🎥 تشییع رهبر شهید، باید بشود روز آغاز! ▪️ گزیده سخنرانی | وحید جلیلی: ➖ باید همه داشته‌های تمدنی، تاریخی و هویتی ایران (ایرانی، اسلامی، انقلابی) را در این تشییع به نمایش گذاشت تا نسل جوان با تجربه این ایام، درک تازه‌ای از خود، تاریخ و هویتش پیدا کند و این مراسم به یک «نهضت ذکری» و مرور خدمات جمهوری اسلامی تبدیل شود. ➖ آیت‌الله خامنه‌ای فراتر از یک رهبر سیاسی، نماد توحید، ذوب در اسلام و امتداد سلمان فارسی، خواجه نصیر، فقهای بزرگ شیعه، مصلحان امت اسلام و مبارزان عدالت‌خواهی جهان (از ماندلا تا چاوز) است؛ بنابراین بازنمایی تشییع باید متناسب با این ابعاد تمدنی و جهانی باشد. ➖ دشمنان می‌خواهند این مراسم نقطه پایان مکتب اسلام ناب و آرمان‌های خامنه‌ای باشد، اما باید آن را به روز آغاز، تجدید میثاق و شکوفایی فرهنگ اسلامی-شیعی-انقلابی تبدیل کنیم؛ بزرگ‌ترین تشییع تاریخ جهان که دل دشمن را بلرزاند، دوستان را امیدوار کند و بی‌طرف‌ها را کنجکاو و هدایت‌شده سازد. ➖ این تشییع مانند یک عملیات مهم در جنگ نرم است؛ باید با روایت حرفه‌ای، هنرمندانه و دقیق رسانه‌ای، برای سه گروه (دوستان، دشمنان به‌ویژه آمریکا، و بی‌طرف‌ها) برنامه‌ریزی شود تا بیشترین تأثیر را بگذارد و منافع دشمن را در حوزه رسانه و افکار عمومی نابود کند. #رصد #کلیپ #رسانه #جامعه #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🔰گزارش تصویری بر لبه تنهایی روی میز منتقدان 🔸نقد و بررسی کتاب «بر لبه تنهایی» برگردان فارسی اثر ولی نصر (Vali Nasr) با عنوان اصلی «استراتژی بزرگ ایران: یک تاریخ سیاسی» ترجمه وحید عابدینی، با حضور محمد فاضلی جامعه‌شناس، جهانگیر کرمی پژوهشگر و استاد روابط بین‌الملل و سلمان صادق‌زاده عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی در اتاق گفت‌وگوی ایبنا برگزار شد. ibna.ir/x6HN2 @ibna_official

⚡️عملکرد قدرتمند رهبر سوم انقلاب در چهار ماهه اخیر به روایت فاطمه حقیقت‌جو در بی‌بی‌سی؛ 🟡 فاطمه حقیقت‌جو: [آیت الله] مجتبی خامنه‌ای از دوره جنگ هشت ساله در جبهه ها بوده و به خاطر حضور در کنار پدرش، تجربه زیادی دارد. 🟡او در این چهارماهه اخیر و در پی خلأ رهبری در ایران، توانست جنگ را به‌خوبی مدیریت کند. 🟡اکنون در همین اروپا و آمریکا مسلمانانی را می‌بینیم که خیلی با افتخار از آقای خامنه‌ای صحبت می‌کنند. ☀️ @shidtv

‍ 🗒 هنر و هویت ملی؛ نگاهی به تجربه ایران ▪️ یادداشت | فرهاد قنبری: در تاریخ تمدن‌ها، هنر همواره یکی از قدرتمندترین ابزارهای شکل‌دهی به ارزش‌ها، هویت و جهت‌گیری یک جامعه بوده است. اما سؤال اینجاست که هنر ما — سینما و ادبیات معاصر ایران — چه نقشی در ساختن یا تخریب هویت ملی، خانواده و تعهد وطنی ایفا کرده است؟ ۱. آمریکا و هالیوود ➖ آمریکا بدون شک سرآمد سینمای جهان است. تأثیر این ابزار فرهنگی بر جامعه آمریکا بسیار عمیق بوده است. هالیوود کلاسیک (عصر طلایی ۱۹۲۰–۱۹۶۰) به حدی بر جامعه این کشور اثر گذاشت که می‌توان گفت الگوی زندگی آمریکایی، پس از اعلامیه استقلال، پس از پایان جنگ داخلی و الغای بردگی، برای سومین بار توسط هالیوود پوست‌اندازی اساسی کرد. هالیوود کلاسیک در شکل‌گیری مفهوم خانواده، احترام به زنان، گذار از خشونت، مبارزه با نژادپرستی، احقاق حقوق سیاه‌پوستان، پیروزی در جنگ جهانی دوم، برتری فرهنگی آمریکا در جنگ سرد، تقویت ناسیونالیسم آمریکایی و ساختن «رویای آمریکایی» نقش بسیار مهمی ایفا کرد. ۲. روسیه و ادبیات ➖ روسیه یکی از غول‌های ادبیات و رمان مدرن جهان است. تأثیر این ادبیات بر جامعه روسیه چه بوده؟ نویسندگان بزرگ روسیه، هرچند منتقد جدی جامعه، تاریخ و نظام سیاسی خود بودند، اما چنان علاقه و شیفتگی عمیقی به تاریخ، فرهنگ و سرزمین روسیه نشان می‌دادند که خواننده غیرروسی را نیز تحت تأثیر قرار می‌داد. (به یاد دارم هنگام خواندن توصیف تولستوی از سقوط و آتش‌گرفتن مسکو به دست ارتش ناپلئون، وقتی از «مادر ما مسکو» سخن می‌گفت، چندین بار بغض کردم و کتاب را بستم.) ➖ این نگاه وطن‌پرستانه و متعهدانه در نویسندگان قرن نوزدهم (تورگنیف، گوگول، پوشکین، تولستوی، داستایوفسکی) و حتی در بسیاری از نویسندگان بزرگ عصر شوروی (مانند شولوخف و آلکسی تولستوی) به وضوح دیده می‌شود. ▫️ حالا به سراغ خودمان بیاییم و به سینما و ادبیات معاصر ایران نگاه کنیم: ➖ خانواده در سینمای ایران چه جایگاهی دارد؟ وطن، پرچم، ملیت و هویت ملی در این سینما چه موقعیتی دارند؟ اساساً چند خانواده ایرانی در این سینما به عنوان الگو به جامعه معرفی شده است؟ چند پدر یا مادر ایرانی را سراغ داریم که به عنوان الگوی خانواده ایرانی در ذهن جامعه حک شده باشد؟ ➖ به جز مادر علی حاتمی — که او هم مادری کاملاً منفعل، فاقد سوژگی و درمانده است و در تربیت فرزند جز شکست نصیبش نشده — چند مادر ایرانی به‌یادماندنی و الگو در تاریخ سینمای ایران می‌شناسیم؟ ➖ متأسفانه، اوج سینمای ما پدری شده که در سینک ظرفشویی ادرار می‌کند یا مرد زن‌باره ابلهی که با پسرش در رقابت پورنوگرافیک قرار می‌گیرد. بدتر اینکه جامعه هم با این توجیه که «حقیقت را نشان می‌دهند»، از این آثار حمایت می‌کند و تصور می‌کند وظیفه سینما، بازنمایی کثافت‌های انگشت‌شمار جامعه است. ➖ سینمای این مملکت عمدتاً به چند متلک به کشور، تاریخ، سنت و هویت ایرانی خلاصه شده و جامعه نیز با مازوخیسمی عجیب از آن استقبال می‌کند. ➖ به ادبیات و داستان‌نویسی یک قرن اخیر هم که نگاه کنیم، از صادق هدایت (پدرخوانده این جریان) تا چوبک، ساعدی، درویشیان، گلشیری، احمد محمود و دیگران، اگر نقطه مشترک عمده‌ای داشته باشند، همان تحقیر، تمسخر و تخریب فرهنگ، سنت، تاریخ، هویت و باورهای ایرانی است. تعهد اجتماعی مثبت و سازنده در آثارشان بسیار اندک است. ➖ متأسفانه جامعه ما در حوزه فرهنگ، هنر و روشنفکری آسیب بسیار بیشتری دیده است تا حوزه نظامی. آسیبی که از جریان روشنفکری، ادبی، رسانه‌ای و سینمایی خود خورده، از بمب‌های آمریکا و اسرائیل هم بیشتر بوده است. #رصد #یادداشت #رسانه #فرهنگ #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🎥 دعوت به اتحاد؛ همه با هم علیه نرمالیزاسیون ▪️ تمام‌رخ|‌ ️مهدی خراتیان: ➖ چهار پارادایم «نرمالیزاسیون»، «تنفس بین دو جنگ»، «تقابل دو نظم» و «ایرانِ ابرقدرت» در صحنه پیرامون جنگ وجود دارد. ➖ جریان اول دنبال این است که با سوار شدن بر تفسیر آمریکایی، این متن را به پله‌ای برای مذاکرات جامع برای هضم در نظم غربی تبدیل کند که این سند کشش این مسئله را دارد. ➖ جریان دوم جنگ و وجود تهدید در آینده را لاجرم میداند و به توافق به چشم فرصتی برای تنفس، جبران آسیبها، احیای ذخایر ارزی و کالایی و دریافت امتیازات نقد نگاه میکند. ➖ این دو پارادایم با هم ترکیب شده‌ و متن توافق دست پخت مشترک آنهاست. ➖ جمع حاضر قائل به پارادایم سوم هستیم و اتفاقات منطقه را نتیجه کشیده شدن جدال بین دو نظم جهانی به این منطقه میدانیم. پارادایم چهارم یک نگاه حداکثری و سلبی است بیشتر اینها امروزه در نقد توافق صحبت میکنند. 🔗 تماشای فیلم کامل گفتگو #رصد #یادداشت #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🔹امیرحسین ثابتی: درآمد تنگه هرمز می‌توانست بخشی از کسری بودجه سالانه را جبران کند. اما ابتدای کار آقایان این درآمد را دادند رفت. چند نکته، برای ثبت در حافظه‌ی بحث: اولاً؛ نگویید «تنگه هرمز را دادیم رفت»؛ چون این، روایت نیست، تحریف است. تنگه را نه واگذار کرده‌ایم و نه از دست داده‌ایم؛ فعلاً فقط در یک بازه‌ی ۶۰ روزه، آن هم به‌صورت مشروط، باز است. فرق است بین «باز بودن مشروط» و «واگذاری». این دو را یکی جا زدن، بازی با افکار عمومی است. ثانیاً؛ بعد از این ۶۰ روز هم بنا نیست همه‌چیز به روال سابق برگردد. سازوکار مدنظر ایران برای اعمال حاکمیت بر تنگه برقرار خواهد شد؛ یعنی هزینه‌ها، ولو نه با عنوان عوارض، تحت عنوان خدمات دریایی و الزامات زیست‌محیطی اخذ می‌شود. ثالثاً؛ بعضی‌ها طوری حرف می‌زنند که انگار این مسیر، یک خیابان یک‌طرفه و برگشت‌ناپذیر است. خیر. مگر اهرم فشار ایران دود شده و رفته هوا؟ اگر طرف مقابل بدعهدی کند، بازگشت به وضعیت قبل، روی میز است. بستن دوباره‌ی تنگه، همچنان یک امکان واقعی است، نه خاطره‌ای از گذشته. مشکل بعضی روایت‌ها این است که نصف حقیقت را می‌گویند و همان نصفه را هم طوری می‌گویند که بوی یأس بدهد. حال آنکه تحلیلِ درست، نه بزک واقعیت است و نه سیاه‌نمایی؛ روایتِ کاملِ واقعیت است. ☑️ به «راه خامنه‌ای» بپیوندید 👇 @Rahe_Khamenei