‹ پناهگاه شعر ›
خنده کن تا جای خون در من عسل جاری کنی
بهترین محصول ها مخصوص کندوهای توست.
‹ پناهگاه شعر ›
گفت یک مصرع بگو از چشمِ ناز دلبرت
بعد از آن شاعر شدم دیوان نوشتم جلد جلد:)
کوه صبرم من ، ولی از غصه میدانم شبی ،
بیگمان این غم مرا آخر ز دنیا میبرد ! . .