🌿 ⛰ "پیشروان بصیرت" ☀️ "اوصاف منتقدین" در پیام امید بخش ، دشمن شکن و وحدت آفرینِ رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله العظمی امام سید مجتبی حسینی خامنه‌ای ﴿حَفَظَهُ اللهُ تعالي﴾ ۱. با اخلاص. ۲. خیرخواه. ۳. سرمایه‌های ارزشمند. ۴. انتقادشان فی نفسه امری مطلوب. ۵. پیشروان بصیرت. ۶. موجب رونق و شکوفایی امور. 🔰دقت در دو نکته مهم : ۱. ظلمی به فردی بی‌گناه روا نشود. ۲. شکستی در وحدت و انسجام اجتماعی ایجاد نشود. 🌹 ارادتمند جمیع دوستان 🎙خادم جهاد تبیین ✍ غلامعلی کریمیِ شِروِدانی 📣 کانال معارفی و بصیرتی «بَيِّنَات» 🆔 @gh_karimi

🎬 رهبران ایران، بازی جنگ را فهمیده‌اند 🔹«جعفر کاظم»، فعال رسانه‌ای اهل عراق در مورد جنگ افروزی ایالات متحده آمریکا علیه ایران گفت: «بعد از جنگ جهانی دوم، آمریکا فقط موشک نمی‌ساخت؛ بلکه داشت یه ایده بزرگ روی این سیاره بنا می‌کرد که دو تا تصویر داشت: تصویر اول، کشوری که شکست نمی‌خوره، هرکس باهاش مخالفت کنه بازنده‌ست، به محض اینکه تهدید کنه همه تسلیم میشن و در هر مداخله نظامی سریع پیروز میشه. تصویر دوم، مشروعیت اخلاقی؛ به عنوان مهد دموکراسی، حامی حقوق بشر و رهبر جهان آزاد. ترکیب این دو تا تصویر، خطرناک‌ترین سلاحه» 🌐منبع: صفحه «جعفر کاظم»، فعال رسانه‌ای اهل عراق jaafar_x.x 🎬#مشرق_ولاگ ✨ @Mashreq_Media

🎬 درباره ناوگان پشه‌ای ایران چه می‌دانید؟ 🔹 «رلی الطراونه»، فعال رسانه‌ای ساکن امارات متحده عربی، با واکاوی مفهوم «ناوگان پشه‌ای» ایران، این دکترین نظامی را به عنوان یکی از چالش‌برانگیزترین تاکتیک‌های نامتقارن در تاریخِ درگیری‌های دریایی معرفی می‌کند. 🔻 او می‌گوید که ایران با تکیه بر قایق‌های تندرو و کوچک که در پناهگاه‌های صخره‌ای و غارهای ساحلی مستتر شده‌اند، عملاً ساختارِ راداریِ ناوگان‌های کلاسیک را به بازی گرفته است. سرعت بالا، قابلیتِ استقرارِ فوری و تواناییِ شلیکِ همزمانِ موشک و پهپاد، این «پشه‌ها» را به تهدیدی تبدیل کرده که به راحتی در رادارهای معمولی دیده نمی‌شوند و مجالِ واکنشِ موثر را از کشتی‌های بزرگِ جنگی سلب می‌کنند. 🌐 منبع: صفحه «رلی الطراونه»، فعال رسانه‌ای ساکن امارات متحده عربی rula_tarawneh 🎬#مشرق_ولاگ ✨ @Mashreq_Media

قدردانی سپاه از اطلاعات مردم اردن: مردم شریف و ارتشیان مجاهد اردن، با تشکر از همکاری صمیمانه و اطلاعات دقیق شما که موجب هدف‌گیری دقیق و انهدام ۲۰ سوله محل استقرار نیروهای ارتش کودک کش آمریکا در منطقه الازرق و کشته شدن ده‌ها نیروی تروریست آمریکایی شد @nayaforiraqq

🔰نگین ضیایی،‌ کارگردان نمایش «خطرنج» در گفت‌وگو با ایبنا:«خطرنج» بیش از آنکه اقتباس باشد، بازخوانی «تصرف عدوانی» است 🔸️کارگردان «خطرنج» گفت:‌ همیشه تاکید می‌کنم که این نمایش، بیشتر یک بازخوانی از «تصرف عدوانی» است تا یک اقتباس به معنای کلاسیک آن. یعنی این اثر در روند کار، به چیزی تبدیل شده که به نظرم با امروزِ ما، با جامعه ایران، با روابط ایرانی و به‌ویژه با مناسباتی که میان هنرمندان وجود دارد، پیوند نزدیک‌تری پیدا کرده است. 🔸️رمان، هم از نظر مضمونی و هم از نظر فضا، به‌شدت معاصر است. احساس کردم این اثر برای شرایط امروز جامعه کاملا قابل‌درک و مرتبط است. ما در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که آدم‌ها به‌خاطر درگیری‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی، بسیاری از بخش‌های عاطفی زندگی‌شان را یا نادیده می‌گیرند یا فرصت پرداختن به آن را ندارند. در چنین شرایطی، روایت یک رابطه انسانی و پیچیدگی‌های عاطفی‌اش می‌تواند برای مخاطب امروز هم جذاب و هم ضروری باشد.این رمان برای مخاطب جذاب است چون فقط درباره یک رابطه خاص نیست، درباره جهان مدرن و نسبت انسان با عشق، خیانت، تردید و میل است. 🔸️رمان به‌خوبی نشان می‌دهد که تعریف‌های سنتی ما از عشق و خیانت، در جهان امروز دیگر به همان سادگی گذشته نیستند. همه‌چیز پیچیده‌تر شده و آدم‌ها در مرزهای اخلاقی و عاطفی مبهم‌تری زندگی می‌کنند. همین پیچیدگی، اثر را برای امروز زنده و قابل‌بحث نگه می‌دارد. 🔸️اقتباس و دراماتورژی کردن یک رمان، به‌خصوص رمانی که بر ذهنیات و لایه‌های درونی تکیه دارد، قطعا کار آسانی نیست. من تا جایی که احساس کردم ظرفیتش وجود دارد و می‌تواند برای جامعه امروز ما معنا داشته باشد، متن را تغییر دادم. خیلی در قید این نبودم که به شکل مطلق به متن وفادار بمانم، چون اساسا نگاهم به‌عنوان کارگردان، بیشتر معطوف به چیزی است که روی صحنه درست عمل می‌کند. اولویت من همیشه این است که ببینم در اجرا چه چیزی جواب می‌دهد، نه صرفا آنچه در متن مکتوب وجود دارد. 🔸️فکر می‌کنم اقتباس در تئاتر به این دلیل پررنگ‌تر شده که تئاتر، بیش از هر زمان دیگری، نیازمند اتصال به روایت‌هایی است که پیش‌تر در قالب‌های دیگر شکل گرفته‌اند و ظرفیت بازتولید روی صحنه را دارند. از طرفی، اقتباس برای بسیاری از کارگردان‌ها و نمایشنامه‌نویس‌ها فقط یک ترجمه از مدیومی به مدیوم دیگر نیست؛ بلکه نوعی بازخوانی، بازتفسیر و حتی مواجهه دوباره با یک متن است. تئاتر به‌دلیل زنده بودنش، این امکان را می‌دهد که یک اثر ادبی دوباره در نسبت با امروز معنا پیدا کند. به همین دلیل، شاید میل به اقتباس در تئاتر از برخی حوزه‌های دیگر پررنگ‌تر شده باشد. ibna.ir/x6J34 @ibna_official

🔰بازخوانی کتاب «مصدق بدون نفت»؛ تبارشناسی یک مصدق ناشناخته تلاشی برای عبور از اسطوره‌سازی و شناخت تکنوکراسی ایرانی 🔸دکتر محمد مصدق پیش از آنکه قهرمان ملی شدن نفت باشد، معمار انضباط مالی و تکنوکراسی مدرن در ایران بود، کتاب «مصدق بدون نفت» با واکاوی شش دهه زیست حقوقی و سیاسی او تا سال ۱۳۲۰، تبارشناسی دقیقی از شکل‌گیری این کارگزار قانون‌مدار در برابر استبداد و توسعه آمرانه ارائه می‌دهد. 🔸«مصدق بدون نفت» سرگذشت‌نامه‌ای معمولی نیست، یک مانیفست پژوهشی با عینک «نهادگرایی اقتصادی» است. رسول رئیس‌جعفری با رعایت توالی دقیق تاریخی به ما نشان می‌دهد که پختگی، استقلال‌رای و منش صلب مصدق در سال ۱۳۳۰ در برابر قدرت‌های جهانی، محصول یک‌شبه نبود بلکه این ویژگی‌ها پله‌پله در حجره‌های مالیه قاجار، کارزارهای وزارت، مجالس پرآشوب و در نهایت انزوای احمدآباد صیقل خورده بودند. این اثر با پیوند زدن فصول بیست‌گانه خود، به ما یادآوری می‌کند که برای نجات یک کشور، نیت خوب کافی نیست و توسعه، پیش از نفت، به کارگزارانی منضبط و ساختارهایی قانون‌مدار نیاز دارد. ibna.ir/x6J3r @ibna_official

🔰دویستمین سال جنگ ایران و روس به روایت محمدحسین پاپلی‌یزدی؛ عباس میرزا هرچه در توان داشت، انجام داد این جنگ‌ها کشور را به خاک سیاه نشاندند. 🔸نویسنده شازده حمام نوشت: حدود ۲۳ سال عباس میرزای مرحوم با روس‌ها می‌جنگید. عباس میرزا و لشکرش که تنها نمی‌جنگیدند مردم قفقاز، گرجستان و آذربایجان برای دفاع از میهن، خانه، کاشانه و ایمانشان با روس‌ها می‌جنگیدند...شاهزاده عباس میرزا هرچه در توان داشت، انجام داد؛ اما تهران پشتیبانی نکرد. 🔸در این کتاب با سرگذشت هشت نسل از یک خاندان آشنا می‌شوید. نسل‌هایی که نمادی از همه کشور است. کتاب از جنگ‌های ایران و روس شروع می‌شود و اندکی به وضع زندگی نسل‌های فعلی می‌پردازد. هر جنگی عواقبی دارد که اثرات ‌آن، گاه هزاران سال می‌ماند. هر جنگی حتی اگر ظاهرا همراه با پیروزی باشد، شکست است. شکست دیپلماسی یعنی شکست انسانیت. پاپلی‌یزدی به تغییرات اجتماعی، مهاجرت، زندگی زنان و گذر از سنت به دنیای تازه می‌رسد. متن، تاریخ خانوادگی را با روایت و خاطره درهم می‌آمیزد و از خلال سرگذشت آدم‌ها، تصویری از رنج جنگ، جابه‌جایی و دوام زندگی نشان می‌دهد. پاپلی‌یزدی با اشاره به این‌که تاریخ را با تاریخ شفاهی، خاطره و تصورات و تخیلات درهم آمیخته می‌نویسد: «این کتاب هم تاریخ شفاهی است و هم داستان مبتنی بر سبک نوشتاری 🔸️پاپلی‌یزدی. تاریخ‌دان‌ها و داستان‌نویس‌ها ایراد خواهند گرفت؛ اما سعی کردم گوشه‌هایی از زندگی مردم، به خصوص آنچه بر زن‌ها می‌رفت و می‌رود را در هشت نسل نشان دهم. این کتاب شاید روشنی‌بخش گوشه‌ای از فرهنگ و تحولات کشور ما از حدود ۱۲۲۰ باشد. گوشه‌ای از گرفتاری‌ها و دستاوردهای جنگ‌های ایران و روس در دوره فتحعلی‌شاه، جنگ‌هایی که تا این تاریخ (۱۴۰۴) نزدیک به ۲۰۰ سال است که تمام شده ولی اثرات آن هنوز پابرجاست. شاید اثرات غیرمستقیم آن تا صدها سال دیگر هم پابرجا بماند. یکی از اثرات هر خاطره‌ای جلوگیری از آزمایش و خطاست.» ibna.ir/x6J4m @ibna_official

🔰تبیین نظام فکری فیلسوف آلمانی در گفت‌وگو با میلاد یساول؛ فیلسوفی که با پتک می‌اندیشید نیچه ما را به تفکر درباره بدیهی‌ترین باورهایمان وامی‌دارد 🔸به‌گفته یساول: «نیچه از آن دسته متفکرانی نیست که بخواهد یک پاسخ نهایی و قطعی برای همه مسائل ارائه دهد. برعکس، بخش مهمی از پروژه فکری او زیر سؤال بردن یقین‌های تثبیت‌شده است.» 🔸او بدون تردید فیلسوف است، اما نه به معنای متعارف و کلاسیک آن. بسیاری از فیلسوفان پیش از او تلاش می‌کردند نظامی منسجم و فراگیر برای توضیح جهان و انسان ارائه کنند، اما نیچه اساساً نسبت به هرگونه نظام بسته و حقیقت نهایی بدگمان بود. درعین‌حال، نمی‌توان از جنبه ادبی آثار او هم چشم‌پوشی کرد. بخش مهمی از جذابیت نیچه در شیوه بیان اوست. حتی کسانی که آشنایی عمیقی با فلسفه ندارند، معمولاً از طریق زبان، تصاویر و گزین‌گویه‌های او با آثارش ارتباط برقرار می‌کنند. 🔸شیوه بیان نیچه کاملاً با نوع نگاه او به جهان و حقیقت ارتباط دارد. او از آن دسته متفکرانی نیست که بخواهد یک پاسخ نهایی و قطعی برای همه مسائل ارائه دهد. برعکس، بخش مهمی از پروژه فکری او زیر سؤال بردن یقین‌های تثبیت‌شده است. به همین دلیل، گزین‌گویه در آثار او هم قالبی ادبی دارد و هم جزئی از خود اندیشه به شمار می‌رود. نیچه اغلب به جای آن‌که استدلالی طولانی را دنبال کند، ایده‌ای را در چند سطر مطرح و ادامه تأمل را به خواننده واگذار می‌کند. 🔸 در این کتاب با نیچه‌ای مواجه می‌شویم که در جایگاه یک مشاهده‌گر تیزبین، از طبیعت انسان و مناسبات اجتماعی سخن می‌گوید. بسیاری از گزین‌گویه‌های کتاب، با وجود گذشت بیش از یک قرن از نگارش آن‌ها، همچنان برای مخاطب امروز قابل تأمل و حتی غافلگیرکننده‌اند. همین تازگی و زنده بودن متن نیز یکی از دلایلی بود که مرا به ترجمه این اثر علاقه‌مند کرد ibna.ir/x6J3H @ibna_official

🔰بررسی و نقد بر لبه تنهایی؛ استراتژی امنیت احتمال جنگ را افزایش می‌دهد؟ ایدئولوژی، ابزار ژئوپلیتیک بود، نه ژئوپلیتیک، ابزار ایدئولوژی 🔸در میزگرد بررسی و نقد کتاب «بر لبه تنهایی» تالیف ولی نصر منتقدان به بررسی امنیت پرداختند و آن را در چهار دهه گذشته تا به امروز بررسی کردند. 🔸جهانگیر کرمی: اگر بخواهم ویژگی‌های اصلی کتاب را در چند جمله کوتاه بیان کنم، باید بگویم که ایده اصلی کتاب این است: «امنیت، دولت را می‌سازد و جنگ، ساختار دولت را تنظیم می‌کند.» این، یک نظریه کلی است. در علوم سیاسی، معمولاً این دیدگاه مطرح می‌شود که جنگ‌ها و مسائل امنیتی، دولت‌ها را شکل می‌دهند و بسیاری از دولت‌های جهان، محصول جنگ‌ها و مسائل امنیتی هستند. 🔸محمدفاضلی: اولین تلاشی که کتاب انجام داده، عقلانی کردن سیاست امنیتی و سیاست منطقه‌ای ایران است. منظور از عقلانی کردن این نیست که مؤلف بخواهد آن را خوب یا تأیید کند، بلکه می‌خواهد توضیح دهد که منطق پشت این سیاست‌ها چیست. یعنی اگر بخواهید از زاویه نگاه یک استراتژیست ایرانی یا یک رهبر ایرانی فکر کنید که چرا چنین تصمیم‌هایی گرفته شده و چرا چنین اقداماتی انجام شده است، ولی نصر تلاش می‌کند این منطق را بازسازی و تبیین کند؛ اینکه این افراد در چه چارچوبی فکر می‌کردند و بر چه اساسی تصمیم می‌گرفتند. بنابراین، اگر می‌خواهید خوانشی از این داشته باشید که استراتژیست‌ها و رهبران ایرانی، اقداماتی را که انجام داده‌اند، چرا انجام می‌دادند و منطق پنهان پشت این تصمیم‌ها چه بوده است، این کتاب از این لحاظ خواندنی است. وحید عابدینی، مترجم کتاب:آنچه که در کتاب، به نظرم، جالب است و حداقل برای من اهمیت داشت، تصمیم‌گیری برای ورود به خاک عراق پس از آزادسازی خرمشهر بود و اینکه استدلال نظامیان این است که از آن سوی مرز، به‌راحتی آبادان را می‌زنند. بعد هم جملاتی از امام خمینی(ره) نقل شده که در توضیح اینکه چرا باید وارد خاک عراق شویم، می‌گوید: «از آن سوی مرز ما را می‌زنند.» به نظرم، این توضیح‌دهنده این مسئله است که نبود موانع طبیعی در مرزها و احساس ناامنی ناشی از مرزها، ورود به خاک عراق را در ذهن تصمیم‌گیرندگان ایرانی توجیه می‌کند و بعدها، به یک معنا، همین مسئله به آن چیزی تبدیل می‌شود که از آن با عنوان «دفاع به جلو» یاد می‌شود. بنابراین، در عین حال که نباید در دام استثناگرایی مرتبط با ایران بیفتیم و تصور کنیم که ایران کشوری استثنایی است، کتاب تلاش می‌کند بفهمد که چرا این وضعیت شکل گرفته است. ibna.ir/x6J4s @ibna_official

*سخنگوی ارتش: جنگ تا دست‌یابی به بازدارندگی کامل ادامه دارد* امیر سرتیپ «اکرمی‌نیا» سخنگوی ارتش: 🔹عقلانیت حکم می‌کند که جنگ، تا نقطه‌ای ادامه پیدا کند که منجر به ایجاد بازدارندگی کامل برای ملت ایران شود. 🔹در غیر این صورت، دشمن با محاسبات اشتباه، مجددا به خاک ایران عزیز، تجاوز خواهد کرد بنابراین، تداوم جنگ تا دست‌یابی به بازدارندگی کامل، مبتنی بر هیجان و جنگ طلبی نیست بلکه متکی بر تجربه و عقلانیت است. #ایران #رسانه_جنگ 🔻 @setadresane 🔻

دو تا مطلب هست که باید اهل فن درباره آن زیاد بنویسند. 1- خیابان ماموریتش حل مشکل #تجزیه ایران بود. جامعه ایران در طول دوران مدرن از جهت قومیت ها، مذاهب، دسترسی های اقتصادی و اخیرا مسائل روزمره حکمرانی، تحت فشار است که تجزیه شود. غرب ایران تجزیه شده را دوست دارد. در سالهای اخیر که رسانه های فارسی زبان از طریق شبکه اجتماعی به همه مردم دسترسی پیدا کردند، یک جهش بزرگ از این حیث رخ داده و جامعه ایران زیر تازیانه شدید برای تجزیه است. از روز شهادت آقای شهید خیابان برای حفظ امنیت و بعد، یکپارچگی اجتماعی به یک رویه ثابت تبدیل شد و از راهپیمایی موسمی به راهپیمایی و تجمع مداوم تبدیل شد. جامعه ما در دهه های اخیر روی گسل هایی که در آن درست شده است نهادسازی کرده. مثلا مردم عادی پارک می روند و آدمهای علاقه مند به اداهای مدرن به کافه و آدمهای فرهنگی تر به فرهنگسراها و آدمهای مذهبی سنتی مسجد می روند و جوانهای فعال مذهبی به هیات و جوانهای فعال انقلابی به بسیج... اینها همه در یک جامعه سالم، نهادسازی محسوب می شوند اما در جامعه ای که زیر ضرب تازیانه برای تجزیه شدن است، ابزاری می شود تا کلونی های بسته برای ملاقات نکردن اقشار مخلتف با همدیگر بشود. خیابان باعث شده بود ما بتوانیم یک جایی پیدا کنیم که با همه رنگ و زبان و فرهنگ های مختلفمان -که در این چند وقت دیدیم که چقدر ایران متنوع شده است!- همدیگر را ملاقات کنیم و یکبار دیگر ترسمان از هم بریزد و قصه های دروغی که از خودمان به خورد خودمان داده اند را بشوییم و دور بریزیم! این هدف برای استدامه ایران یک هدف حیاتی بود، هست و خواهد بود. اینقدر در این 5 دهه انقلاب سرمان شلوغ بوده است که اهمیت این نوع نهادهای اجتماعی را پاک فراموش کرده بودیم! اما طمع ما برای پیگیری #مطالبات مان از حکومت، باعث شد که بخش بزرگی از جامعه کم کم احساس کند که دیگر لازم نیست به خیابان بیاید. عده ای احساس کنند که خیابان را یک صنف خاص مالک شد و... در این باره حرفهای گسترده ای را جمع آوری کرده ام. واقعا اگر انقلاب اسلامی این بُعد از خیابان را زنده کند -که فناوری های خاص و دقیق خودش را می خواهد- یک انقلاب زیربنایی در ایران رخ داده است. اما فعلا حرف زدن از این جور مسائل -در وضعیت خطیر کنونی😉- مثل همه 47 سال گذشته، صورتی بازی و پز روشنفکری محسوب می شود! 2- جنگ اخیر اصلا شبیه به هیچ یک از جنگهایی که ما در تاریخ 500 سال اخیر داشتیم نیست. این یک جنگ جهانی، چند جانبه، بلوکی، ترکیبی، نامتقارن و.... است که اینبار ما و جبهه مقاومت در این جنگ یک بازیگر فعال هستیم، نه منفعل! به قول جوانهای نسل ما، مدیونید اگر فکر کنید که آنچه در بالا نوشتم را می دانید که چیست(من هم اسم این خصوصیات را تازه یاد گرفتم و دارم روی آنها فکر می کنم تا اینکه در قدم اول بتوانم صحنه را #تصور کنم! چه برسد به این که بخواهم آن را شرح دهم!) اما چون این روزها وقتی برای نوشتن پیدا نمی شود، فعلا نوشتن از این نکات را کنار می گذاریم و به زندگی روزمره کاری و درسی مان مشغول می شویم😎 🆔 @social_theory

⏺در دمشق: عناصر داعش آزادانه در خیابان‌های دمشق تردد می‌کنند. یک عنصر داعش که نشان داعش را بر روی لباس خود دارد، در حال عکس گرفتن از خود در مسجد اموی در دمشق است. Join us | @Iranian_Militarism