«پیروی کورکورانه و چشم و هم چشمی» ++++

اون تخریب شخصیتی رو خوب اومدی.

الان پیامت رو خوندم و فهمیدم که درست نرسوندم که منظورم فامیلای عروس و داماد بود. یعنی مهمون‌ها با لباس مجلسی و بدون پوشش خاصی هستن و آقایون رفت و آمد میکنن. و استدلالشون دقیقا همینه که حالا یکم پوشیده تر شدن یا چادر رنگی پوشیدن باعث میشه فیلم عروسی خراب بشه. در نتیجه نمیپوشن.

من تو مدرسه مون یادمه طرف در ظاهر مذهبی بود و حجاب داشت. ولی همچین افکاری داشتن. که تو عروسی همه به هم محرم هستن پس اشکال نداره بدون پوشش باشیم. بچه‌ها ببخشید ولی من یکم توی دلم به این تناقض خندیدم اون موقع.

به نظرم واقعا عروسی بود چون با همه چیزش حس تعادل می‌گرفتم. غذاش غیرمتعادل نبود. سیستم صوتی کر کننده نداشتن. داماد هم زود رفت و مهمون ها رو معذب نکرد با زیادی موندن سمت خانم‌ها. و رقص اون شکلی نداشتن. به جاش خیلی قشنگ دور عروس چرخیدن مهمون ها و دست زدن. و یه خانم پر انرژی هم کلی مولودی قشنگ خوند. ( حالا من نمی‌گم همه عین هم باشن. این بند دوم ممکنه کمی متفاوت باشه ولی من از این بخش عمیقاً حس تعادل گرفتم. همه چیز هم شاد بود، هم کسی کر نمیشد. ) و شگفتانه اش این بود که اول مراسم قاری خانم آوردن سمت خانم‌ها. برای من هم اولین بار بود که چنین چیزی میدیدم ولی به نظرم حرکت جالبی بود که مراسم عروسی طنین چند آیه قرآن رو هم داشته باشه.

محتوا داشت. صرفاً فقط ظاهر و هیجان صرف نبود.

بچه‌ها انگار همه آدما این روزها گمشدن چطور بگم. تو هرکشوری که هستن دنبال مهاجرت و عوض کردن مکان و همه‌چی ان. البته یسریاشون که قطعا حق دارن ولی خیلی شوکه شدم وقتی فهمیدم یسریا از چین و انگلیس و ایتالیا و اینجور کشورهایی که تو ذهنم خیلی جالبن هم میخوان فرار کنن. انگار همه دارن فرار میکنن، حالا از چی رو خودشونم نمی‌دونن

داشتم پستای یه خارجی که همش مهاجرت می‌کنه رو می‌دیدم که ابراز ناراحتی می‌کرد از اینکه هیچ‌جا راضیش نمی‌کنه و هی بعد از یکی دوسال مکانشو عوض می‌کنه، یه کامنتی ذهنمو درگیر کرد. گفته بود وقتی از خودت فرار می‌کنی، حتی اگه مکانت هم عوض کنی میری می‌بینی که there you are

وقتی دیدم یسریا از سوئیس هم که بخاطر طبیعتش کشور رویایی خیلیاست فراری‌ان و میگن حوصله‌سربره!؟؟؟، دیگه اون آدم سابق نشدم

خلاصه که تو این دنیای مدرن مضخرف حواسمون باشه عمرمونو تو بیابونِ سردرگمی تلف نکنیم و دنبال سراب ندوییم. دنیا یه سرابه

نه اینکه خودمونو جدا کنیم و بریم تو یه روستا زندگی کنیم و فلان‌ها. منظورم اینه که حواسمون باشه دنیا برای ما ساخته شده نه ما برای دنیا Get it بدن برای ما ساخته شده. ما این بدن نیستیم. بدن صرفا یه مرکب و اسبیه که قراره تو این دنیا توش باشیم و نمی‌دونم رشد کنیم فلان کنیم. هرچیزی که هست فراتر از این مسخره‌بازیاست