باید بگم که من متأسفانه تایم زیادی دچار اختلال BIID بودم یک مشکل عصبی روانی که آدم احساس میکنه یک بخش از بدنش مال خودش نیست. البته معمولاً این اختلال توی بخش‌های دیگه ظاهر میشه ومعمول‌ترین درخواست مبتلایان به این اختلال قطع پای چپ از بالای زانو هست و ممکنه دست‌ها رو هم در بر بگیره یا حتی حس‌هایی مانند بینایی یا شنوایی را شامل بشه. اما من دقیقاً با بال‌هام درگیر بودم و اونارو مازاد بیولوژیک میدیدم، شاید برای بقیه عجیب باشه که من با بال‌هام اینجوری رفتار کردم ولی برای من تنها راه رسیدن به آرامش و یک خواب راحت ( به پشت میخوابم اکثرا ) و اینکه بتونم اون تضاد درونی رو آروم کنم این بود که قطعشون کنم و همینکارم کردم. من واقعا بعد از کلی مسیر سخت درمان شدم و تونستم با بدنم کنار بیام.
