ما همه در عمل می‌لنگیم. می‌گوییم به دنبال آزادی هستیم ولی آزادی را در کوچک‌ترین لحظات خودمان هم می‌گیریم. آزادی را با ترس‌هایمان می‌گیریم. آزادی را با نگاهمان می‌ترسانیم. آزاد دلی نترس می‌خواهد و آزاده سری سبز. در کوچه‌های شهر من برای آزادی باید از دارایی رگ‌هایت خرج کنی. کوچه‌های شهر من مدتی‌ست با خون بیش‌تر از بارون خو گرفته‌اند. آدم‌های این دیار، عاشقان بی‌بهار، روزها به درد سر گرفتارند و شب‌ها به سوگ مرگ. دیوار نجواهای مادران را با کدام ترحم گوش می‌دهد؟ صدای بهنام را مادر از کدام اتاق می‌شنود؟ مادران.. خدا صبر بر این مادران! بر دیوارها پر از نام است. بهنام‌ها، آیداها و محمدرضا که آجری گم‌گشته در دیوار بود. منافاتی ندارد، آزاد و آزادی دیر زمانی‌ست -به مرگ غیر طبیعی- مرده‌اند. -حدیث، ۲۰ اردی‌بهشت ۰۵.

ولی یه چیز رو فراموش نکن؛ تو بین مغز‌های عجیب و تفکرات غلط زندگی کردی اما هیچوقت شبیه به خودشون نشدی. به خودت بابتش افتخار کن که میونِ اینهمه تفکراتِ زنگ زده، تو ذهن با ارزشی داشتی..! —النور؛ ۳ جولای ۲۰‌۲۱

درود و مهر چنل پرستو‌کجا‌می‌روی؟ قصد داره تقدیمی بده.💘 شما این پیامو توی کانالتون فور میکنید، و لینکش رو برای من @sayeh_412 و یا ناشناس میفرستین🌀 (حتما عضو باشین*🪄🤍) منم بر اساس وایب شما و چنلتون یه جمله یا شعر رو براتون خوشنویسی میکنم و به همراه یه عکس تقدیمتون میکنم :> پ.ن: ممکنه مقداری طول بکشه پیشاپیش از صبوریتون ممنون😭✨

چنل عاشق ترین زندگان هم پریده، دقیقا چند روز قبل بود که داشت می‌گفت اینجا(چنلش) رو دوست داره و بخشی از زندگی جریان داشته‌ش رو داخلش ثبت کرده، واقعا برای وقاحت شمایی که وقتی چیزی/جایی رو دوست ندارید ساده از کنارش نمیگذرید و تا وقتی تمام زهرتون رو نریزید بیخیال نمی‌شید خیلی متاسف و همچنین متنفرم.