۱۸ سالگی برام خیلی عجیبه. چندتا از دوستام مزدوج شدن، بعضیاشون مدرک گرفتن، بعضیاشون کارای مهاجرتشون رو میکنن، یکیشون میره سر کار پردرآمد و اون یکی دوستمم عین خودم تا الان وابسته به تخت بود
حس اون وقت هایی رو دارم که تلویزیون لالایی پخش میکرد و تو هنوز مشقای ریاضیتو مینویسی و کاردستیت مونده