و یک نکته‌ی دیگه. من خیلی دیدم که بعضی ها دیدگاهشون اینطوریه که وقتی همه چیز آماده بود بچه میاریم. وقتی خونه خریدیم، وقتی پولدار شدیم، وقتی همه چیز و همه چیز کامل و تکمیل بود و بچه از همه نظر در رفاه کامل بود. - یه سوال.. شما تا حالا تو زندگی موقعیتی که همه چیز کاملا آماده باشه دیدید؟ کی قراره به اون نقطه برسی؟ وقتی ۴۰ ساله شدی و دیگه حوصله بچه داریت کم شد؟ - و نکته بعدی.. اصلا از اصول تربیتی هست که بعضی وقت‌ها [ دقت کنید بعضی وقت‌ها] شما حتی اگر چیزی رو داری یا میتونی هم نباید برای بچه فراهم کنی وگرنه کلی اثر تربیتی سوء ممکنه روی بچه بزاره یا بچه دیگه کلا از تلاش کردن میوفته. یکی از بدترین کارهایی که ممکنه با اون موجود کرد «همه چیز رو براش فراهم کردن» هستش.

« یقینا با هر سختی، آسانی است. » نه بعد هر سختی. همراه با سختی آسانی هست

خدا خودش فرموده اینو

شمشیر با حرارت و کوبیدن شمشیر میشه الماس با فشار و گرما طی سالیان سال تبدیل به الماس میشه طلا با گداختن از ناخالصی جدا میشه فلسفه رشد اینه می‌دونم سخته می‌دونم ناراحت کننده‌س می‌دونم دلت میخواد رها بشی ولی باور کن شیرینی کمال و موفقیت به اینه که بعد سختی بهش برسی

https://eitaa.com/kallekado/502 به نسبت کتاب های دیگه‌ی مدرسه شاید بهتر باشه اما نسبت به کتاب های دیگه‌ای که مفاهیم دینی و اسلامی رو ارائه می‌دن به نظرم اونجور که باید نیست. (البته من ویرایش سه سال پیشش رو در نظر دارم اینکه الان چه شکلی شده و چه تغییراتی داشته رو نمیدونم.) بعضی مفاهیم توش روان توضیح داده نشده. [ نمی‌گم همه‌اش ] یا استدلالش به نظرم جا داره بهتر توضیح بده. من خودم واقعا ازش یاد می‌گرفتم. اما در مورد کتاب درسی فکر میکنم باید در نظر گرفت که عموم بچه‌ها بتونن ازش یاد بگیرن. نه منی که شاید به خاطر خانواده یا محیط از قبل بعضی چیزها رو میدونستم. کتاب بعضی چیزها رو فقط چون تو رشته‌ی انسانی نمی‌خونی بیشتر توضیح نمیده در صورتی که توضیح بیشتر لازم داره وگرنه انگار فقط یک شعار رو تکرار کرده. و من به وضوح تفاوت بین کتاب دینی انسانی و ریاضی رو دیدم که کمتر شده بود بعضی توضیحات. و چون کتاب «دینی» هستش به نظرم خیلی مهمه که برای اکثریت جامعه‌ی مخاطبش نوشته بشه. به زبان اون‌ها باشه. و صد البته یه دبیر مناسب هم براش اختصاص داده بشه.. 🫩 من خودم از اون دسته ای بودم که از نظر فهم و پذیرشش مشکلی نداشتم. ولی وقتی میدیدم اکثر همکلاسی ها و بقیه دانش آموزان ارتباط نمی‌گیرن برام سوال شد که چرا؟ و متوجه یک سری اشکالات توی کتاب شدم. نه اشکال در اینکه آره داره یه محتوای غلط ارائه میده. اشکال در بعضی شیوه‌ های توضیحش. اشکال در دسته بندی ها و ارائه‌ی مطالب. اشکال در مثال‌های مختلفش.

یادمه برام سوال بود که.. واقعا چرا ما سال دوازدهم باید در مورد توحید می‌خوندیم؟ بهتر نبود روی این موضوع و استدلال‌های مربوط بهش از سال‌های پایین تر می‌خوندیم؟ بهتر نبود با روش‌های مختلف اول میومدن وجود خدا و ویژگی‌هاش رو اثبات میکردن برای ذهن نوجوان بعد سراغ این میرفتن که اصلا چرا امام و پیامبر و انواع احکام و اصول دین و معاد و غیره؟ طرف اصلا تو ذهنش از پایه به خدا و صفاتش و عدالتش شک داره! بعد ما میگوییم که خب عزیزم اگر زمینی که روش نماز میخونی غصبی باشه نمازت باطله.

صندلیش نه ولی میزش خیلی جالبه.

📃 # یادداشت شماره ۰۶ خونه‌درختی : ─ *جستجو بریده‌های مورد علاقه‌ای که امروز خونده بود رو به اشتراک گذاشت.*