قرص کردنهای کاذب» با «اِخبار قطعی» این «روح ایمان» را می گیرد. تقاضای کاذب در هر حادثه چرخه را بازتولید می کند و ایمان بیشتری می سوزاند! ...................... ۱. پاسخ علی اکبر(ع) به مکاشفه سیدالشهدا(ع) که صدای هاتفی شنید که می گوید: این کاروان را مرگ تعقیب می کند! و حضرت آیه استرجاع خواند و علی اکبر(ع) چنین عرضه داشت. ۲. فقره ای از استغاثه به امام زمان (ع) 🎧 در اینباره گوش دهید! ✍ محسن قنبریان ۱۴۰۴/۱۲/۱۱ ☑️ @m_ghanbarian

ثو، [ثواب الأعمال] أَبِی عَنْ مُحَمَّدٍ الْعَطَّارِ عَنِ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدٍ الْحَلَبِیِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام: إِنَّ آلَ أَبِی سُفْیَانَ قَتَلُوا الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ فَنَزَعَ اللَّهُ مُلْکَهُمْ وَ قَتَلَ هِشَامٌ زَیْدَ بْنَ عَلِیٍّ فَنَزَعَ اللَّهُ مُلْکَهُ وَ قَتَلَ الْوَلِیدُ یَحْیَی بْنِ زَیْدٍ رَحِمَهُ اللَّهُ فَنَزَعَ اللَّهُ مُلْکَهُ ثواب الاعمال: محمّد حلبی می‌گوید: حضرت صادق علیه السلام فرمود: اولاد ابی سفیان، حضرت حسین علیه السلام را شهید کردند، خداوند سلطنت را از دستشان گرفت. هشام نیز زید بن علی را کشت، قدرتش به باد فنا رفت. ولید نیز یحیی بن زید را کشت، سلطنتش نابود شد ---------- 📚ثواب الأعمال و عقابها ص ۱۹۸.بحارالانوار ج46ص182 @PakNevees

🔶 روایتی که آیةالله جوادی آملی در پیامشان نقل کردند: عَنْهُ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ وَهْبٍ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: «إِذَا دَخَلَ عَلَيْكَ رَجُلٌ يُرِيدُ أَهْلَكَ وَ مَالَكَ فَابْدَأْهُ بِالضَّرْبَةِ إِنِ اِسْتَطَعْتَ فَإِنَّ اَللِّصَّ مُحَارِبٌ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ صَلَّی‌ اللَّهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ فَمَا تَبِعَكَ مِنْهُ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ عَلَيَّ». 📖 تهذيب الأحکام، ج ۶، ص ۱۵۷. أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَی‌ عَنْ غِيَاثِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ قَالَ: «إِذَا دَخَلَ عَلَيْكَ اَللِّصُّ يُرِيدُ أَهْلَكَ وَ مَالَكَ فَإِنِ اِسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْدُرَهُ وَ تَضْرِبَهُ فَابْدُرْهُ وَ اِضْرِبْهُ» وَ قَالَ «اَللِّصُّ مُحَارِبٌ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ فَاقْتُلْهُ فَمَا مَسَّكَ مِنْهُ فَهُوَ عَلَيَّ». 📖 تهذيب الأحکام، ج ۱۰، ص ۱۳۶. @PakNevees

✅خطای راهبردی مُبلغان در تبلیغ دین ✍️احمد حسین شریفی ما یک خطای راهبردی در تبلیغ داشتیم و آن اینکه «تبلیغ خِطابی» را جایگزین «زیست مشترک» با مردم کردیم. یعنی گزاره‌های دینی را دائماً از شبکه‌های تلویزیون و منبر و ... مستقیماً و مکرراً بیان کردیم؛ اما «زیست مشترک» یعنی همزیستی اخلاقی بلند مدت در زندگی روزمره در کنار مردم را فراموش کردیم. شما الان تلویزیون را ببین ... سمت خدا، محفل، معلی، عمو‌روحانی، سخنرانی‌های صبحگاهی، شبکه قرآن، در کنار اعزام مبلغ، رادیو معارف، تریبون‌های نماز جمعه و... (همه بیان دین به صورت بِرهنه و مستقیم) اما قدم زدن روزمره یک روحانی در محله و سلام کردن به کسبه و ...، اثر دیگری دارد. سفری که به روسیه داشتم، یک امام جماعت در بزرگترین مسجد سن پترزبورگ توجه ما را به خود جلب کرد. اصالتاً تاجیکی بود. دو ساعت با او بودیم. یک گزاره دینی بیان نکرد! فقط ادب و متانت و تواضع و پذیرائی. نهایتاً او را به حرف آوردیم. گفت: ایران با این شکل و شیوه ی تبلیغی به سمت سکولاریسم می‌رود! گفتیم: چرا؟ گفت: شما گزاره‌های دینی را دائماً به مردم می‌گویید. در حالی که پیامبر فقط روز جمعه خطبه‌ای داشت؛ اما در طول هفته با مردم زندگی می‌کرد. #دین #سبک_تبلیغ @PakNevees